#گلهای_رنگارنگ

برنامه شماره 496

#ایرج

#عهدیه

#حافظ

#سعدی

#فرخی

#سروش_اصفهانی

#ادیب_صابر_ترمذی

#حبیب_الله_بدیعی

#جهانگیر_ملک

#جواد_معروفی

#مهدی_خالدی

#آذر_پژوهش

وقت صبح مرغ چو آوا براورد

خورشید نیکوان بر من ساغر آورد

داند که یک قدح ننشاند خمار من

خیزد به چابکی قدح دیگر آورد

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

از ازل بست دلم با سر زلفت پیوند

تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

هرچه جز بار غمت بر دل مسکین من است

برود از دل من وز دل من آن نرود

گر رود از پی خوبان دل من معذور است

درد دارد چه کند کز پی درمان نرود

خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی

خوشا با پری چهرگان زندگانی

خوشا با رفیقان یکدل نشستن

به هم نوش کردن می ارغوانی

وقت بهار باده مخور جز به بوستان

که از باده آن به است که در بوستان خورند

با دوستان خور آنچه تورا هست پیش از آنک

بعد از تو دشمنان تو با دوستان خورند

آن سرو که گویند به بالای تو ماند

هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند

دنبال تو بودن گنه از جانب ما نیست

با غمزه بگو تا دل مردم نستاند

بر روی من امروز بخندد لب امید

بر چهر من امروز بخندد گل اقبال

روزی ست که در سال نیابند چنین روز

سالی ست که در عمر نیابند چنین سال

تصویر مربوط به سرو ۴هزار ساله ابرکوه(یزد) است