O szczegółach konferencji mówi ks. Zenon Latawiec, przewodniczący Rady Szkół Katolickich:

Ks. Zenon Latawiec wspomniał również o zmianach, które czekają uczniów i nauczycieli wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego:

S. Patrycja Garbacka z Biura Rady Szkół Katolickich w Warszawie przybliżyła także cechy szkół katolickich:

Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor ds. edukacji Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, wspomniała o nowym przedmiocie, który pojawi się w szkołach. Przedstawiła także czego będą mogli spodziewać się uczniowie i na czym dokładnie będą polegały te zajęcia:

Konferencję zakończyła Msza św. w Kaplicy Matki Bożej, której przewodniczył abp Andrzej Przybylski. Konferencja była także okazją do wymiany doświadczeń i rozmowy o wyzwaniach, z którymi szkoły katolickie będą mierzyć się w rozpoczynającym się roku szkolnym.

Jego celem jest m.in. propagowanie czynu i myśli Józefa Piłsudskiego, kształtowanie postaw obywatelskich i patriotyczne wychowanie młodzieży. Odbyło się Uroczyste wręczenie sztandarów Okręgowi „Cud nad Wisłą” i Oddziałowi „Sudety” w Wałbrzychu:

– Skoro Marszałek dziękował Matce Bożej Hetmance Żołnierza Polskiego za zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej, to my jako jego naśladowcy przychodzimy, by dziękować za wolną Ojczyznę – mówi Generał Dywizji Józef Melak z Zarządu Krajowego:

Związku Piłsudczyków Rzeczypospolitej Polskiej należy ok. 8,5 tys. osób, działających nie tylko w kraju, ale także m.in. w Austrii czy Argentynie.

Źródło: Biuro Prasowe Jasnej Góry

O szczegółach zdarzenia mówi st. asp. Marlena Leszczyniak, zastępca oficera prasowego Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie:

Na miejsce skierowano zespół ratownictwa medycznego. Kobieta była przytomna i została przewieziona do szpitala, gdzie otrzymała pomoc medyczną.

Podczas konferencji prasowej trener Rakowa Częstochowa, Dawid Kroczek podkreślił, że drużyna jest nastawiona na zwycięstwo w tym dwumeczu:

Obrońca Medalików, Fran Tudor wspomniał jak wyglądały przygotowania do czwartkowego meczu oraz zaznaczył, że Hajduk Split jest bardzo dobrym zespołem:

Spotkanie zostanie rozegrane na stadionie Poljud w Splicie. Pierwszy gwizdek zaplanowano na godzinę 21:00. Transmisję meczu będzie można obejrzeć na streamie Kanału Sportowego w serwisie YouTube.

Przez dziewięć dni szliśmy razem – przez warszawskie ulice, podmiejskie miejscowości, leśne drogi, pola i niewielkie wsie. Każdego ranka wyruszaliśmy jeszcze przed pełnym wschodem słońca. Każdy kolejny etap przynosił zmęczenie, ale także nowe spotkania, rozmowy, modlitwę i poczucie wspólnoty. 315. Warszawska Pielgrzymka Piesza Akademickich Grup „Siedemnastych” na Jasną Górę była dla nas czymś więcej niż pokonaniem blisko 270 km. Była drogą, którą przeżywaliśmy razem – krok po kroku, dzień po dniu, aż do spotkania z Jasną Górą.

1. dzień – z Warszawy w stronę Częstochowy

Pierwsze kilometry prowadziły przez dobrze znane, tętniące życiem centrum stolicy. Przeszliśmy Krakowskim Przedmieściem i Nowym Światem, następnie Alejami Ujazdowskimi i ul. Belwederską. Dalej szliśmy ulicami Jana Sobieskiego i Aleją Rzeczypospolitej, kierując się ku Świątyni Opatrzności Bożej.

To właśnie tam, po przejściu pierwszych 10,5 km, czekał na nas udział w Mszy św. „17” pod przewodnictwem metropolity warszawskiego abp Adriana Galbasa. Po Eucharystii ruszyliśmy dalej. Warszawska przestrzeń stopniowo ustępowała spokojniejszym drogom. Przez ul. Sejmu Czteroletniego, ul. św. Urszuli Ledóchowskiej, drogę serwisową POW oraz ulice Nowoursynowską i Jana Rosoła dotarliśmy w okolice Lasu Kabackiego. Pierwszy dłuższy odpoczynek mieliśmy w Parku Kultury w Powsinie.

Potem czekały nas kolejne kilometry – przez Żabieniec aż do Bogatek, gdzie po przejściu 33 km zakończyliśmy pierwszy dzień. Tam czekał nas pierwszy nocleg i możliwość odpoczynku przed kolejnym etapem.

