Frans de Ruiter, die in 1985 aantrad als directeur van het Conservatorium in Den Haag, zette het beleid van zijn voorganger Jan van Vlijmen grotendeels voort: het KC blijft een broedplaats voor nieuwe muziek, en herbergt zeer uiteenlopende afdelingen. In deze aflevering van een serie podcasts over de jongste geschiedenis van het conservatorium komen o.a. aan het woord: Sasja Hunnego (student en later docente zang) en Kees Tazelaar (hoofd van het Instituut voor Sonologie).

De Ruiter was een man met grote dromen. Onder zijn leiding (en hij had een zeer persoonlijke om niet te zeggen ondoorgrondelijke stijl van leiding geven) komt er een indrukwekkende reeks projecten rond moderne componisten. Er worden spectaculaire samenwerkingsverbanden gesmeed, zoals, zijn troetelkindje, een duurzame verbintenis met de Universiteit van Leiden.

Deze derde aflevering van deze podcastserie over de geschiedenis van het Koninklijk Conservatorium gaat terug naar de eerste helft van de jaren tachtig, een periode waarin het conservatorium uitgroeit tot een bruisende broedplaats van muzikale vernieuwing. Studenten worden ondergedompeld in de wereld van nieuwe muziek, terwijl tegelijk de pioniers van de authentieke uitvoeringspraktijk hun plek vinden in Den Haag. Overal ontstaan nieuwe ensembles, gedreven door jonge, eigenzinnige musici die vastbesloten zijn hun eigen koers te varen. 

In deze aflevering horen we de verhalen van twee van hen: Dick van Gasteren, cellist en dirigent, en Peter van Bergen, saxofonist en docent schoolmuziek. Zij waren erbij - midden in die dynamische tijd - en nemen ons mee naar de energie, de experimenten en de keuzes die hun muzikale pad hebben gevormd.

De tweede aflevering in deze podcastserie over de recente geschiedenis van het Koninklijk Conservatorium richt zich op de periode waarin Jan van Vlijmen directeur was.

Hij trad aan in de nasleep van de roerige jaren zestig, een tijd waarin bestaande structuren ter discussie stonden. Van Vlijmen bouwde voort op het beleid van zijn voorganger Kees van Baaren en gaf dit verder vorm met een brede en open blik. Hij bood ruimte aan uiteenlopende ontwikkelingen: van de avant-garde tot de opkomende uitvoeringspraktijk van barokmuziek. In deze periode werd ook de afdeling Oude Muziek opgericht, met Lucy van Dael als een van de drijvende krachten. Daarnaast kreeg het conservatorium in 1980 een nieuw gebouw aan de Juliana van Stolberglaan. 

Met bijdragen van o.a. Vera Beths, Ellen Corver en Dick van Gasteren. 

In deze podcast van Lex Bohlmeijer staat talent centraal in een belangrijke periode van het Koninklijk Conservatorium Den Haag. 

Tussen 1957 en 1970 gaf directeur Kees van Baaren richting aan vernieuwing en groei. En aan een uitgesproken veelstemmigheid. Met bijdragen van Anna Enquist en Diderik Wagenaar ontstaat een reflectie op talentontwikkeling en de blijvende invloed van deze jaren.

Ook is er aandacht voor de oprichting van nieuwe afdelingen, zoals de Dansvakopleiding en de School voor Jong Talent, met inzichten van Isabella Lanz en Jan van Bilsen. Zo verbindt deze podcast verleden en heden in een gelaagd portret van jong talent.