#گلهای_رنگارنگ

برنامه شماره 556

#الهه

#گلپایگانی

#علیرضا_تبریزی

#مولوی

#مهرداد_اوستا

#تورج_نگهبان

#فریدون_شهبازیان

#فرهنگ_شریف

#فیروزه_امیرمعز

الا ای قطره ی اشکی که بر مژگانم آویزی

هزاران عقده بگشایی اگر بر دامنم ریزی

نمی دانم چه می خواهی چه می گویی چه می جویی

که گه بر دیده بنشینی و گه از دیده بگریزی

تو آن گویای خاموشی که شرح حال دل گویی

تو آن در گران قدری که از دریای دل خیزی

نه آوایی نه رویایی نه دنیایی بی تو مانده به جا

نه می جویی نه می آیی نه می خواهی عشق پاک مرا

نه می خوانی نغمه های مرا نوای بی هم نوای مرا

نه می پرسی این سکوت سیه چرا بر لب ها نشسته

تو هم دیگر وفا با ما نداری که با غم ها مرا تنها گذاری

نه می دانی ماجرای مرا دل با درد آشنای مرا

نه می بینی رنج دوری تو چو خاری در پا شکسته

تو هم دیگر وفا با ما نداری که با غم ها مرا تنها گذاری

چو اشکی که در خیال تو ریزم ندانم چرا ز خود می گریزم

کجا می روم ندانم بیا تا مرا بود نیمه جانی

که می ترسم افتم و برنخیزم نمانده به جان توانم

بهار دگر که گل شکفد خزان شود عمرم آه

چرا نشوی چرا نشوی ز درد من آگاه

تو هم دیگر وفا با ما نداری که با غم ها مرا تنها گذاری

سرمایه غم ز دست آسان ندهم

دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم

کان درد به صد هزار درمان ندهم

با من بگو تا کیستی مهری بگو ماهی بگو

خوابی خیالی چیستی اشکی بگو آهی بگو

راندم چو از مهرت سخن گفتی بسوز و دم مزن

دیگر بگو از جان من جانا چه می خواهی بگو

من عاشق تنهایی ام سرگشته شیدایی ام

دیوانه رسوایی ام تو هر چه می خواهی بگو