Po drodze nie zabrakło modlitwy i codziennych rozważań prowadzonych przez ks. Marka Olejniczaka, który na Jasną Górę w grupie błękitno-białej pielgrzymuje od prawie pół wieku:

Kolejne godziny przyniosły postoje w Zawodnem, Lesznowoli i Grójcu. Każdy z nich był okazją do wytchnienia, uzupełnienia zapasów wody i nabrania sił. Droga prowadziła dalej do sanktuarium w Lewiczynie, gdzie o godz. 14:20 odprawiono uroczystą Mszę św. dla naszych grup. Po Eucharystii pielgrzymi ruszyli na ostatnią część tego etapu.

Do Goszczyna dotarliśmy około godz. 17:30. Za nami pozostawało już niemal 70 km pielgrzymiego szlaku, ale przed nami nadal była długa droga.

Grupa błękitno-biała od lat pielgrzymuje wspólnie z grupą błękitno-czerwono-błękitną (kanonicką), tworząc wspólny legion. Każdego dnia wspólną modlitwę prowadził ks. Łukasz, kanonik regularny:

3. dzień – rozdzieleni trasą, połączeni wspólnym celem

Choć pielgrzymi z różnych legionów przez część dnia znajdowali się na różnych odcinkach, wszyscy zmierzaliśmy w tym samym kierunku. Po południu kolejne grupy docierały do Michałowic i Stamirowic, gdzie znajdowały się miejsca noclegowe. W zależności od wariantu trasy grupy miały tego dnia do pokonania od 20 do ponad 26 km. Pogoda dopisywała wszystkim – było co prawda pochmurno, ale nie padało, a słońce nie „prażyło”. Było ciepło, lecz nie upalnie.

Był to zdecydowanie jeden z krótszych etapów pielgrzymki, jednak kamieniste i leśne bezdroża sprawiły, że nie należał do najłatwiejszych. To właśnie wtedy zaczęły dawać się we znaki pierwsze bóle, przypominające nam o naszych ludzkich ograniczeniach.

Przez wszystkie dni pielgrzymki wędrowała z nami s. Mirosława ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego:

4. dzień – Droga Krzyżowa przez las za Łęgonicami Małymi

Tego dnia słońce dawało się we znaki. Sytuację poprawiały wysokie drzewa, które otaczały nas zewsząd. Bywały jednak odcinki, na których słońce bezlitośnie nas opalało. W takich miejscach musieliśmy pamiętać o nawadnianiu się i nakrywaniu głów. Krem przeciwsłoneczny z filtrem UV również okazał się niezbędny, chociaż nasz zgubiliśmy później po drodze. Wędrówki nie ułatwiały też bóle stóp, a w moim przypadku także ból prawego kolana.

O trudzie wędrówki świadczyły długie kolejki w punkcie medycznym, który każdego dnia organizowano w innym miejscu, najczęściej w remizach OSP lub ośrodkach zdrowia. Widać było również zaangażowanie osób pełniących służbę techniczną przy punkcie medycznym. Jedną z takich osób był Konrad:

5. dzień – coraz dalej od Warszawy

Dalsza droga prowadziła przez las za Czarną Drogą, Kolonię Kruszewiec i Kruszewiec. W okolicach południa przyszedł czas na modlitwę, a później na obiad. Po odpoczynku ruszyliśmy dalej przez leśne odcinki w kierunku Januszewic. Ostatnie kilometry tego dnia były już wyraźnie odczuwalne w nogach. Mimo to szliśmy dalej, aż około godz. 18:00 udało nam się dotrzeć do Zachorzowa. Za nami tego dnia było 37,5 km. Był to jeden z najdłuższych i najcięższych odcinków tej pielgrzymki. Tego dnia minęliśmy też półmetek naszej wędrówki.

Mimo niewygody, trudu, wysiłku i wielu wyrzeczeń wszyscy pielgrzymi jednogłośnie mówią, że warto udać się w taką wędrówkę. Potwierdza to Katarzyna Sobieraj z częstochowskiej grupy błękitno-białej, która z „siedemnastkami” wędruje już od kilku lat:

6. dzień – „nie ma miękkiej gry”

Tego dnia poszczególne grupy pokonały ok. 31 lub 32 km. Wąsosz osiągnęliśmy po godz. 17:30. Kilometr różnicy podczas jazdy samochodem wydaje się niczym, lecz pieszo oznacza dodatkowe 40 minut, a nawet godzinę wędrówki. W takich momentach bardzo się to odczuwa, szczególnie gdy jest upalnie, tak jak było tego dnia.

