พระธรรมนำชีวิต

ตอน ไม่มีนะ_คริสตาม Ep.1592

หลายคนมักจะคิดว่า ถ้าเราเกิดและเติบโตมาในครอบครัวที่เชื่อพระเจ้า หรือมีพ่อแม่ที่เป็นแบบอย่างที่ดี เราก็น่าจะซึมซับและเดินในทางที่ของพระเจ้าได้เองโดยอัตโนมัติ 2 พงศ์กษัตริย์ 21:19–26 กำลังบอกความจริงว่า มันไม่เป็นอย่างนั้นเสมอไป วันนี้เราจะมาดูชีวิตของอาโมนลูกชายของมันสัสเสห์ที่ขึ้นมาปกครองต่อด้วยวัยเพียง 22 ปี แต่เป็นการปกครองที่สั้นพอสมควรคือเพียง 2 ปี และพรวจนะของพระเจ้าได้บันทึกสิ่งที่เขาทำไว้

'พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ เหมือนมนัสเสห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ พระองค์ทรงดำเนินในทางทั้งสิ้นที่พระราชบิดาของพระองค์ทรงดำเนิน และปรนนิบัติรูปเคารพซึ่งพระราชบิดาของพระองค์ทรงปรนนิบัติ และนมัสการรูปเหล่านั้น พระองค์ทรงละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพระองค์ และไม่ได้ทรงดำเนินในมรรคาของพระยาห์เวห์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:20-22

อาโมนทำตามสิ่งที่ชั่วร้ายทุกอย่างเหมือนที่มนัสเสห์ แต่สิ่งที่อาโมนไม่ได้ทำคือ เขาไม่ได้กลับใจมาหาพระเจ้า หากเราไปดูใน 2 พงศาวดาร 33 เราจะพบว่ามนัสเสห์กลับใจมาหาพระเจ้า แต่ใน 2 พงศาวดาร บทนี้ในข้อ 23 ได้บันทึกว่า อาโมนไม่กลับใจ และได้ทำสิ่งชั่วร้ายยิ่งกว่ามนัสเสห์อีก

'ข้าราชการของอาโมนได้ร่วมกันคิดกบฏ และปลงพระชนม์พระราชาในพระราชวังของพระองค์ แต่ประชาชนในแผ่นดินได้ฆ่าทุกคนที่ร่วมกันคิดกบฏต่อกษัตริย์อาโมน แล้วประชาชนในแผ่นดินตั้งโยสิยาห์พระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นพระราชาแทน ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:23-24

ข้าราชการของอาโมนเองก็ไม่ไหว จึงสังหารอาโมน แต่ตรงนี้เราเห็นถึงความซื่อสัตย์ ความซื่อตรงต่อพระสัญญาของพระเจ้า พระเจ้าทรงใช้ประชาชนนำให้พระสัญญาของพระเจ้าที่ให้ไว้กับดาวิดเป็นจริง ผมสนใจในประเด็นนี้ มีนักอธิบายพระคัมภีร์ให้ข้อสังเกตุว่า เป็นไปได้ที่ข้าราชการกลุ่มที่สังหารอาโมน อาจจะกำลังตั้งใครที่ไม่ใช่เชื้อสายของดาวิด แต่ประชาชนตรงนี้ไม่ได้หมายถึงตาสีตาสา แต่เขาเป็นชนชั้นนำที่ไม่มีตำแหน่งในราชการ ยังคงลุดขึ้นมาปกป้องเชื้อสายของดาวิด และตั้งโยสิยาห์ลูกชายของอาโมนขึ้นปกครองในวัยเพียง 8 ขวบ เราได้บทเรียนอะไรจากเรื่องราวนี้บ้าง ความบาปมันส่งต่อกันได้ แต่การกลับใจนั้นเป็นเรื่องที่เราเองต้องกลับใจเอง การกลับใจมาหาพระเจ้านั้น ทำแทนกันไม่ได้

'ตัวคนที่ทำบาปจะต้องตาย บุตรไม่ต้องรับโทษความผิดบาปของบิดา บิดาก็ไม่ต้องรับโทษความผิดบาปของบุตร คนชอบธรรมจะรับผลความชอบธรรมของตน และคนอธรรมจะรับผลการอธรรมของตน ' เอเสเคียล 18:20

ความเชื่อและความรอดไม่ใช่มรดกทางสายเลือดที่ส่งต่อกันได้โดยอัตโนมัติ พวกเราอาจจะมีแบบอย่างที่ดี แต่สุดท้ายเราต้องตัดสินใจเอง เพราะวันหนึ่งเราจะยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้า ไม่ใช่ในนามของพ่อแม่ของเรา แต่ด้วยตัวเราเอง

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่7)

ความเข้มแข็งของเรามาจากที่ไหน?

“สุดท้ายนี้ขอท่านจงมีกำลังขึ้น

ในองค์พระผู้เป็นเจ้า และ

ในฤทธิ์เดชอันมหันต์ของพระองค์”

‭‭ ~เอเฟซัส‬ ‭6‬:‭10‬ ‭TH1971‬‬

“Finally, be strong in the Lord

and in his mighty power.”

‭‭ ~Ephesians‬ ‭6‬:‭10‬ ‭NIV‬‬

1. ​เราทุกคนล้วนมีความกลัวและมีความอ่อนแอหมดแรง

1).ความอ่อนแอ~เป็นปัญหา

2).การพึ่งตัวเองไม่ได้ และไม่รู้จะพึ่งพาใครในยามอ่อนแอนี้ยิ่ง~เป็นปัญหาหนักกว่า

1. ​เราสามารถพึ่งพิงและพึ่งพาพระเจ้าได้เสมอ

1).ถ้าพึ่งตัวเอง =เราจะหมดแรง

2).ถ้าพึ่งพระเจ้า = เราจะมีเรี่ยวแรงใหม่

1. ​เราต้องเลือกที่จะเข้มแข็งขึ้นโดย

เชื่อ เชื่อฟังและวางใจพระเจ้าอย่างสิ้นเชิง

1).เราต้องจงเข้มแข็งขึ้น

2).เราต้องเข้มแข็งขึ้นในองค์พระผู้เป็นเจ้า

1. ​เราจะเข้มแข็งขึ้นในองค์พระผู้เป็นเจ้าได้อย่างไร?

