Sıfırdan İngiltere, Göç, İş Bulma Rehberi ve Anlatılmayanlar – Bölüm 12: İngiltere’de Görünmeyen İş Pazarı: Danışanlarım hiç ilana başvurmadan nasıl iş buluyorlar?

İngiltere’de iş ararken sorun CV’n değil, yanlış kapıyı çalıyor olman olabilir. Bu bölümde, İngiltere’de iş arayan birçok uluslararası adayın sıkıştığı temel döngüyü konuşuyorum.

Kariyer dünyasında sık sık duyduğumuz bir cümle var:

“İşlerin %80’i hiç ilan edilmez.”

Bu rakam kulağa güçlü geliyor ama güncel ve güvenilir kaynaklarla desteklemek zor. Ama bu, görünmez iş pazarı yok demek değil.

Yaklaşık %44’lük ciddi bir alan hâlâ ilan dışı ya da ilanla paralel ilerleyen kanallardan etkileniyor olabilir.

Bu bölüm, iki parçalık mini serinin ilk bölümü. Bu bölümde daha çok teşhisi koyuyoruz: İngiltere iş pazarı nasıl çalışıyor ve uluslararası adaylar neden sadece başvuru yaparak yeterince görünür olamayabiliyor?

İstediğin kısmı dinlemek için:

(00:07) İngiltere’de görünmeyen iş pazarı gerçekten ne demek?

(02:39) İşlerin %80’i hiç ilan edilmez efsanesi kulağa güçlü geliyor ama veri bize başka bir şey söylüyor.

(04:34) CIPD 2024 verisine göre İngiltere’de yeni başlayanların %56’sı açık ilanlardan geliyor; peki geri kalan alan bize ne anlatıyor?

(05:20) Sadece LinkedIn Jobs, Indeed ve şirket kariyer sayfalarına başvuruyorsan, pazarın önemli bir bölümüne hiç temas etmiyor olabilirsin.

(06:49) İlan dışında işler nasıl doluyor: içeride duyuru, referans, recruiter havuzu, LinkedIn teması ve hiring manager network’ü.

(08:07) Sen ilanın yayınlanmasını beklerken, o pozisyonun kısa listesi çoktan şekillenmeye başlamış olabilir.

(09:10) 2026’da İngiltere iş piyasası neden daha yavaş, daha seçici ve uluslararası adaylar için daha zor?

(10:43) Binlerce CV aynı ATS kuyusuna düşerken, sadece algoritmanın insafına kalmak neden zayıf bir strateji?

(11:40) Doğrudan temas ve hedefli networking artık ‘olsa iyi olur’ değil, bu piyasada hayatta kalma mekanizması.

(12:05) Türkiye’de torpil gibi algılanan şey, İngiltere’de neden warm introduction olarak farklı çalışıyor?

(14:06) Türkiye’de 15–20 yılda kurduğun profesyonel itibar, İngiltere’de neden otomatik sosyal krediye dönüşmüyor?

(15:38) İngiltere’de doğru dille cold outreach yapmak neden garip değil, profesyonel görünürlük stratejisidir?

(16:34) Uluslararası adayların görünmeyen duvarları: isim, aksan, eğitim geçmişi, şirket geçmişi, vize ve yerel deneyim algısı.

(18:45) Türkiye’de çok güçlü görünen şirket geçmişin, İngiliz recruiter’ın zihninde neden sessiz kalabilir?

Sıfırdan İngiltere, Göç, İş Bulma Rehberi ve Anlatılmayanlar – Bölüm 11: İngiltere’de iş bulmak için 3 saniyen var: LinkedIn Profil Optimizasyonunda Türkiye vs Global Farkı

LinkedIn profilini Türkiye standartlarında mükemmel yazmış olabilirsin. Ama İngiltere'deki recruiter seni bulamıyorsa, o profilin hiçbir işe yaramıyor. Bu bölümde recruiter'ların profiline gerçekte kaç saniye baktığını, LinkedIn algoritmasının seni nasıl sıraladığını ve Türk profesyonellerin en sık yaptığı hataları verilerle anlatıyorum.

Bu bölümde: 

• Recruiter'lar 3,2 saniyede karar veriyor — ilk bakışta ne görüyorlar?  
• All-Star profiller neden 40 kat daha fazla görünüyor?
• Türkiye'de yeterli olan headline İngiltere'de neden görünmez kılıyor?
• İngiltere sponsor listesi stratejisi — yüzde 62'si ilan bile görmeden işe alınıyor 
• 4 haftalık profil dönüşüm yol haritası

İstediğin kısmı dinlemek için:

(00:00) LinkedIn profilini doldurmakla, onu İngiltere’de işe yarayan bir araca dönüştürmek neden aynı şey değil?

(01:07) Recruiter’ların profiline gerçekten kaç saniye bakıyor ve bu neden oyunu tamamen değiştiriyor?

