Við tókum fyrir þriðju grein skátalaganna og veltum fyrir okkur hvað það þýðir að vera traustur, á meðan við keyrðum heim eftir að plönin okkar fóru aðeins út af sporinu.

Við treystum veðurspánni (sem var djörf ákvörðun), eigin skipulagshæfni (enn djarfari) og hvor annarri (dirfska fer eftir koffínmagni).

Kannski er traust stundum þrjóska í sparibúningi?