การรับรู้นั้นใหม่อยู่เสมอ
ที่เราเกิดความเบื่อหน่ายในอารมณ์ เราอยากเปลี่ยนอารมณ์
เปลี่ยนสถานที่ เปลี่ยนความสัมพันธ์
เพราะเราอยู่กับอารมณ์เก่า ๆ เราอยากจะสัมผัสกับสิ่งใหม่
ในนิยามของนักวิปัสสนา เมื่อใดที่เราสำเนียก
มาประจักษ์รู้กับขณะ ของกาละ ปัจจุบันขณะ
เราจะได้สัมผัสกับสิ่งใหม่ทันที อัศจรรย์มากนะ
.
เราได้ละเลยความสดใหม่ของชีวิต ของรูปและนาม
ใหม่ทุกขณะ สดทุกขณะ ปรากฏเพียงชั่วขณะเดียวแล้วสลายไป
สิ่งใหม่มาอีกละ เราจะไม่เบื่อ
จะไม่รุสึกเบื่อหน่าย จะไม่รู้สึกถูกกดดัน
ความใหม่ความสดของขณะ
จะหยิบยื่นความสมดุลในการรับรู้ของจิต
คือภาวะความเป็นกลางนั่นเอง
.
เราไม่สามารถไปรักษาขณะไว้ได้
สภาวะที่ไม่ถูกควบคุม สภาวะที่ไม่ขึ้นกับแรงปรารถนา
เราจะรู้หรือไม่รู้ เราจะปรารถนาหรือไม่
ขณะก็เคลื่อนไปพร้อมกับเวลา
จงเห็นความมหัศจรรย์แห่งความเรียบง่ายของรูปและนาม