(03:03) Recruiter’ın ilk bakışta aslında profilinin tam olarak hangi kısmını tarıyor?

(06:14) Algoritmanın radarına girmek için neden doğru kutucukları doldurmak kritik?

(07:09) Teknik olarak optimize edilmiş bir profil neden hâlâ görünmez kalabiliyor?

(09:21) Türkiye’de işe yarayan mütevazı profil dili İngiltere’de neden zayıf kalabilliyor?

(13:16) Sponsorlu işe alımların büyük kısmı neden hiç ilan olarak yayınlanmıyor?

(14:17) Kısa, net ve doğru yazılmış InMail’ler

(16:27) Profilini İngiltere pazarı için güçlendirmek adına 4 haftalık aksiyon planı

Sıfırdan İngiltere, Göç, İş Bulma Rehberi ve Anlatılmayanlar – Bölüm 10: Yurt dışı başvurularında CV’de 7 ölümcül hata

Yıllarca emek vererek inşa ettiğin kariyer, bazen iki sayfalık bir CV’de olduğundan daha küçük, daha dağınık ve daha zayıf görünebiliyor. Sorun çoğu zaman deneyiminde değil, o deneyimi nasıl anlattığında başlıyor.

Bu bölümde şunları dinleyeceksin:

- İngilizce CV’de en sık yapılan hatalar

- Türkçeden çevrilmiş gibi duran anlatının neden riskli olduğu

- Action verb seçiminin profil seviyenizi nasıl etkilediği

- Başarıları neden ve nasıl sayısallaştırmanız gerektiği

- Görev yazmakla etki anlatmak arasındaki fark

- CV’nin üst bölümünün neden en kritik alan olduğu

- Her role aynı CV ile başvurmanın neden sonuç vermediği

- İşe alımcının ilk bakışta hangi kalite sinyallerini aradığı

Özellikle İngiltere odaklı iş arayan profesyoneller için hazırladığım bu bölümde, sadece teknik CV tavsiyeleri değil, aynı zamanda daha seçici hale gelen piyasada kendinizi daha güçlü konumlandırmanın mantığını da paylaşıyorum.

Eğer sen de “Ben aslında daha güçlüyüm ama bu CV’ye yansımıyor” diyorsan, bu bölüm tam size göre.

İstediğin kısmı dinlemek için:

(00:06) Kariyeri iki sayfaya sığdırmanın zorluğu

(01:23) Neden donanımlı insanlar bile CV’de zayıf görünebiliyor?

(04:04) CV neden bir kariyer günlüğü değil, stratejik bir konumlandırma dokümanıdır?

(04:50) 1. Ölümcül Hata: Türkçeden çevrilmiş gibi duran İngilizce

(06:25) 2. Ölümcül Hata: Zayıf action verb kullanımı

(07:38) 3. Ölümcül Hata: Başarıyı sayısallaştırmamak

(10:13) 4. Ölümcül Hata: Görev yazıp etki yazmamak

(11:38) 5. Ölümcül Hata: CV’nin üst bölümünü zayıf bırakmak

(13:01) 6. Ölümcül Hata: Her role aynı CV ile başvurmak

(15:28) 7. Ölümcül Hata: Güven hissini bozan sinsi kalitesizlikler

(16:37) Güçlü bir CV hangi hissi bırakmalı?

Sıfırdan İngiltere, Göç, İş Bulma Rehberi ve Anlatılmayanlar – Bölüm 9: Neden Bazı Türk Profesyoneller Yurt Dışında Daha Rahat İş Buluyor?

"Özgeçmişim çok iyi, deneyimim tam uyuyor ama neden geri dönüş alamıyorum?"

Geçen hafta bu sorunun arkasındaki görünmez duvarları konuştuk: ATS filtreleri, vize bürokrasisi, isim ayrımcılığı, "UK market experience required" engeli. Rakamlar acımasızdı.

Bu hafta ise madalyonun diğer yüzüne geçiyoruz: Çözümler.

Bu bölümde öğreneceklerin:

- Avrupa ve İngiltere'deki işlerin %40-50'si neden iç referansla kapanıyor ve sen neden yanlış alana odaklanıyorsun?

- Türkiye deneyiminin 4 gizli avantaj

- LinkedIn headline ve about kısmı için formül: "Ben X'in Y hedefine Z yaparak yardım ediyorum"

- CV'de sorumluluk değil başarı nasıl yazılır: Rakamlar, oranlar, ölçülebilir sonuçlar

- "Neden yurt dışı?" sorusunun arkasındaki 3 endişe ve 3 katmanlı cevap yapısı

İstediğin kısmı dinlemek için:

(01:26) Bu haftanın vaadi: Dezavantajları avantaja çevirmek

(02:00) İşlerin %40-50'si iç referansla kapanıyor

(02:34) Neden online başvuru tuzağına düşüyoruz?

