Also, wenn ick ehrli bün, denn heff ick bi de Verpackung‘ vun Levensmidels fröher nie op de Listen mit de „Inhaltsstoffe“ keeken, de dor je achter opdruckt sünd. 

Nierdings doh ick dat overs doch. Ni jümmers, overs af un to. 

Menniged, wat dor steiht, versteiht man je gor ni. Tominst heff ick vun düt un dat, wat dor steiht mien Levdag noch nix heuert. 

Ick glööv ook ni allns wat dor to leesen is. Veellicht wüllt de Lüüd, de dat Eeten herstellt, je ook gor ni, dat man würkli weet, wat se dor allns rinsmeeten hebbt. Overs dat Gesetz schrievt ehr nu mol vör, dat se dor wat opschrieven mööt. Un dat is mitünner recht dösige Literatur.

Nehmt wi mol Muuermanns-Marmelod‘, also Zwiebelmett as Bispeel. De Marke segg ick nu ni. 

Overs ick, as Verbruuker, wurr erstmol dinken, wat dor Fleesch un Zwiebeln bin sünd. Wieder nix. 

Achter steiht overs op: „94 Perzent Swienfleesch, Kooksolt, Gewürze un Gewürzextrakte“. Aha. 

Un denn: „0,3 Perzent Zwiebeln.“ Jungedi! Un wieder: „Säuerungsmittel: Melksäure, Stabilisator: Natriumlactat.“ Dat mutt ick dreemol leesen, eher ick dat utsnacken kann. Overs dat weer noch lang ni allns. Dor kümmt noch: „Verdickungsmittel: Guarkernmehl“ un „Ascorbinsäure“, as Antioxidatschoonsmiddel, wohrschienli dormit dat Mett keen Rust ansett. Denn noch de Konserveerungsstoff: Natriumnitrit“ un „Reifekulturen“, wat jümmers dat för Kultuurn sünd, de dat Fleesch anschiend riep mokt. 

Jo, man mutt sick würkli wunnern, wat in de Leevensmiddels allns bin is. Tomeist is dat je ook so lütt schreeven, dat man dor meist mit ’n Mikroskop bimutt, üm dat to leesen.  

Achter op’n Tofel Schokolod‘, heff ick sogor al mol leest, wat dor „Spoorn vun Erdnööt“ bin ween künnt. 

Dor weer dat bi mi ganz vörbi. Ick heff nömli al veel heuert, overs ni, dat Erdnööt loopen künnt. 

Wo anners schulln se sünst de Spoorn in de Schokolod‘ moken?

Ohaueha. Ick glööv, ick hol doch leever weller op, mi den dorsten Krom dörtoleesen...

In düssen Sinn