Şimdi sen; yolda yolcu, denizde rüzgâr, gökte ay yürürken,

Kim bilir neler düşünürsün:

Elinde ağ,

başında kasket,

ufuklarda hürsün.

Annen;

değneğine dayanmış,

kolunda bir bağ sepeti,

Baban;

dudaklarında gemici türküsü,

saçlarında rüzgâr,

bir şeyle meşgul.

Bakarak başı üstünde uçan martılara, hiç kimsenin düşünmediğini söyler mavi göklere doğru bağıra bağıra,

Yuvarlak yüzlü bir çocuk.

Ve karın;

deniz suyu ile taranmış başı,

rüyalı bir gecenin sabahında

siler evinin camlarını

güneşe karşı.