(04:30) Türkiye deneyimi neden gizli bir avantaj

(11:35) LinkedIn başlığı tuzağı: "Deneyimli profesyonel" hiçbir şey anlatmıyor

(12:58) LinkedIn about örnekleri

(14:21) İşveren ne görmek istiyor: Problem çözme + gelecek vaadi

(15:40) CV'de rakamların gücü

(17:30) "Neden yurt dışı?" sorusu ve arkasındaki 3 endişe

Sıfırdan İngiltere, Göç, İş Bulma Rehberi ve Anlatılmayanlar – Bölüm 8: Türkiye’den yurt dışına yapılan iş başvurularında görünmez duvarlar ve proaktif çözümler

39 yaşında 18 yıllık kurumsal kariyerimi bırakıp Londra'da sıfırdan başladım. 90.000'den fazla CV inceledim, 18 yılımı masanın diğer tarafında (işe alımcı koltuğunda) geçirdim. Bu bölümde Türkiye'den Avrupa’da iş arayanların önündeki gerçek engelleri, işverenlerin başvurunu açtığı o ilk birkaç saniyede aklından geçenleri ve sistemin sana asla söylemediği bir takım gerçekleri masaya yatırıyorum.

Amacım moral bozmak değil, tam tersine, oyunun gerçek kurallarını bilerek doğru stratejiyi kurmanızı sağlamak. Çünkü bu engeller aşılmaz değil; sistemi anlayan ve doğru hamleleri yapanlar her gün bu geçişi başarıyor.

İstediğin kısmı dinlemek için:

(01:16) İşe alımcı CV'ni açtığında ilk saniyelerde ne düşünüyor?

(02:26) "Sorun bende mi?" sorusunun gerçek cevabı

(05:17) Artık orta seviye pozisyonlar bile tehlikede

(07:41) Almanya'nın gizli silahı: İş teklifi olmadan 12 ay kalabilirsin

(08:57) İlanların %70'i nerede?

(10:15) Hollanda'da Türklerin "haksız" avantajı

(11:32) 3 ülke, 3 farklı kader: Sen hangisine uygunsun?

(12:42) Masanın diğer tarafında ne oluyor? İşveren psikolojisi

(13:56) İşe alımcının kafasında çalan 3 alarm

(14:58) CV'ndeki kırmızı bayraklar: Çoğu kişi bunun farkında değil

(17:51) ATS robotları: Korkulacak kadar tehlikeli mi?

(21:46) 6 görünmez duvar ve nasıl aşılır?

18 yıllık işe alım uzmanıyım. Masanın diğer tarafını biliyordum. "En fazla 1 ayda iş bulurum" demiştim.

6 ay ve 500+ başvuru sonra elimde sadece 10-12 otomatik red e-postası vardı.

Kendimi suçladım. CV'im mi kötü? İngilizcem mi yetersiz? Deneyimim değersiz mi?

Sonra verileri araştırdım. Ve öğrendim ki sorun bende değilmiş.

Bu bölümde iş arama sürecine dair tüm varsayımlarınızı sarsacak rakamları paylaşıyorum: Neden %3 geri dönüş oranı normal? John Smith ile Bülent Büyüksayar arasındaki %60'lık fark nereden geliyor? Şirketlerin %98'i neden size yasal olarak iş teklif edemiyor? Ve teknoloji sektöründe tablo neden tamamen tersine dönüyor?

Dinledikten sonra kendini suçlamayı bırakacak, sistemi anlayacak ve stratejinizi değiştireceksin.

İstediğin kısma geç:

(03:37) "Sorun bende mi?" - Özgüveni yok eden psikolojik baskı 

(04:44) AHA anı: %3'lük oran kişisel başarısızlık değil, sistemin normali 

(05:46) ATS efsanesi çürütülüyor: Robotlar değil, hacim sorunu 

(09:06) İsim dezavantajı: John Smith vs Bülent Büyüksayar (%60 fark) 

(11:38) Şaşırtıcı istisna: Teknoloji sektöründe tablo neden tersine dönüyor? 

(13:59) En büyük engel: Şirketlerin sadece %2'si sponsorluk yapabiliyor 

(17:23) Almanya alternatifi: Mavi Kartların %78'i, 21 ayda kalıcı oturum 

(18:17) Spray & Pray hatası: %115 fark yaratan strateji

Londra'da en kolay kaybettiğin şey para değil, moral.

Bu bölümde sahaya çıkmanın gerçeklerini konuşuyoruz: Maliyetin acımasızlığı, gürültüden sıyrılmak için keskin pozisyonlama, ilk müşteriyi bulmak için kanıt türetme stratejisi, network'te ritim kurmak ve işler kötü gittiğinde toparlanma protokolü.