พระคัมภีร์ไม่ได้บอกเราว่า

“จงเข้มแข็งด้วยตัวของเจ้าเอง“แต่

“จงรับกำลังจากพระเจ้าและจงเข้มแข็งขึ้นในพระองค์”

ตัวเราเป็นเหมือนกับกับโทรศัพท์มือถือ

เป็นเรื่องปกติที่แบตเตอรีจะค่อยๆหมดลง

หรือหากใช้มาก ก็จะยิ่งอ่อนลงใกล้หมดลงเร็วขึ้น

เราก็เหมือนแบตที่ไม่อาจชาร์จตัวเองให้เต็มได้

~ถ้าไม่รับการชาร์จใหม่ = แบตก็จะหมด แต่

~ถ้ารับการชาร์จหรือเชื่อมต่อกับแหล่งพลังงาน

= แบตก็จะกลับมามีพลังเต็มที่อีกครั้ง

ดังนั้น เราจะเข้มแข็งรับการเพิ่มเติมเสริมพลังขึ้นได้ ก็

จากการมีความสัมพันธ์ติดสนิทกับพระเจ้าทุกวันเท่านั้น

1).โดยการมีเวลาเข้าเฝ้าพระองค์เป็นส่วนตัวทุกวันเมื่อตื่นนอน

2).โดยการอธิษฐานต่อพระองค์ทั้ง

เป็นการส่วนตัวและร่วมกับพี่น้องคนอื่นๆ

3).โดยการอ่าน ใคร่ครวญ พระวจนะของพระเจ้า

และปฏิบัติตามด้วยความเชื่อฟัง

1. ​เราต้องรู้จักรอคอยพระเจ้าทรงเสริมพลังแบบช้าๆอย่างต่อเนื่อง

1).ไม่ต้องรีบ

2).ไม่ควรท้อ

3).ให้ไว้วางใจ

4).ให้อดทนรอคอยจนได้รับพลังจากพระองค์เต็มที่

(อิสยาห์ 40:31)

1. ​เราต้องรักษาชีวิตและเชื่อฟังพระเจ้าอยู่ตลอดเวลา

~ ถ้าเราใส่ใจดูแลตัวเองในการดำเนินชีวิตตามพระวจนะของ

พระเจ้าและติดสนิทกับพระคริสต์เราจะมีพลังจากพระองค์เสมอ

แต่

~ ถ้าหากเราไม่เชื่อฟัง ทั้งห่างเหินจากพระเจ้าและทำบาป

พลังในชีวิตของเราก็จะลดน้อยถอยลง หรือหมดลงได้ทุกเวลา

1. ​เราจะได้รับผลดีและรอดปลอดภัยเมื่อชีวิตของเราเข้มแข็ง

ในพระเยซูคริสต์อยู่ทุกวัน

1).เราจะยืนหยัดได้ แม้มีปัญหา

2).เราจะมีสันติสุขได้ แม้ในยามพายุซัดกระหน่ำชีวิต

3).เราจะไม่แพ้อะไรง่ายๆ แม้เจอเรื่องยากๆ

4).เราจะผ่านพ้นทุกวิกฤติไปได้ โดยพระคริสต์ผู้ทรงเสริมกำลังเรา

(ฟีลิปปี 4:13)

สรุป

เป็นเรื่องธรรมดาตามธรรมชาติ ที่คนเราจะเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้าและอ่อนแรงลง ตามจังหวะชีวิต

เราอาจเข้มแข็งพอจะรับมือกับบางสถานการณ์

แต่ก็จะมีบางสถานการณ์ที่เราไม่อาจพึ่งพากำลังของตัวเองในการรับมือได้

อย่างไรก็ตาม ในยามที่เราอ่อนแอ

“ความอ่อนแอของเราจะกลายเป็นพื้นที่ของพระเจ้า

ในการสำแดงพระคุณ และฤทธิ์เดชหรืออานุภาพอัน

ทรงพลังของพระองค์ในชีวิตของเรา!“

(2โครินธ์12:9)

ดังนั้น

จงอย่าพยายามเข้มแข็งด้วยกำลังของตัวเอง

แต่จงจำไว้ว่า แหล่งแห่งพลกำลังและความเข้มแข็งที่แท้จริงของเราคือ

1. องค์พระผู้เป็นเจ้า และ

2.ฤทธิ์เดชอันมหันต์ของพระองค์”

…อาเมนไหม?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 7เมษายน2026(ตอนที่7ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน หยุดก่อนบานปลาย Ep.1591

บาปไม่เคยหยุดอยู่แค่ใจของเรา มันไม่เคยพอแค่เรื่องส่วนตัว แต่มันจะค่อย ๆ ลุกลามจนกระทบคนรอบข้างและทำลายสิ่งที่ใหญ่กว่าที่เราคิดไว้ 2 พงศ์กษัตริย์ 21 : 16-18 พาให้เราเห็นภาพนี้ชัดเจนในชีวิตของมนัสเสห์ที่เขาละทิ้งพระเจ้า กระทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเจ้า

'ยิ่งกว่านั้นอีก มนัสเสห์ทรงทำให้โลหิตไร้ความผิดตกเป็นอันมาก จนเต็มกรุงเยรูซาเล็มจากด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง นอกเหนือจากบาปที่ทรงทำให้ยูดาห์ทำผิดด้วย โดยทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:16

นี่คือความรุนแรงที่เกิดขึ้นจริง “ยิ่งกว่านั้นอีก มนัสเสห์ทำให้โลหิตไร้ความผิดตกเป็นอันมาก” เรื่องนี้อยู่ในบันทึกและคำบอกเล่าของยิวที่ส่งต่อกันว่า ผู้หนึ่งที่มนัสเสห์ทำให้เสียชีวิตคือท่านอิสยาห์ ตรงนี้เชื่อมโยงกับ ฮีบรู 11:37 ที่กล่าวว่า “บางคนถูกเลื่อยเป็นสองท่อน” แม้ว่าพระวจนะของพระเจ้าไม่ได้ระบุชื่อโดยตรงแต่ในบันทึกและคำบอกเล่าของคนยิวที่ได้ส่งต่อเรื่องราวนี้บอกว่า เมื่อนมัสเสห์กวาดล้างคนของพระเจ้า ท่านอิสยาห์จึงไปหลบอยู่ในโพรงต้นไม้ใหญ่ แต่ชายเลื้อของท่านโผล่ออกมา มนัสเสห์จึงสั่งให้เลื่อยต้นไม้ต้นนั้น ท่านอิสยาห์จึงเสียชีวิตโดยขาดเป็นสองท่อน ความบาปลุกลามส่งผลจนนำไปสู่การทำลายชีวิตของคนของพระเจ้า มนัสเสห์ไม่ได้ทำบาปเพียงลำพัง แต่เขานำให้ยูดาห์ทำบาปด้วย สำหรับพวกเราก็เช่นกัน ความบาปไม่เคยเป็นเรื่องเล็ก ไม่ว่าจะเป็นตัดสินใจทำบาปเล็ก ๆ หรือการประนีประนอมกับบาปเล็ก ๆ ถ้าความบาปไม่ถูกจัดการ สุดท้ายความบาปนั้นอาจลุกลามบานปลายกลายเป็นความเสียหายที่ส่งผลกระทบกับคนรอบข้าง และผลร้ายนั้นอาจจะเกินกว่าที่เราจะควบคุมได้ พระวจนะของพระเจ้าเตือนเราว่า

'แต่ถ้าท่านทั้งหลายไม่ได้ทำเช่นนี้ นี่แน่ะ ท่านทั้งหลายก็ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ จงรู้แน่เถิดว่า บาปของท่านจะตามทัน ' กันดารวิถี 32:23

ความบาปมักเริ่มต้นด้วยการชักชวนให้เราทำสิ่งเล็ก ๆ แต่มันจะจบลงด้วยการที่เราทำสิ่งเลวร้ายที่สุดโดยที่เราแทบไม่รู้ตัว วันนี้ขอให้เราสำรวจชีวิตของเราให้ดี หากมีเชื้อแห่งความบาปแม้แต่เพียงเล็กน้อยขอให้เรารีบสารภาพและจัดการหยุดมันก่อนที่บาปนั้นมันจะบานปลายและทำลายสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของเรานะครับ ความบาปไม่ได้อันตรายเพราะมันใหญ่ แต่มันอันตรายเพราะมันไม่ยอมหยุด ถ้าเราไม่หยุดมันในวันนี้ ในวันข้างหน้ามันจะหยุดเรานะครับ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่6)

บทเรียนจากวันครบรอบแต่งงาน!

