ไม่ใช่ว่าใจห้ามคิดเลย ต้องนิ่งตลอด อย่างนั้นมันก็เป็นท่อนไม้ท่อนหนึ่ง จะไปเรียนรู้อะไรได้ เราต้องการเรียนรู้พฤติกรรมของใจเรา ถ้าเราบังคับให้ใจนิ่งตลอด จะมีอะไรให้เรียน เห็นแต่ใจที่นิ่งๆ หลายคนพอนึกถึงสมาธิ ก็คิดว่าจะทำอย่างไรให้ใจนิ่งๆ ให้จิตรวม ให้ใจสงบ เราต้องเปลี่ยนแนวคิดใหม่ให้ชัด เราทำสมาธิในพระพุทธศาสนา เราต้องการใจที่อยู่กับเนื้อกับตัว ใจที่ธรรมชาติมาก ใจของคนธรรมดามาก คือใจอยู่กับเนื้อกับตัวโดยที่ไม่ได้บังคับรุนแรง เราไม่ได้เจตนาทำใจให้นิ่งๆ อย่างนี้คือสมาธิที่ดี --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สกลุ่มธรรมทาน ๕ กันยายน ๒๕๖๒