Eğer yaptığın işte gerçekten iyi olduğunuzu bildiğin halde kendini görünmez hissediyorsan dinle lütfen:

İstediğin kısma geç:

(01:50) Maliyet gerçeği(05:37) Bürokrasi ve muhasebecinin önemi(07:40) En pahalı şey para değil, moral(10:50) Keskin pozisyonlama(15:44) İlk müşteri için kanıt türetmek(19:15) Network'te ritim kurmak, "ghosting" gerçeği(26:44) Toparlanma protokolü: 3 katman(28:56) 30 günde 4 görüşme - kendi hikayem(32:40) Görünmezlik pelerini nasıl düşer?

39 yaşında Londra'ya taşındım. Sosyal hayat? Sürpriz yok. Gülümse, nazik ol, sıranı bekle – bu kodlar her yerde çalışıyor.

Peki iş hayatı? Tam anlamıyla duvara tosladım. Ve en kötüsü neden tosladığımı anlamıyordum. Kendimi suçluyordum. "Ben mi beceriksizim?" diyordum.

Hayır. Beceriksiz değildim. Oyunun kurallarını bilmiyordum.

Bu bölümde sana 3 yılda öğrendiklerimi 30 dakikada aktarıyorum: 

→ İngilizlerin iletişim kodları 

→ Sahaya çıkmadan önce kurman gereken 15 kritik altyapı adımı

İstediğin kısma geç:

(01:21) Neden sürekli duvara tosladım? 

(04:57) "This was very interesting”: 3 hafta boşuna bekledim 

(10:00) Muğlaklığı öldüren 5 soruluk e-posta 

(12:00) Sahaya çıkmadan önce: 15 adım 

(15:00) "Herkes" hedef kitlen olamaz 

(17:00) Fiyatın bir mesajdır 

(19:00) "Ben yaparım" yerine "Ben yaptım, işte kanıtı" 

(21:40) İlgilenen biri var, ne göndereceksin? 

(23:41) Ölçmediğin şeyi yönetemezsin 

(25:57) "Pahalı" diyene ne cevap vereceksin? 

(27:02) Satın aldı, şimdi ne olacak?

Sıfırdan İngiltere: Göç, İş Bulma Rehberi ve Anlatılmayanlar - Bölüm 5: Londra'da ilk günler - neden adaptasyon problemi yaşamadım? ve Londra'da sosyal enerji tasarrufu

Kültür şoku yaşamadım. Ama küçük farkların birikimi her şeyi değiştirdi. İlk haftanın filtresiz gözlemleri.

Türkiye'de ne kadar çok küçük sürtüşmeyle enerji kaybettiğimizi fark ettim. Markette sıra, trafikte yol, devlet dairesinde iş... Hep mücadele. Londra'da ise sistem bu enerjiyi geri veriyor.

İstediğin kısma geç:

(02:40) “Tutunabilecek miyim?” Kaygısı

(03:57) Yeşil Alan Burada Dekor Değil

(05:06) Londra’nın Gerçek Testi: Yeraltı

(06:21) Korkutan Harita, Özgürleştiren Sistem

(07:35) Yoğunluk Var, Kaos Yok

(10:11) Nezaket Değil: Yazısız Kurallar

(11:40) Pub Kültürü: Sosyal Yapıştırıcı

(15:15) Sistem Çalışınca Enerji Geri Geliyor

(16:42) Öngörülebilirlik Lüksü

39 yaşında, 18 yıllık parlak kurumsal kariyerimi bırakıp Londra'da sıfırdan başladım. Depresyon, tükenmişlik ve cesaret üzerine çok kişisel bir hikaye anlatacağım bu seride.

Yapı Kredi, Türk Telekom, Arçelik, Borusan... 18 yıl boyunca Türkiye'nin en büyük şirketlerinde çalıştım. Dışarıdan her şey mükemmel görünüyordu: iyi pozisyon, iyi maaş, başarılı kariyer. Ama kimse görmüyordu: altı yıldır depresyonla mücadele ediyordum.

Bölüm 4: Heathrow'a İlk Adım - İlk Günlerin Gerçeği

Vize onaylandı. "Artık geri dönüş yok" dedim. Ama Heathrow'a inmeden önce kafam soru işaretleriyle doluydu: Hayata nasıl alışacağım? İşlerim yolunda gidecek mi? Paramı kazanabilecek miyim?

İstediğin kısma geç:

(02:15) Heathrow'a iniş: Belirsizlik ve heyecan(03:45) İlk iki ay(05:20) Kiralık ev & banka hesabı kısır döngüsü(08:10) Finansal varlık haline gelme heyecanı:)(12:45) "Turist değil, göçmen" farkındalığı(15:20) Özel hayatta adaptasyon(17:40) İşle ölçütlenmekten kurtulmak