Marx’ın Kapital’de güzel bir toplum insan izahı vardı: onunla bitirelim. İnsan dünyaya elinde bir aynayla “Ben, ben olanım” (Yahveyi de düşünmek lazım bu kısımda. Çünkü Yahudiler’in Tanrısı kendisini böyle tanımlıyor ki çok müspet buluyorum ben bunu.) Fichteci bir filozof olarak gelmediği için, kendisini öncelikle başkasında görür. Yani başkalarının aşkıyla başlar hayatımız. Ali’nin kendi benliğini tanıması ancak kendisini kendi benzeri olan Veli ile karşılaştırmasıyla mümkündür. Böylece Ali için, etten kemikten yapılmış Veli de insan türünün görünüm biçimi olur. Sonuç olarak Ben bir başkasıdır. Eğer insan kendisine ben, ben olanım diyebilseydi zaten tüm bu sorunları konuşmuyor olurduk. İnsan bir başkasında olan eksikliktir.