လူတွေက အကောင်းမြင်ခြင်းကိုကောင်းမွန်တဲ့အရာတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။ အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတဲ့သူတွေဟာ ကောင်း တယ်။အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတဲ့သူဟာ ဘယ်နေရာမှာမဆို နေပျော်တယ်ဆိုပြီး တွေးထင်တတ်ကြပါတယ်။ဒါတွေဟာ တကယ်ကော မှန်ရဲ့လား။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမဆို အကောင်းမြင်တာဟာ တကယ်ကော ပျော်ရွှင်စေရရဲ့လား။ အဆင်ပြေစေရဲ့လားဆိုတာ ဟာ မေးခွန်းထုတ်စရာတစ်ခုဖြစ်လာပါတယ်။     အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတယ်ဆိုတာနဲ့မကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ဘာမှလက်မခံတော့ပဲ ငြင်းပယ်ပစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး။တစ်ချို့အခြေအနေတွေမှာ စိတ်ပင်ပန်းရတဲ့အခါ မကောင်းတာတွေ ကြုံရမယ်။ စိတ်ပင်ပန်းတယ်။စိတ်ဖိဆီးတယ်။ အနားယူဖို့ လိုအပ်လာတဲ့အခါတွေမှာ အရာရာကိုအကောင်းအတိုင်းလက်ခံရမယ်ဆိုပြီး အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးတာဟာ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး။ကျွန်တော်တို့ စိတ်တွေဟာ မြင်ရတဲ့အရာတွေမဟုတ်တာကြောင့် အခြေအနေအရဖြစ်ပေါ်လာတဲ့စိတ်ကို အတင်းအကျပ်ဖိအားပေး နေတာတွေဟာ စိတ်ကော လူကောပိုမိုပြီး ပင်ပန်းစေပါတယ်။ရလာတဲ့ ရလဒ်ကလည်း စစ်မှန်မှုမရှိပဲ အတင်းအကျပ်ဖိအားပေး ခြင်းကြောင့်သာရရှိလာစေမှာပါ။ ဒါ့ကြောင့်မို့ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမဆို အကောင်းတွေချည်းပဲမြင်ဖို့၊ လက်ခံဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေခြင်းဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အဆိပ်ခပ်နေသလိုပါပဲ။