คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่4(6)
คู่สมรสจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขยั่งยืนได้อย่างไร?
”เจ้าจงชื่นชมยินดีในชีวิตกับภรรยาซึ่งเจ้ารักตลอดชีวิตอนิจจัง
ที่ได้ประทานให้แก่เจ้าภายใต้ดวงอาทิตย์ตลอดวันเวลาอนิจจังของเจ้า
เพราะว่านั่นเป็นรางวัลสำหรับชีวิต
และสำหรับการตรากตรำของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์“
~ปัญญาจารย์ 9:9 THSV11
”Enjoy life with your wife, whom you love,
all the days of this meaningless life that God has given you under the sun
—all your meaningless days.
For this is your lot in life and in your toilsome labor under the sun.“
~Ecclesiastes 9:9 NIV
วันนี้ คือ วันที่6เมษายน
ตรงกับวันแต่งงานครบรอบ 45ปี(1979~2024)ของผมพอดี!
ผมเลยคิดถึง คำสอนจากพระคัมภีร์ในเรื่องชีวิตสมรส
เพราะพระเจ้าทรงบัญชา ให้ ผู้ชายอยู่กินกับภรรยาที่เขารัก
ด้วยความชื่นชมยินดีตลอดวันคืนอนิจจัง
ซึ่งพระเจ้าประทานให้ ภายใต้ดวงอาทิตย์
เพราะถือว่านี่คือส่วน
1.ในชีวิต และ
2.ในการงานตรากตรำ ของผู้ชาย ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ ที่จะนำ
1).ความสุขชื่นชมยินดี
2).ความอิ่มเอมใจ
3).ความสำเร็จ หรือ
4).ความมั่งคั่งมาสู่ชีวิต และครอบครัวของเขา
แล้ว ผู้ชาย รวมทั้งผู้หญิง จะอยู่กินอย่างมีความสุข อย่างยั่งยืนได้อย่างไร?
คำตอบคือ หากว่า เราปรารถนาให้ครอบครัวของเรา
อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขยั่งยืน เราต้องทำงานตรากตรำ ดังนี้
1.เราแต่ละคนต้องรักพระเจ้าและให้พระเจ้ามาก่อนสิ่งอื่นๆในชีวิตเรา
2.เราแต่ละคนต้องรักกัน~ด้วยความรักที่มากจากพระเจ้า
3.เราทุกคนต้องรักพระเจ้าและรักครอบครัวของเราก่อนรักสิ่งอื่นหรือคนอื่น
4.เราต้องสร้างประสบการณ์กับครอบครัวในเชิงบวกให้มากกว่าเชิงลบ
หรือ สัดส่วน3:1 (ถ้ามีลบ1 ต้องมีบวก3ทุกครั้ง)
5.เราแต่ละคู่ต้องแสดงความรักต่อกันด้วย“ภาษารัก”ที่ต่างฝ่ายต่างต้องการและซาบซึ้ง
1).ถ้าภาษารักของเขาหรือของเธอ หรือของเราคือ“เวลา”
~จงตกลงกันที่จะให้เวลาเป็นส่วนตัว ที่สนุก ผ่อนคลาย และมีชีวิตชีวา
ก.แก่ตัวเขาหรือเธออย่างเป็นอิสระ ~1ส่วน เรียกว่า “เวลาของเธอ”
(เป็นส่วนตัวของเขาหรือเธอกับตัวเอง กับเพื่อน หรือกับบครอบครัวเดิมของเขา)
ข.แก่ตัวเราเองอย่างเป็นอิสระ~1ส่วน เรียกว่า “เวลาของฉัน”
(เป็นส่วนตัวกับตัวเราเอง กับเพื่อนหรือกับครอบครัวเดิมของเรา)
ค.แก่เรา(ทั้งครอบครัว) ~1ส่วน เรียกว่า “เวลาของเรา”
(เพื่อสนุกร่วมกันอย่างน่าจดจำ)
2).ถ้าภาษารักของเขาหรือของเธอหรือของเราคือ“การเคารพให้เกียรติต่อกัน”~จง