“เจ้าจงชื่นชมยินดีในชีวิตกับภรรยาซึ่งเจ้ารักตลอดชีวิตอนิจจัง

ที่ได้ประทานให้แก่เจ้าภายใต้ดวงอาทิตย์ตลอดวันเวลาอนิจจังของเจ้า

เพราะว่านั่นเป็นรางวัลสำหรับชีวิต และสำหรับการตรากตรำของเจ้า

ซึ่งเจ้าได้ตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์”

‭‭ ~ปัญญาจารย์‬ ‭9‬:‭9‬ ‭THSV11‬‬

“Enjoy life with your wife, whom you love, during all your brief, pointless life. God has given you your pointless life under the sun. This is your lot ⌞in life⌟ and what you get for the hard work that you do under the sun.”

~‭‭Ecclesiastes‬ ‭9‬:‭9‬ ‭GW‬‬

ผมแต่งงานในวันที่ 6 เมษายน 1979

วันนี้ เป็นวันครบรอบแต่งงาน47ปีระหว่างผมกับภรรยา

แม้ว่า เราไม่ใช่คู่รักที่หวานชื่น อีกซ้ำยังขาดประสบการณ์ และไม่สมบูรณ์ แต่เวลายาวนานที่ผ่านมา สมควรเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความอดทนและความสัตย์ซื่อของเราที่มีต่อกัน

ดังที่เราปฏิญาณไว้ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า และต่อหน้าพยานมากมายในวันแต่งงานของเรา

ซึ่งเราเป็นคู่แต่งงานคู่แรกในอาคารใหม่ของคริสตจักรใจสมาน

สุขุมวิท ซอย6

ผมขอบคุณพระเจ้า สำหรับพระคุณและพระพร ที่ผ่านมาทางพี่น้องมิตรสหายได้แสดงไมตรีจิตช่วยผมในการเริ่มต้นครอบครัว อย่าง“มือใหม่หัดขับ”ในวันนั้น

และหลังจากที่ได้ผ่านความยากลำบากต่างๆซึ่งประสบมาในชีวิตคู่ ที่ให้ทั้งสุขและทุกข์

วันนี้ผมจึงเห็นว่าเป็นวันดี ที่สมควรจะนำบทเรียนต่างๆที่ผมได้เรียนรู้และได้รับ มาแบ่งปันแก่ทุกท่าน

ดังนั้น ถ้าพี่น้องกำลังมีความรัก หรือ ยังมีครอบครัวให้รัก

ก็จงทะนุถนอมดูแลรักษาและฟูมฟักคนที่ท่านรัก

ด้วยการทำให้เขาหรือเธอมีความสุข

และระวังอย่าทำสิ่งใดๆ ที่จะทำให้ท่านไม่เหลือคนรักหรือครอบครัวให้รักษาดูแลอีกต่อไป ดังเช่น

1. ​อย่าใช้ อารมณ์ความรู้สึกเป็นตัวนำ แต่จงใช้ความรักนำในการเลือก“ตัดสินใจ”ทำ

“รักแท้ไม่ใช่สิ่งที่เรารู้สึกดีตลอดเวลา แต่คือสิ่งที่เราเลือกทำดีต่อคนที่เรารักทุกวัน”

1. ​ อย่าพยายามเอา“ชนะกัน” แต่จง“รู้จักยอม”เพื่อ ”รักษากันและกันไว้”

“การยอมแพ้บางครั้ง คือชัยชนะของความรัก”

1. ​ อย่าโกรธเร็วและให้อภัยช้า แต่จงโกรธช้าและให้อภัยเร็ว

“รักที่ยืนยาว ไม่ใช่รักที่ไม่เคยเจ็บ แต่คือรักที่ไม่หยุดให้อภัย”

1. ​ อย่าปล่อยให้ความเคยชินมาฆ่าหรือทำลายความใส่ใจที่ควรมีต่อกัน แต่จงใส่ใจกัน

“ความรักมักไม่ได้ตายเพราะเรื่องใหญ่ แต่ค่อยๆ หายไปเพราะละเลยเรื่องเล็กๆ”

1. ​ อย่าแค่ทนอยู่ไปด้วยกัน แต่จงอดกลั้นอดทนนานและเติบโตไปด้วยกัน

“ชีวิตคู่ที่ดี ไม่ใช่แค่ ‘อยู่ด้วยกัน’ แต่คือ ‘เติบโตไปด้วยกัน’”

1. ​ อย่าฟังเพื่อจะตอบโต้ แต่จงฟังเพื่อจะเข้าใจอย่างเข้าอกเข้าใจกัน

“เมื่อความเข้าใจเกิดขึ้น ความขัดแย้งต่างๆก็จะค่อยๆ หมดพลัง”

1. ​ อย่าอยู่ด้วยกันแค่ในวันดีๆ แต่จงพร้อมยืนหยัดเคียงข้างกันแม้แต่ในวันที่ย่ำแย่ด้วย

“ความรักไม่ได้พิสูจน์กันในวันที่ง่าย แต่จะประจักษ์ชัดในวันที่ยากที่สุด”

1. ​อย่าเรียกร้องหาความสมบูรณ์แบบจากกัน แต่จงยอมรับในความไม่สมบูรณ์แบบ

“ไม่มีใครเป็นคนสมบูรณ์แบบ แต่จงยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบ”

1. ​อย่าตำหนิกันและกันเวลาเกิดปัญหา แต่จงช่วยกันแก้ปัญหานั้นอย่างสร้างสรรค์

“อย่าเป็นคู่ครองที่คอยมองหาคนผิด

แต่จงเป็นคู่ชีวิตที่ร่วมกันมุ่งหาทางออก”

1. ​อย่าคาดหวังว่าต้องราบรื่นเข้ากันได้ แต่อยู่ที่เชื่อมั่นกันเสมอแม้ว่าจะเข้ากันไม่ได้ในบางเรื่อง

“ชีวิตแต่งงานที่ยั่งยืน ไม่ได้เกิดจากคนที่เข้ากันได้อย่าง

สมบูรณ์ แต่เกิดจากคนที่ ‘ไม่ยอมปล่อยมือกัน’

แม้จะมีวันที่ไม่เข้าใจกัน”

พี่น้องที่รัก

“การแต่งงานไม่ใช่จุดหมายปลายทาง

แต่เป็นการเดินทางที่เราเลือกเดินไปด้วยกันในทุกๆวัน”

(Marriage is not a destination,

but a journey we choose to walk together

every day.)