Maria to jedna z pielgrzymujących w naszej grupie osób. Swoim świadectwem i postawą pokazuje, że mimo trudów pielgrzymowanie może być jednym z tych „dobrych uzależnień”. Potwierdza to liczba pielgrzymek, w których uczestniczyła z warszawskimi „siedemnastkami”:

7. dzień – przez lasy i wsie

Droga prowadziła m.in. przez lasy w okolicach Wierzchlasu i Policzek. Po kolejnych kilometrach dotarliśmy do Chałup, a następnie do Pratkowic. Każdy kolejny postój dawał możliwość, by choć na chwilę odciążyć zmęczone nogi. Nikt nie krył się ze zdejmowaniem butów i skarpet, co w zwykłych, codziennych okolicznościach, szczególnie w miejscach publicznych, mogłoby budzić u osób postronnych co najmniej niesmak. Tutaj czegoś takiego nie było. Dla każdego istotne było, aby chociaż na chwilę obolałe i opuchnięte stopy mogły odpocząć.

Ostatnie kilometry poprowadziły nas przez las za Pratkowicami do Krzętowa, gdzie przed 17:00 zakończyliśmy kolejny dzień pielgrzymowania. Warto dodać, że na moście w Krzętowie, czyli na granicy archidiecezji częstochowskiej, przez wiele lat pielgrzymów witał śp. abp Stanisław Nowak.

Pątnicy Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej Grup 17. byli w różnym wieku. Wśród nich byli także nastolatkowie, którzy wędrowali, aby za coś podziękować lub o coś poprosić. Reprezentantami tej grupy wiekowej byli m.in. Amelia i Hania:

8. dzień – coraz bliżej celu

Szliśmy przez las przed Łazowem, następnie przez Silnicę i Sekursko, gdzie czekał na nas obiad. Drogi leśne nie były tak przyjemne, jak mogłoby się wydawać. Wiele odcinków prowadziło przez usłane szyszkami dukty. Były też trasy pełne niewygodnych, luźnych kamieni, co dla obolałych stóp stanowiło kolejne wyzwanie.

Po obiedzie ruszyliśmy przez Nową Wieś. Z każdym kilometrem byliśmy coraz bliżej celu, ale marsz stawał się też coraz trudniejszy. Upał i ostatnie dwa etapy asfaltowej drogi mocno dały się we znaki. Dla wielu ratunkiem okazała się podwózka służby medycznej do punktu noclegowego.

Grupa błękitno-biała dotarła do miejscowości Dąbek po godz. 18:00. Było to później niż zakładał plan. Dla większości osób był to ostatni nocleg na pielgrzymim szlaku.

9. dzień – ostatni etap

Pierwszym ważnym punktem były Krasice. Trasa prowadziła tam przez „Groby Pątnicze”. Później, przez kolejne sześć kilometrów, kierowaliśmy się ku Źródłom pod Mstowem. O godz. 10:45 uczestniczyliśmy w Mszy św., której przewodniczył metropolita częstochowski abp Wacław Depo. Hierarcha od wielu lat wita w tym miejscu pielgrzymów:

W homilii abp Wacław Depo zestawił dwie drogi życia – św. Maksymiliana i zbrodniarza II wojny światowej Rudolfa Hössa. Prowadził tym samym do mocnego przesłania, które mówi, że człowiek może odejść, ale jego życie pozostawia po sobie albo świadectwo świętości, albo przestrogę:

Po Mszy św. przed nami była Przeprośna Górka. W tamtejszym lasku zatrzymaliśmy się na odpoczynek. Wiedzieliśmy już, że to ostatnie godziny pielgrzymowania. Po wyjściu z postoju pielgrzymi rozpoczęli formowanie czwórek. Od tej chwili grupy szły już bardziej skupione i świadome, że za kilka godzin zobaczą cel swojej wielodniowej wędrówki.

Ostatnie 9,5 km prowadziło już w stronę Częstochowy, jednak na tym etapie świadomie opuściliśmy pieszą pielgrzymkę. Nadszedł bowiem czas, by się przygotować i przed Oblicze Cudownego Obrazu Matki Bożej przyjść w strojach ślubnych… Do tej decyzji poniekąd namówiła nas jedna z pielgrzymujących sióstr, argumentując, że takie wydarzenie można przeżyć w zasadzie tylko raz w życiu.

Po szybkim przebraniu się razem z Agnieszką dołączyliśmy do naszego legionu przy kościele św. Zygmunta w Częstochowie. Zostaliśmy bardzo ciepło przywitani przez naszych pielgrzymujących towarzyszy. Na sam szczyt wędrowaliśmy jeszcze ok. półtorej godziny, z przerwami na powitanie poprzedzających nas grup. Zmęczenie, które przez poprzednie dni towarzyszyło nam wszystkim niemal nieustannie, ustępowało miejsca radości i wzruszeniu. W tym momencie nie miało ono już większego znaczenia.