ก.ยอมรับตัวเขาหรือเธอ อย่างสิ้นเชิง ทั้งภูมิหลัง อดีต ปัจจุบัน และในอนาคต
ข.ยอมรับในตัวครอบครัวของเขาและของเธออย่างสิ้นเชิง
ค.ให้เกียรติทั้งตัวเขา และครอบครัวของเขาอย่างเหมาะสม ในเรื่อง
ก).อัตลักษณ์ /บุคลิกภาพ
ข).อุดมการณ์
ค).ความคิด ทัศนคติ
ง).ความเชื่อ
จ).ความสนใจ
ฉ).งานอดิเรก
ง.ไม่วิพากษ์วิจารณ์ ตำหนิ เรียกร้องกดดัน หรือพยายามเปลี่ยนแปลงอีกฝ่ายหนึ่ง
ตามความต้องการของเรา
จ.เปิดใจพูดและเปิดหูรับฟัง อย่างใส่ใจและตั้งใจ เพื่อจะเข้าใจอีกฝ่ายหนึ่งอย่างให้เกียรติ
ฉ.ปฏิบัติต่อกัน และรักษากันและกันด้วยการให้ความสำคัญและความเคารพต่อกัน
ถือหลักว่า
“จงทำกับผู้อื่นเหมือนที่เราต้องการให้เขาทำกับเรา ”
และควรถามความเห็นของอีกฝ่ายหนึ่งก่อนตัดสินอยู่เสมอ! 3).ถ้าภาษารักของเขา ของเธอ หรือของเราคือ“ คำพูด หรือถ้อยคำ” ~จง
ก.ใช้คำว่า “เรา” มากกว่า “ฉัน” หรือ “เธอ” เวลาสื่อสารต่อกัน
ข.มองและพูดถึงจุดดี หรือพูดในเชิงบวกหรือเปลี่ยนคำพูดลบให้เป็นบวกอยู่เสมอ
ค.ควรพูดขอบคุณ ทุกครั้งที่อีกฝ่ายหนึ่งทำสิ่งที่ดีให้
ง.ควรขออภัยทุกครั้งที่เราทำให้อีกฝ่ายไม่สบายใจ ไม่ว่า เราจะเป็นฝ่ายถูกหรือฝ่ายผิด
และจงให้อภัยทุกครั้ง
จ.ส่งข้อความหนุนใจ หรือ ให้กำลังใจ แก่กันอยู่เสมอ ทั้งในเวลาปกติ และช่วงเวลาพิเศษ
4).ถ้าภาษารักของเขาหรือเธอ หรือของเราคือ “สิ่งของ” หรือ “เงินทอง”~ จง
ก.มอบเงิน หรือ สิ่งของแทนเงิน หรือสิ่งที่เขา/เธอชอบ (ไม่ใช่ที่เราชอบ)ให้เป็นของขวัญ
ตามโอกาส
ข.ให้ความรู้สึกมั่นคงทางการเงินแก่กัน โดยร่วมกันวางแผน หามาและใช้ตามที่ตกลงกัน
ค.ให้แสดงความรักผ่านวัตุสิ่งของเช่น ภาพคู่ติดไว้ที่บ้านหรือ เผยแพร่รูปครอบครัว
ทางโลกอินไลน์ (ถ้าเห็นพ้อง) 5). ถ้าภาษารักของเขาหรือของเธอหรือของเราคือ “สัมผัส”~จง
ก.ให้เราแสดงออกถึงความใกล้ชิดเสน่หาต่อคนรักของเรา
ข.ให้เราสัมผัสคนรักของเราอย่างที่เขาหรือเธอต้องการ(อย่างเหมาะสมถูกกาละเทศะ)
ก).โอบกอด
ข).หอมแก้ม
ค).จับมือ
ง).มีเพศสัมพันธ์ (แม้ไม่ใช่ว่าต้องมีเพศสัมพันธ์เสมอไป แต่เราต้องไม่แสดงอาการปฏิเสธ
อย่างไม่แยแส)
ค.การสัมผัสอีกฝ่ายต้องการในยามที่เขาหรือเธอต้องการคือ การบำบัดที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตคู่พี่น้องที่รัก
เราต้องเข้าใจ ก่อนว่า ชีวิตสมรส และชีวิตครอบครัว
ไม่ได้เป็นอย่างในหนังที่เกิดขึ้นภายเพียง1~2ชั่วโมง หรือใน ซีรี่ย์ 16ตอน
แต่ในชีวิตจริงเป็นเรื่องราวยาวนาน
ที่หลากหลายรสชาติ ซึ่ง
1).มีทั้งขึ้นมีลง
2).มีทั้งทุกข์และมีสุข
3).มีทั้งสมหวังและผิดหวัง สลับกันไปมา
ซึ่งถ้าคู่สมรสและครอบครัวปรารถนาจะอยู่ร่วมกันไปตลอดรอดฝั่ง
จนถึงปลายทางทุกคนต้องอาศัย “ความตั้งใจ”(Willing) เป็นตัวนำ
ไม่อาจใช้ ความรู้สึก(Feeling)!