ดังนั้น

ขอให้เราเพิ่มรัก เพิ่มสุขและเพิ่มความชื่นชมยินดี

ให้แก่กันและกันตลอดเส้นทางชีวิตคู่ของเรา

…จะดีไหม?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 6เมษายน2026(ตอนที่6ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน เตือนแล้วแต่ไม่ฟัง Ep.1590

สิ่งที่เราจะพบเสมอในพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ที่สุด คือก่อนการพิพากษาจะมาถึง พระเจ้าจะประทานการเตือนการสอนมาก่อน แต่ความอดกลั้นของพระเจ้ามีขอบเขตมีเวลาที่ทรงกำหนด 2 พงศ์กษัตริย์ 21:8–15 จะทำให้เราเห็นว่า การเชื่อฟังและการไม่เชื่อฟังนั้นจะมีผลตามมาเสมอ

'เราจะไม่ให้เท้าของอิสราเอลพเนจรออกจากแผ่นดินที่เราให้กับบรรพบุรุษของพวกเขาอีก ถ้าเพียงแต่พวกเขาระมัดระวังที่จะทำตามทุกสิ่งซึ่งเราได้บัญชาเขา และทำตามธรรมบัญญัติทั้งสิ้นที่โมเสสผู้รับใช้ของเราบัญชาเขา”'

2 พงศ์กษัตริย์ 21:8

พระเจ้าทรงให้พระสัญญาว่า ถ้าเชื่อฟัง พวกเขาจะได้อยู่ในแผ่นดินนั้นอย่างมั่นคง และข้อ 9 บอกว่า แต่พวกเขาไม่ฟัง และมนัสเสห์นำผู้คนทำชั่วยิ่งกว่าบรรดาประชาชาติซึ่งพระเจ้าทรงทำลายให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอลอีก

'เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เรากำลังนำเหตุร้ายมาเหนือเยรูซาเล็มและยูดาห์ อย่างที่ทุกคนซึ่งได้ยินแล้ว หูทั้งสองข้างของเขาจะอื้อไป ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:12

พระเจ้าตรัสว่า จะนำเหตุร้ายมาถึงพวกเขา ในข้อ 13-14 ให้ภาพชัดมากว่าจะกวาดล้างให้เหมือนล้างชามแล้วคว่ำไว้ พระเจ้าจะวัดพวกเขาด้วยเชือกหรือลูกดิ่งที่ใช้วัดอาหับและสะมาเรียมาแล้ว เหตุผลทั้งหมดอยู่ในข้อ 15

'เพราะพวกเขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของเรา และทำให้เราโกรธ ตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของเขาออกจากอียิปต์จนถึงทุกวันนี้” ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:15

ประชาชนยูดาห์ในอาณาจักรฝ่ายใต้ทำสิ่งชั่วร้ายมากมาย และทำให้พระเจ้าโกรธ

'แต่จงเป็นผู้ประพฤติตามพระวจนะ ไม่ใช่เป็นเพียงผู้ฟังเท่านั้น มิฉะนั้นจะเป็นการหลอกตัวเอง ' ยากอบ 1:22

พระเจ้าก็ตรัสกับเราเสมอ ผ่านพระวจนะของพระองค์ ผ่านคำเทศนา ผ่านสถานการณ์ แต่เราฟังแล้วเชื่อฟังทำตาม หรือเราแค่ได้ยิน การไม่รู้จัดพระเจ้าอันตรายแล้ว แต่สิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าคือรู้แต่ไม่เชื่อฟัง ความอดทนอดกลั้นของพระเจ้าไม่ได้แปลว่า พระเจ้าจะยอมปล่อยความบาปไป พระเจ้าทรงอดทนแต่พระเจ้าก็ทรงยุติธรรม อย่ารอให้หมดเวลา ขอให้เรารีบกลับใจฟัง และเชื่อฟังทำตามตอบสนองต่อถ้อยคำของพระเจ้าทันที

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ส่งต่อความเชื่อ Ep.1589

2 พงศ์กษัตริย์ 21 พาเรามาพบกับมนัสเสห์ลูกชายของเฮเซคียาห์ ที่นับว่าเป็นช่วงเวลาการปกครองที่ยาวนานและเลวร้ายที่สุดของอาณาจักรยูดาห์ฝ่ายใต้

'มนัสเสห์มีพระชนมายุ 12 พรรษาเมื่อทรงเป็นกษัตริย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 55 ปี พระมารดาของพระองค์มีพระนามว่าเฮฟซีบาห์ พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามการกระทำที่น่าเกลียดน่าชังของประชาชาติทั้งหลาย ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:1-2

มนัสเสห์ขึ้นปกครองตอนอายุ 12 นั่นแปลว่า เขาคือลูกที่เกิดในช่วงเวลาที่พระเจ้าทรงต่ออายุให้เฮเซคียาห์ 15 ปี มนัสเสห์ทำสิ่งตรงกันข้ามกับพ่อทุกประการทั้งที่เขาเกิดในช่วงเวลาแห่งพระคุณ สิ่งนี้กำลังตอกย้ำว่า ความเชื่อไม่ได้ถ่ายทอดทางดีเอ็นเอ พ่อที่รักพระเจ้าที่สุด หากละเลยการสอนเรื่องพระเจ้าในบ้าน ก็อาจมีลูกที่หันหลังให้พระเจ้าได้นะครับ ในข้อ 3-7 ได้ให้รายละเอียดของสิ่งชั่วร้ายที่เขาทำในสายพระเนตรของพระเจ้า ซึ่งในพระธรรมตอนนี้เลยบอกว่า สิ่งที่เขาทำยิ่งกว่าคนต่างชาติที่พระเจ้าทรงขับไล่ไปจากแผ่นดินแห่งพันธสัญญานี้ มนัสเสห์สร้างปูชนียสถานสูงที่พ่อของเขาทำลายนั้นขึ้นใหม่ เขาตั้งแท่นบูชาแด่พระบาอัล เขาสร้างพระอาเช-ราห์ เขานมัสการดวงดาวที่เป็นเทพของอัสซีเรีย เขาสร้างแท่นบูชาต่างๆ แด่บริวารทั้งหมดของฟ้าสวรรค์ในลานทั้งสองแห่งของพระนิเวศของพระเจ้า ซ้ำร้ายเขาเอาลูกไปบูชายัญ เขาดูฤกษ์ยาม ติดต่อกับคนทรงและพ่อมดแม่มด เขาทำเวทมนตร์และเล่นไสยศาสตร์ ในข้อ 6 สรุปว่า มนัสเสห์ทำสิ่งชั่วร้ายมากมายในสายพระเนตรของพระเจ้า เขาทำให้พระเจ้าทรงโกรธหนักมาก

