Middeweeken weer dat sowiet: Bi uns to Huus is de Spöölmoschien in Dutt gohn. Ick heff de Minna noch ünnern Tresen rutreeten un ehr dörmeeten, overs se is ganz un gor in Mors. 

Uns‘ Minna hett je al to de Famielje heuert. Un se weer so flieti.

Un de Truuer üm uns ole Kamerodin weer groot. Natüürli keem ook Bang op, dat to Huus nu Pütt, Pann‘ Töllers, Tassen, Messen un so weller mit de Hand rein mokt warrn mööt. 

Dat is nu ook ’n poor Doog so. Intwüschen steiht overs al fast: Minna twee-punkt-null ward bald bi uns in de Köök ehrn Platz kriegen.

Dat bringt mi in’t Grübeln: Wat ward de niede Spöölmoschien för ’n Gerät? Hett se noch Knööp oder mutt man mit ehr snacken?  

Dor dink ick över no, weil dat je ’n Trend is, Moschiens dat Snacken bitopuul. Vun ChatGPT hett worschienli jedeneen al mol wat heuert. Vun dat Programm in’t Internet, dat Gedichte schrieven kann un all sowat. 

Jo, un in Lübeck an de Uni ward jüst ’n Roboter Plattdüütsch bibröcht. Pepper heet he – an un för sick harr he je „Peeper“ heeten musst, wenn he ’n Plattdüütschen warrn schall. 

Na jo, ganz ohne Ingelsch geiht dat anschiend ook bi plattdüütsche Roboters ni.

Pepper schall een „humanoiden“ Robotter ween, also minschlich schall he utsehn. Wenn man mi froogt, denn süht he mehr ut as’n witten Huulbessen ut de 70er Johrn.

Annerlei. Pepper schall overs noch wat ween: „Sozial“ nömli.

Kunn man dat ni kombineern? Veellicht gifft dat je ’n Spöölmoschien, de Platt snackt un de dat Besteck un dat Geschirr sülms weller in’t Schapp packt wenn’t rein is. Dat wurr ick jedenfalls geheuri sozial vun ehr finnen. Dor kunn se denn je ook mit ’n Gedicht över bescheed seggen. Sowat as: 

„De Töllers blinkt, allns is werr schier,

allns steiht in’t Schapp, da freu ich mier“, oder so.

Overs wohrschienli mutt man ook de niede Minna sülms in- un utrüüm‘.

Un snacken ward se vermootli ook ni.

Overs dat mokt nix, so kann man bilütten je ook eenfach mol mit de Minschen in’t Huus snacken…

In düssen Sinn