Regl hakkındaki hastalıklı görüşlere değindiğim yeri gelince anılarımı anlattığım yeri gelince de toplumdan görüşler paylaştığım bir bölüm.

İlkokuldan başlayıp üniversiteye dayanan eğitim(!) yolumdaki bazı umursamazlıklarımdan ve Timothy A. Pychyl'den okuduğum "Prokrastineyşın" kitabından bahsediyorum belli ki pek bende işe yaramamış ama sizde yaramayacağının garantisini kimse veremez. 

Bu bölümde hem arkadaşlıktan hem de bana en çok çağrıştırdığı iki duygu; özlem ve mutluluktan bahsediyorum. Zamanında derinden sarsıldığım şimdi dönüp bakınca komik bittiğini düşündüğüm ilişkilerden anılar paylaşıyorum.

Ezhel ve No.1 üzerinden dinlediğimiz şeyleri anlayıp anlamadığımızı sorguluyor ve çocuk yaparken öylesine yapanlarla mantıklı karar vermeye çalışanları (nedense) Palu ailesi üzerinden yorumluyorum.

Bazı öğretmenlerden, kurumsal olmayan yerde çalışan mavi yakalı kendimden ve kötü bir çeviri kitabından yola çıkarak çevirmenlerden bahsediyorum. Üstüne yetmezmiş gibi özel günlerdeki bilmeden yaptığımız gelenekleri ve kendi fikrimi söylüyorum. 

Bu bölümde biraz feminizmden biraz kitaplardan ve kadın/kız kelimelerinin toplumumuzdaki kullanımından bahsediyorum.

Biraz kendi deneyimlerimle okuma alışkanlığından, ölümüne parti tutan, otu boku influence eden/paylaşan, her şeyi bilen insanımızdan, ve mağaradan 5 saniye önce inmişçesine hitap eden, kısaca sık sık görülen bazı insan tiplerinden bahsediyorum.