'ส่วนรูปเคารพของพระอาเช-ราห์ที่พระองค์ทรงสร้างนั้น ทรงตั้งไว้ในพระนิเวศซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดและซาโลมอนพระราชโอรสของดาวิดว่า “ในนิเวศนี้ และในเยรูซาเล็ม ซึ่งเราได้เลือกออกจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอล เราจะใส่ชื่อของเราไว้เป็นนิตย์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 21:7

นี่เลวร้ายมาก เขาสร้างสิ่งที่พระเจ้าสั่งอย่างเด็ดขาดว่าให้ทำลายทิ้งให้หมดเมื่อเข้ามายึดครองแผ่นดินนี้ โดยนำไปตั้งในพระนิเวศของพระเจ้า นี่ไม่ใช่แค่ไม่เชื่อฟัง แต่นับว่าตั้งใจที่จะกบฏต่อพระเจ้าเลย

'เพราะฉะนั้น จงระวังในการดำเนินชีวิตให้ดี อย่าเหมือนคนไร้ปัญญา แต่ให้เหมือนคนมีปัญญา ' เอเฟซัส 5:15

ขอให้เราระมัดระวังการใช้ชีวิตของเราให้ดี คนมีปัญญาในที่นี้หมายถึง การยำเกรงพระเจ้า ขอให้เรามีชีวิตที่ยำเกรงพระเจ้าเสมอ ความพินาศหรือจุดจบของชีวิตเริ่มต้นจากการการเอาสิ่งอื่นมาแทนที่พระเจ้า ขอให้เราระมัดระวังและใช้ชีวิตในการยำเกรงพระเจ้า ขอให้เราสอนลูกหลานทั้งในครอบครัวและในคริสตจักร สร้างให้เขาเป็นสาวกของพระเยซูที่รักและยำเกรงพระเจ้าด้วยสุดใจ ด้วยการใช้ชีวิตของเรา ทำให้เด็กเขาดู ทำให้เขาเรียนรู้และนำไปใช้

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่4)

คุณเป็นแบบไหน?

“ผู้หญิงเหล่านั้นก็หวาดกลัวและซบหน้าลงถึงดิน

ชายสองคนนั้นจึงพูดกับพวกนางว่า

“พวกท่านแสวงหาคนเป็นในพวกคนตายทำไม?”

‭‭ ~ลูกา‬ ‭24‬:‭5‬ ‭THSV11‬‬

ในพระคัมภีร์ ตอนนี้ (ลูกา‬ ‭24‬:‭1-12) ตั้งคำถามต่อเราว่า เราเป็นคนประเภทใด?

1.รักแต่ไม่รู้

“ตั้งแต่เช้ามืดของวันอาทิตย์

พวกผู้หญิงก็นำเครื่องหอมที่จัดเตรียมไว้มาถึงอุโมงค์

พวกนางพบว่าก้อนหินกลิ้งออกจากปากอุโมงค์แล้ว และเมื่อเข้าไปหาก็ไม่พบพระศพของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า ขณะกำลังฉงนสนเท่ห์เพราะเหตุการณ์นั้น“

~ลูกา24:1-4ก

เราเป็นเหมือนผู้หญิงเหล่านี้หรือไม่?

ที่ไปหาพระเยซูที่อุโมงค์ “ตั้งแต่เช้ามืด” พร้อมเครื่องหอมซึ่งแสดงถึง ความรัก ความซื่อสัตย์ และความตั้งใจที่จะให้เกียรติพระเยซู แม้ว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ไปแล้ว

แต่พวกเธอกลับไม่รู้เรื่องการเป็นขึ้นจากตายเพราะคิดว่าพระเยซูตายแล้ว

จึงมาหาพระศพ…ไม่ใช่มาหาพระเยซูผู้เป็นขึ้นมาจากความตาย

บ่อยครั้งที่เราก็เป็นเหมือนกัน คือ รักพระเจ้า แต่ยัง“ใช้ชีวิตเหมือนพระองค์ตายไปแล้ว”

โดยยังคงอยู่ในความกลัว ความสิ้นหวัง หรือความพ่ายแพ้อยู่ในอุโมงค์ทั้งๆที่พระเจ้าทรงเอาก้อนหินออกไปจากปากอุโมงค์แล้ว

ก้อนหินนี้ถูกกลิ้งออกแล้ว ไม่ใช่เพื่อให้พระเยซูออกมา แต่เพื่อให้เรา “เข้าไปเห็น”

2.เชื่อแต่ไม่เข้าใจ

“นี่แน่ะ มีชายสองคนยืนอยู่ใกล้พวกนาง เครื่องนุ่งห่มแพรวพราวจนพร่าตา

ผู้หญิงเหล่านั้นก็หวาดกลัวและซบหน้าลงถึงดิน

ชายสองคนนั้นจึงพูดกับพวกนางว่า

“พวกท่านแสวงหาคนเป็นในพวกคนตายทำไม?

[พระองค์ไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว] ”

~ลูกา24:4ข-6ก

เราเป็นเหมือนผู้หญิงเหล่านี้ หรือไม่?

ที่เชื่อในพระเยซู แต่ยังใช้ชีวิตเหมือนพระองค์ “ยังไม่ฟื้นจากตาย“

และยังคงกลัว ยังสิ้นหวัง แลเยังไม่เข้าใจว่า พระเยซูเป็นพระเจ้าที่เป็นขึ้นจากตายแล้ว

3.เชื่อเมื่อเข้าใจ

“จงระลึกถึงคำที่พระองค์ตรัสกับพวกท่านขณะที่พระองค์ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี ว่า

‘บุตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไว้ในมือของพวกคนบาป

และจะต้องถูกตรึงที่กางเขน และวันที่สามจะเป็นขึ้นมาใหม่’”

พวกนางจึงระลึกถึงพระดำรัสของพระองค์

เมื่อกลับจากอุโมงค์แล้ว

พวกนางก็เล่าเหตุการณ์นี้ทั้งหมดแก่สาวกสิบเอ็ดคนและคนอื่นๆ ด้วย

คนที่เล่าเหตุการณ์เหล่านั้นแก่พวกอัครทูตคือ

มารีย์ชาวมักดาลา โยอันนา มารีย์มารดาของยากอบ และผู้หญิงคนอื่นๆ ที่อยู่กับพวกนาง ”

~ลูกา24:6ข-10

เราเป็นเหมือนหญิงเหล่านี้หรือไม่ ที่การคืนพระชนม์ของพระเยซู เปลี่ยนความสิ้นหวังของพวกเธอ

ให้กลายเป็นความหวังและเปลี่ยนชีวิตธรรมดาให้กลายเป็นพยานของพระเจ้า และ

จากพยานที่ถูกมองข้าม กลายมาเป็นผู้เปลี่ยนโลก

ต้องเข้าใจก่อนว่า ในเวลานั้น ผู้หญิง คือคนที่สังคมไม่เชื่อถือและไม่มีเวทียอมรับ

แต่พระเจ้าเลือกพวกเขาให้เป็น “พยานพวกแรก”และมี“เวทีใหญ่ที่สุดให้”

ดังนั้น จงจำไว้เสมอว่าพระเจ้าสามารถใช้คุณได้ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร!

