Güstern is dat anfungen. Un bet to’n 20. November geiht dat noch: An fröhen Obend kann man dor mang twee un fief Minuten wat ganz Gediegened an Nachthimmel sehn. 

Dor süht man de Internatschonale Weltruum-Statschoon, de ISS. Un kort dorvör kann man, wenn man goode Oogen hett, so’n lütten witten Punkt sehn. Mit’n Teleskop oder so geiht dat beter. 

Un düsse lütte Punkt is wat ganz Besünnered, dat is ’n Warktüüch-Tasch. De hett nöömli een vun de Astronauten bi’t Klütern in’t Weltall verlorn. Un de flücht dor nu rüm.

Güstern heff ick dat verpasst. Overs ’n poor Doog heff ick je noch. Dorüm mutt ick mi vörbereiden: Ick bruuk blots bummei 150 Sülvester-Raketen. Un de mutt ick so tosomtüddelt, dat jümmers een no de anner losgeiht. 

Ganz vöör an dat dorste Genöög kümmt ’n Pümpel ran. Man seggt ook Suug-Glocke dorto. Also so’n Dings mit dat man ’n Verstoppen in’t Schiethuus wechkriegt. 

Un wenn ick dat näste Mol den lütten Punkt vör de ISS seh, denn steek ick mien Raketen-Pümpel-Moschien an.

Wenn de Pümpel denn de Warktüüchtasch dreept, denn heff ick dat schafft, denn heuert se mi. 

Oha, äh, tööv mol. Ick mutt den Pümpel mit de Tasch je ook weller dohlkriegen. Na jo, denn mutt ick dor even noch ’n 400 Kilometer lange Kordel antüddeln. 

Dat mutt sick moken loten. Wenn ick de Waktüüchtasch op’t Letzt‘ an Grund heff, denn pack ick ehr ut un verköff dat Astronauten-Warktüüch. Dat süht ut as riesige Speeltüüch-Schruuvenslötels un so, dat kann man hier ni to’n Klütern bruuken. 

Mi geiht dat üm de Tasch. Denn ’n Warktüüch-Tasch de fleegen kann, wull ick jümmers al mol hebben. 

De wurr ick mi mit ’n Tampen an’t Been oder an Gürtel tüddeln. 

Un wenn ick denn an Basteln bün, an’t Motorrad oder so, denn is mien Warktüüch jümmers genau dor, wonehm ick dat jüst bruuk. 

Ick dörf blots no’t Klütern ni vergeeten de Tasch in Stall fast to tüddeln. Anners flücht se je wech. Oh, ick freu mi al düchti. 

Jo, mitünner mutt man sick eenfach blots blots to hölpen weeten...

In düssen Sinn