Największym osobistym wzruszeniem była dla mnie możliwość zaniesienia wszystkich intencji bezpośrednio pod Oblicze Maryi. Taki przywilej podczas pielgrzymki mają duchowni i pary młode.

Czy za rok udamy się na tę pielgrzymkę, mając świadomość całego bagażu tegorocznych doświadczeń? Bez zastanowienia odpowiem: TAK!

BNO

Homilia abp. Wacława Depo:

Bogatą galerię zdjęć można znaleźć na facebookowej stronie WPP AG 17.

Więcej na temat plenerowej wystawy, jej wyjątkowych eksponatów oraz historii związanej z dwusetną rocznicą połączenia Starej i Nowej Częstochowy mówi Elżbieta Surma-Jończyk, dyrektor Archiwum Państwowego w Częstochowie:

Tak, jak podkreśla Katarzyna Ozimek, dyrektor Muzeum Częstochowskiego, pomysł przygotowania wystawy historycznej pojawił się jeszcze w ubiegłym roku:

O godz. 11:30, w Ratuszu odbył się także wernisaż wystawy „Częstochowa Stara / Nowa. 200 lat połączenia”. Jednymi z jej najciekawszych elementów są oryginalne plany miasta, przedstawiające Częstochowę od XIX wieku aż po okres PRL. O wystawie opowiada kuratorka Małgorzata Szczęsna, kierująca Działem Historii w Muzeum Częstochowskim:

Kupując bilet wstępu do częstochowskiego Ratusza, możemy nie tylko odwiedzić nową wystawę, ale również zobaczyć liczne ekspozycje prezentujące historię i kulturę miasta – zaznacza Katarzyna Ozimek:

Wystawy to nie tylko okazja do bliższego poznania historii Częstochowy, ale także do spojrzenia na miasto z perspektywy minionych dwóch stuleci. 200 lat po połączeniu Starej i Nowej Częstochowy, historia wciąż pozostaje żywa.

25 sierpnia, w przeddzień uroczystości Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, odbędzie się spotkanie Rady Stałej biskupów. O szczegółach mówi sekretarz generalny KEP bp Marek Marczak:

Dzień później biskupi wezmą udział w uroczystościach odpustowych na Jasnej Górze.

Mszy świętej o godzinie 11.00 będzie przewodniczył prymas Polski abp Wojciech Polak. Tegoroczne obchody połączone będą z 70. rocznicą Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego, których tekst przygotował kardynał Stefan Wyszyński podczas internowania w Komańczy.

Źródło: Jasna Góra

O szczegółach zdarzenia mówi st. asp. Marlena Leszczyniak, zastępca oficera prasowego Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie:

Dokładny przebieg wypadku nie jest jeszcze znany. Policja prowadzi czynności, które mają pomóc w ustaleniu okoliczności śmierci mężczyzny. Działania odbywają się pod nadzorem prokuratora.

O szczegółach ataku mówi st. asp. Marlena Leszczyniak, zastępca oficera prasowego Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie:

Kobieta trafiła do szpitala w stanie ciężkim, jednak jej życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. W tej sprawie prowadzone jest śledztwo pod nadzorem prokuratury:

Policja ustala dokładne okoliczności zdarzenia. Na ten moment śledczy nie informują o dalszych szczegółach prowadzonego postępowania.

Nad bezpieczeństwem podróżujących w Częstochowie i powiecie czuwali funkcjonariusze Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie. Mimo licznych apeli, szczególnie alarmująca pozostaje liczba nietrzeźwych kierowców. Więcej mówiła o tym st. asp. Marlena Leszczyniak, zastępca oficera prasowego KMP w Częstochowie:

Częstochowscy strażacy w trakcie minionego weekendu interweniowali łącznie 59 razy. To, czego dotyczyły, wyjaśnił mł. bryg. Marcin Caban, zastępca oficera prasowego Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie:

Dyżurni częstochowskiej Straży Miejskiej odebrali – zarówno od mieszkańców, jak i turystów – sto czterdzieści zgłoszeń telefonicznych. Szczegóły weekendowych interwencji strażników przybliżył Artur Kucharski, rzecznik prasowy Straży Miejskiej w Częstochowie:

Choć sezon wakacyjno-urlopowy powoli chyli się ku końcowi, wraz z służbami niezmiennie apelujemy o zachowywanie szczególnej ostrożności, nie tylko w trakcie podróży powrotnych. Niech wspomnienia z tegorocznych wakacji obfitują w same radosne, a przede wszystkim bezpieczne chwile!