4.รับรู้แต่ไม่เชื่อ

"แต่พวกอัครทูตไม่เชื่อ เห็นว่าเป็นคำเหลวไหล "

~ลูกา24:11

เราเป็นเหมือนสาวกบางคนที่เดินกับพระเยซู ยังคิดว่าข่าวดีของพระเจ้าเป็น

“คำเหลวไหล”

อย่างไรก็ตาม ความสงสัยไม่ใช่จุดจบของความเชื่อ

เพราะพระเจ้าทรงอดทนกับการขาดความเชื่อของมนุษย์อย่างเราอยู่เสมอมา

5.รู้แล้วแสวงหาความจริง

"[แต่เปโตรลุกขึ้น วิ่งไปที่อุโมงค์ เมื่อก้มลงมองดูก็เห็นแต่ผ้าป่านเท่านั้น

จึงกลับไปด้วยความประหลาดใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น]”

‭‭~ลูกา‬ ‭24‬:‭12‬ ‭THSV11‬‬

เราเป็นเหมือนเปโตรหรือไม่ ที่เริ่มจากความไม่เชื่อเหมือนคนอื่นๆ

แต่เมื่อได้ยินคำพยาน ของผู้เชื่อบางคนก็ตัดสินใจ“วิ่งไปดู” เพื่อหาความจริง

ความเชื่อจึงมักเริ่มจาก “การก้าวออกไปค้นหา”

พี่น้องที่รัก

เวลานี้ คุณเป็นแบบไหน?

1.รักแต่ไม่รู้

2.เชื่อแต่ไม่เข้าใจ

3.เชื่อเมื่อเข้าใจ

4.รับรู้แต่ไม่เชื่อ

5.รู้แล้วแสวงหาความจริง

ช่วยแจ้งให้ทราบสักหน้อย จะได้ไหม?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 4เมษายน2026(ตอนที่4ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่5)

จากคนสิ้นหวังเป็นผู้ประกาศข่าวดีแห่งความหวัง!

“มารีย์ชาวมักดาลาจึงไปบอกพวกสาวกว่า

“ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว”

และนางก็เล่าให้พวกเขาฟังว่าพระองค์ตรัสคำเหล่านั้นกับนาง”

‭‭ ~ยอห์น‬ ‭20‬:‭18‬ ‭THSV11‬‬

“Mary Magdalene went to the disciples with the news:

“I have seen the Lord!”

And she told them that he had said these things to her.”

‭‭ ~John‬ ‭20‬:‭18‬ ‭NIV‬‬

ในพระคัมภีร์ได้เล่าเรื่องราวของเช้าวันอีสเตอร์แรกของคริสเตียนไว้ดังนี้

“วันอาทิตย์เวลาเช้ามืด (ในยามมืดมิดของชีวิต)

1. ​มารีย์ชาวมักดาลา~ด้วยหัวใจที่สิ้นหวังแตกสลาย

1).มาถึงอุโมงค์ฝังศพ และ

2).เห็นว่าหินที่ปิดปากอุโมงค์นั้นถูกยกออกไปแล้ว

~พระเจ้าทรงทำกิจตั้งแต่ก่อนเรารู้ตัว

ก้อนหินไม่ได้ถูกยกออกไปเพื่อให้พระเยซูออกมา

แต่เพื่อให้ “มนุษย์เข้าไปเห็นความจริง!”

1. ​มารีย์จึง

1).วิ่งไปหาซีโมนเปโตรกับสาวกอีกคนหนึ่งที่พระเยซูทรงรักนั้นและ

2).พูดกับเขาว่า

“เขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าออกไปจากอุโมงค์แล้ว

และเราก็ไม่รู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้ที่ไหน”

1. ​เปโตรกับสาวกคนนั้นวิ่งไปทั้งสองคน ~เพื่อแสวงหาความจริง
2. ​สาวกคนนั้นวิ่งเร็วกว่าเปโตรจึงมาถึงอุโมงค์ก่อน แต่เขาไม่ได้เข้าไปข้างใน
3. ​ซีโมนเปโตรตามมาถึงภายหลัง แล้วเข้าไปในอุโมงค์เห็น

1).ผ้าป่านวางอยู่

2).ส่วนผ้าพันพระเศียรของพระองค์ไม่ได้วางอยู่กับผ้าอื่น แต่พับไว้ต่างหาก

~นี่ไม่ใช่การขโมยศพ (โจรไม่มีทางพับผ้าให้เรียบร้อย)

แต่เป็นการฟื้นคืนพระชนม์อย่างสงบและมีชัยชนะ

1. ​สาวกคนนั้นที่มาถึงก่อนก็ตามเข้าไปด้วย เขา

1).เห็น และ

2).เชื่อ แต่

3).ขณะนั้นเขายังไม่เข้าใจข้อพระคัมภีร์ที่เขียนไว้ว่า

พระองค์จะต้องเป็นขึ้นจากตาย

~ความเชื่อมาก่อนความเข้าใจ เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจทุกอย่างก่อนจึงจะเชื่อ

การติดตามพระเจ้าอย่างต่อเนื่องจะทำให้เราค่อย ๆ เข้าใจมากขึ้น

1. ​สาวกทั้งสองก็กลับไปยังบ้านของตน
2. ​มารีย์ยังยืนร้องไห้อยู่นอกอุโมงค์ ขณะที่ร้องไห้อยู่นางก้มลง~ความเศร้าอาจทำให้เรามองไม่เห็น“ความจริงฝ่ายวิญญาณ”และ “คำตอบอยู่ตรงหน้า”

1).มองเข้าไปในอุโมงค์ และ

2).เห็นทูตสวรรค์สององค์สวมเสื้อขาวนั่งอยู่ที่ที่เขาวางพระศพพระเยซู

ก.องค์หนึ่งอยู่เบื้องพระเศียร

ข.อีกองค์หนึ่งอยู่เบื้องพระบาท

1. ​ทูตทั้งสองพูดกับมารีย์ว่า

“หญิงเอ๋ย ร้องไห้ทำไม?”

1. ​มารีย์ตอบว่า

“เพราะเขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าไป

และข้าพเจ้าไม่ทราบว่าเอาไปไว้ที่ไหน”

1. ​มารีย์พูดอย่างนั้นแล้ว ก็หันกลับมาและเห็นพระเยซูทรงยืนอยู่ แต่ไม่ทราบว่าเป็นพระองค์

~พระเยซูเป็นขึ้นมาใหม่แล้ว ถ้าเรายังยึดติดแต่ภาพเก่า เราจะไม่รู้จักพระองค์ในสภาพใหม่

1. ​ พระเยซูตรัสถามว่า

“หญิงเอ๋ย ร้องไห้ทำไม? ตามหาใคร?”

