Modern güvenlik mimarisi uzun yıllar boyunca caydırıcılık kavramı üzerine inşa edilmiştir.

Özellikle nükleer çağda olgunlaşan bu yaklaşım, rasyonel aktörlerin maliyet–kazanç hesapları üzerinden hareket ettiği varsayımına dayanır.

Bir saldırının maliyeti, getirisinden daha yüksekse saldırı gerçekleşmez.

Bu denklem, klasik güvenlik düşüncesinde görece istikrarlı bir denge üretmiştir.

Siber uzay, bu denklemin neredeyse tüm parametrelerini bozan bir alan olarak ortaya çıkmaktadır.

Bu noktada, klasik çerçevenin kökenine dönmek gerekir.