1. ​มารีย์เข้าใจว่าพระองค์เป็นคนทำสวนจึงตอบว่า

“นายเจ้าข้า ถ้าท่านเอาพระองค์ไป ขอบอกให้ดิฉันรู้ว่าเอาพระองค์ไปไว้ที่ไหน

ดิฉันจะได้รับพระองค์ไป”

1. ​พระเยซูตรัสกับนางว่า

“มารีย์เอ๋ย” (พระเจ้ารู้จักเราเป็นรายบุคคล ชีวิตเราเปลี่ยนเมื่อพระเจ้าทรงเรียกเรา)

แล้วนางก็ “จำพระองค์ได้ทันที”

(ชีวิตเปลี่ยนเมื่อเราได้ยินพระเจ้าเรียกชื่อเรา)

1. ​มารีย์จึงหันมาทูลพระองค์เป็นภาษาฮีบรูว่า “รับโบนี“(ซึ่งแปลว่า ท่านอาจารย์)

~สัมพันธภาพที่สนิทคุ้นเคยจะทำให้จำกันได้ทันทีเมื่อถูกสะกิด

1. ​พระเยซูตรัสกับนางว่า

“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้(อย่ายึดพระเจ้าไว้ในรูปแบบเดิมที่เราคุ้นเคยเพราะพระองค์กำลัง

พาเราไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า ความสัมพันธ์ของเรากับพระองค์จึงควรยกระดับขึ้น)

เพราะเรายังไม่ได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา

แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และ

บอกเขาว่าเรากำลังจะขึ้นไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของพวกท่าน

ไปหาพระเจ้าของเราและพระเจ้าของพวกท่าน”

1. ​มารีย์ชาวมักดาลาจึงไปบอกพวกสาวกว่า

“ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว”

1. ​มารีย์ก็เล่าให้พวกเขาฟังว่าพระองค์ตรัสคำเหล่านั้นกับนาง”

(จากคนร้องไห้อย่างโศกเศร้า เธอกลายเป็นผู้ประกาศข่าวดีอย่างตื่นเต้น)

~‭‭ยอห์น‬ ‭20‬:‭1‬-‭18‬ ‭THSV11‬‬

พี่น้องที่รัก

“ข่าวดีไม่ใช่สิ่งที่เราควรเก็บไว้

แต่คือสิ่งที่เราต้องแบ่งปันออกไป”

(The Good News is not meant to be kept,

but to be shared.)

พระเจ้าประทานข่าวดีแก่เรา ผู้ซึ่งไม่มีหวังที่จะรอดจากบาปและโทษด้วยตัวเอง

เราจึงควรเป็นพยานแบ่งปันข่าวดีนั้นแก่ผู้อื่นด้วยใจยินดี

แล้ววันนี้ คุณพร้อมหรือไม่ที่จะเป็นพันธกรในการประกาศข่าวดีของพระเจ้านี้ต่อไป?

…บอกที!

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 5เมษายน2026(ตอนที่5ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน อย่าคิดแค่รุ่นเรา Ep.1588

เราเดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายของเฮเซคียาห์ ซึ่งเป็นบทเรียนราคาแพงที่เราได้เรียนรู้ว่า การตัดสินใจที่ไม่ระวัง อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของผลกระทบที่ใหญ่มาก หลังจากที่เฮเซคียาห์โชว์ทุกอย่างที่มีใช้คณะทูตจากบาบิโลน ท่านอิสยาห์ก็มาพบแล้วถามว่า พวกเขาเป็นใคร มาจากที่ไหน และพูดคุยอะไรกันบ้าง เฮเซคียาห์ก็ตอบว่า พวกเขามาจากบาบิโลน ท่านอิสยาห์จึงถามต่อว่า พวกเขาเห็นอะไรในวังของท่านบ้าง เฮเซคียาห์ก็ตอบว่า พวกเขาเห็นทุกอย่างที่มี

'แล้วอิสยาห์ทูลเฮเซคียาห์ว่า “จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์ นี่แน่ะ วันเวลากำลังมาถึงเมื่อทุกสิ่งในวังของเจ้า และสิ่งที่บรรพบุรุษของเจ้าได้สะสมมาจนถึงทุกวันนี้ จะต้องถูกเอาไปยังบาบิโลน และไม่มีสิ่งใดเหลือเลย พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ และลูกบางคนซึ่งถือกำเนิดจากเจ้า ผู้ซึ่งเกิดแก่เจ้า จะถูกนำเอาไป และพวกเขาจะไปเป็นขันทีในพระราชวังของพระราชาแห่งบาบิโลน” ' 2 พงศ์กษัตริย์ 20:16-18

ทุกอย่างที่เฮเซคียาห์โชว์ให้คนบาบิโลนดู จะถูกยึดไปบาบิโลนทั้งหมด นอกจากนั้นจะมีคนที่ถูกนำเอาไปด้วย สิ่งที่เฮเซคียาห์ตอบสนองนั้นก็แปลกสุด ๆ ในความคิดของผม

'แล้วเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์ว่า “พระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งท่านกล่าวนั้นดีแล้ว” ที่ตรัสอย่างนี้เพราะทรงคิดว่า “ก็ดีแล้วมิใช่หรือ? ในเมื่อมีความอยู่เย็นเป็นสุขและความปลอดภัยในสมัยของเรา” ' 2 พงศ์กษัตริย์ 20:19

เฮเซคียาห์รับได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะเขารู้สึกว่า ในช่วงเวลาของเขาประเทศมีมั่นคง มีความสุข ในข้อท้ายๆของบทได้บอกว่า เฮเซคียาห์ก็เสียชีวิต แล้วมนัสเสห์ลูกชายของเขาก็ขึ้นมาปกครองแทน

'คนชอบธรรมดำเนินในความซื่อสัตย์ของตน ลูกหลานของเขาที่เกิดตามมาก็เป็นสุข ' สุภาษิต 20:7

การตัดสินใจของเราในวันนี้ เป็นการกำหนดอนาคตของเราและคนรุ่นต่อไป ขอเราอย่าใช้ชีวิตเพียงแค่เพื่อให้วันนี้สบาย แต่ขอให้ใช้ชีวิตของเราเพื่อให้คนรุ่นต่อไปยังยืนอยู่กับพระเจ้า ชีวิตฝ่ายวิญญาณที่แท้จริง ไม่ใช่แค่เพียงตัวเรารอดคนเดียว แต่คือการพาคนอื่น ๆ และพาคนรุ่นต่อไปมาพบกับความรอดด้วย

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่3)

ช่วงวินาทีศักดิ์สิทธิ์ของวันศุกร์ประเสริฐ

“เวลานั้นประมาณเที่ยงวัน

เกิดมืดมัวทั่วทั้งแผ่นดินจนถึงบ่ายสามโมง ดวงอาทิตย์ก็มืดไป

ม่านในพระวิหารก็ขาดตรงกลาง

พระเยซูทรงร้องเสียงดังตรัสว่า

“ข้าแต่พระบิดา ข้าพระองค์ขอฝากจิตวิญญาณของข้าพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์”

ตรัสอย่างนั้นแล้วก็สิ้นพระชนม์

เมื่อนายร้อยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ จึงสรรเสริญพระเจ้าว่า

“แท้จริงท่านผู้นี้เป็นคนชอบธรรม”

ฝูงชนทั้งหมดที่มาชุมนุมกันเพื่อจะดูเหตุการณ์นั้น

เมื่อเห็นแล้วก็พากันตีอกชกตัวกลับไป

ทุกคนที่รู้จักพระองค์ รวมทั้ง

พวกผู้หญิงซึ่งตามพระองค์มาจากกาลิลี ก็ยืนอยู่แต่ไกลมองเห็นสิ่งเหล่านี้”

‭‭ ~ลูกา‬ ‭23‬:‭44‬-‭49‬ ‭THSV11‬‬

มีคำกล่าวไว้ว่า

“ในวันที่โลกมืดมิดที่สุด พระเจ้ากำลังทำงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพระองค์!”

(On the darkest day, God was doing His greatest work.)

พระธรรมตอนนี้ (ลูกา 23:44–49) กล่าวถึง การกระทำกิจสำคัญของพระเจ้า

ที่ให้พระเยซูคริสต์เสด็จลงมาตายไถ่บาปมนุษย์โลก

เพราะในวินาทีที่พระเยซูคริสต์ ทรงสิ้นพระชนม์บนกางเขน

ได้เกิดช่วงวินาทีศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในประวัติศาสตร์” ขึ้น ดังนี้

1. ​ทั่วแผ่นดินเกิดมืดมัว( “เกิดมืดมัวทั่วทั้งแผ่นดิน”,ข้อ 44)

~ตั้งแต่เที่ยงวัน ถึงบ่ายสามโมง (3 ชั่วโมง)

น่าแปลก ที่ช่วงที่ควรสว่างที่สุด แต่ดวงอาทิตย์กลับมืดมิด โดยการแทรกแซงของพระเจ้า

ตีความกันว่าความมืด คือ

1).การพิพากษาบาป (อาโมส 8:9)

ในวินาทีที่พระเยซูคริสต์ตาย บาปของมนุษย์ทั้งหมดถูกวางลงบนพระองค์

ในวินาทีนั้น พระเยซูกำลังแบกโทษแทนมนุษย์ทุกคน

2).การไว้ทุกข์ของพระเจ้า

ในวินาทีที่พระเยซูตาย พระเจ้าทรงใช้ปรากฏการณ์ทางธรรมชาตินั้น

เป็นการแสดงความโศกเศร้าและการ “ไว้ทุกข์” ให้แก่พระบุตร

1. ​ม่านหนาทึบในพระวิหารขาดกลาง(“ม่านในวิหารก็ขาดตรงกลาง”,ข้อ 45)

=เป็นสัญลักษณ์ว่า สิ่งที่ขวางกั้นระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า ถูกทำลายลงแล้ว

จากการตายของพระเยซูคริสต์

พระเยซูเป็นเหมือนมหาปุโรหิตยิ่งใหญ่ที่นำมนุษย์ให้เขาไปหาพระเจ้า

ได้รับความรอดจากพระองค์จากการถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชาลบบาป

1. ​พระเยซูทรงร้องเสียงดังและสิ้นพระชนม์

“พระเยซูทรงร้องเสียงดังตรัสว่า

“ข้าแต่พระบิดา ข้าพระองค์ขอฝากจิตวิญญาณของข้าพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์”

ตรัสอย่างนั้นแล้วก็สิ้นพระชนม์ “(ข้อ 46)

นี่คือ “คำสุดท้าย” ของพระเยซูในพระธรรมลูกา

หมายความว่า

1).พระเยซูยอม “มอบชีวิต” ด้วยความสมัครใจ

2).พระเยซูไว้วางใจในพระบิดาแม้แต่ในยามเจ็บปวดที่สุด

3).พระเยซูกระทำภารกิจไถ่บาป “เสร็จสิ้นแล้ว!”

วิธีที่พระเยซูสิ้นพระชนม์สอนเราว่า…

“ชีวิตที่ดีที่สุด คือชีวิตที่ฝากไว้ในพระหัตถ์พระเจ้า!”

1. ​นายร้อยสรรเสริญพระเจ้า

“”เมื่อนายร้อยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ จึงสรรเสริญพระเจ้าว่า

“แท้จริงท่านผู้นี้เป็นคนชอบธรรม”(ข้อ 47)

นายร้อย = ทหารโรมัน (คนต่างชาติ)ที่ “ไม่รู้จักพระเจ้า” กลับมองเห็นความจริง

ในขณะที่ผู้นำศาสนายิวปฏิเสธความจริงที่ “เปิดเผยต่อทุกคน”ว่า

พระเยซูคริสต์เป็นผู้บริสุทธิ์ชอบธรรมแม้ถูกตรึงเหมือนอาชญากรบนกางเขน

บางครั้ง…คนที่ “อยู่ไกล” กลับมองเห็นชัดกว่าคนที่ “อยู่ใกล้”

1. ​ฝูงชนพากันตีอกชกหัวกลับไป

“ฝูงชนทั้งหมดที่มาชุมนุมกันเพื่อจะดูเหตุการณ์นั้น

เมื่อเห็นแล้วก็พากันตีอกชกตัวกลับไป ” (ข้อ 48)

=สัญลักษณ์ของ “ความเสียใจและสำนึกผิด”

พวกเขาเริ่มรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้น…ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

ความจริงฝ่ายวิญญาณบนกางเขนมีพลังทำให้หัวใจที่แข็งกระด้าง “อ่อนลง”

1. ​คนที่รู้จักพระเยซูและพวกผู้หญิง ยืนมองอยู่จากที่ไกล

“ทุกคนที่รู้จักพระองค์ รวมทั้งพวกผู้หญิงซึ่งตามพระองค์มาจากกาลิลี

ก็ยืนอยู่แต่ไกลมองเห็นสิ่งเหล่านี้” (ข้อ 49)

นับเป็นภาพที่น่าสะเทือนใจ เมื่อคนที่รักพระเยซูทำได้แค่มอง อยู่ไกลๆ

อาจจะด้วยความกลัว หรือความสับสน พวกเขายังไม่เข้าใจแผนของพระเจ้า

เรื่องการเป็นขึ้นจากความตายของพระเยซู ความเชื่อจึงยังไม่สมบูรณ์

พี่น้องที่รัก

1.ในยามที่ชีวิตของคุณเผชิญกับความมืดมิด

จงจำไว้ว่าพระเยซูคริสต์จะอยู่กับคุณเหมือนกับที่เคยอยู่ในวันศุกร์ประเสริฐเพื่อคุณ

2.ในยามที่คุณเจ็บปวดและสิ้นหวัง

จงวางใจ “ฝากชีวิตของคุณไว้ในพระหัตถ์พระเจ้า”

3.ในยามที่คุณสับสนไม่เข้าใจ

จงอย่าเพิ่งหนีไปไหนไกล แต่จง “ยืนอยู่กับพระคริสต์”ไว้อย่าไปไหน

แล้ว วินาทีเหล่านั้น จะเป็นช่วงเวลาศักดิ์สิทธิ์ ในชีวิตของคุณ!

…อาเมนไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 3เมษายน2026(ตอนที่3ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี