Sterveding van Dazure

Heidi is ervaringsdeskundige/expert op de thema’s verlies, verandering, veerkracht en geluk. Ze werd 19 jaar geleden weduwe toen ze 34 was, met een dochtertje van 10 maanden. Haar man John was vanaf de diagnose kanker binnen 3 weken overleden. Als psycholoog had zij al geleerd en gezien hoe belangrijk veerkracht is en ze sprak met zichzelf af dat ze goed voor zichzelf ging zorgen. Je hoeft het niet alleen te doen, dus hulp vragen mag. Alle pijn die ze voelde vertaalde ze in liefde. Alleen liefde kan mensen zo van hun stuk brengen. Ook kwam ze erachter dat als je wéét wat rouw is en hoe je kan rouwen, de rouw wat draaglijker wordt. Nee, je bent niet gek. Ja, wat je voelt is normaal na dat verlies. Lees ‘verlies’ in de breedste zin van het woord: overlijden van een dierbare, een scheiding, verlies van je gezondheid en noem de scenario’s maar op waarbij het leven anders loopt dan je had verwacht. We voelden ons erg welkom bij haar thuis, waar de slingers altijd in de hal hangen. Je moet ze zelf ophangen in het leven, vindt Heidi. We hopen dat deze aflevering inspirerend is voor iedereen die met verlies te maken heeft.

Het boek dat Heidi aanraadt om te lezen, komt niet goed naar voren in het gesprek. Het is het boek ‘Helpen bij verlies en verdriet’, van Manu Keirse.

Heidi is eigenaar van: Bron van Betekenis | Zicht op verlies. Ruimte voor veerkracht.

Wil jij iets zeggen tegen Heidi? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je mail naar ⁠[email protected]⁠.

Erik verloor vijf jaar geleden zijn vrouw en jeugdliefde Marleen (42 jaar) aan uitgezaaide borstkanker. Toen duidelijk werd dat Marleen niet meer beter zou worden, kwam er ondanks alles een bijzondere positiviteit in haar naar boven. Daardoor hebben ze de laatste zes maanden van haar leven nog bewust kunnen genieten samen met hun kinderen Lars en Linde. Erik en Marleen spraken ook over het naderende afscheid en over zijn leven na haar overlijden. Inmiddels heeft Erik ook een carrièreswitch gemaakt en is hij vorig jaar voor zichzelf begonnen. Een stap die hij mede kon zetten dankzij de uitkering van de overlijdensrisicoverzekering. Enkele jaren na het overlijden van Marleen staat Erik weer vol energie in het leven. Hij straalt.

Marleen hield een dagboek bij tijdens haar ziekteperiode, Erik heeft dit in boekvorm laten uitgeven. De winst van elk verkocht boek gaat naar het Daniel den Hoed Familiehuis in Rotterdam, waar Marleen in 2020 verbleef. Je kunt het boek hier bestellen: Dagboek van een optimist

Wil jij iets zeggen tegen Erik? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je mail naar [email protected].

Damia werd weduwe en alleenstaande moeder toen haar man Bauke op 39-jarige leeftijd overleed aan uitgezaaide darmkanker. Hij was 3,5 jaar ziek. Ondanks de slechte vooruitzichten bleven ze samen hopen en deden ze er alles aan om nog zo lang mogelijk samen te zijn. Pas in de laatste weken besefte Damia dat het afscheid dichtbij was. Daardoor bleef er weinig tijd over om samen te praten over hoe zij verder moest met hun zoontje van anderhalf. Omdat Bauke al ziek was, konden zij geen overlijdensrisicoverzekering meer afsluiten. Daardoor moest Damia na zijn overlijden niet alleen emotioneel, maar ook financieel alleen verder. Ze werkt fulltime om haar zoontje een fijne, stabiele jeugd te geven. Met haar verhaal wil ze laten zien dat rouw niet stopt na het eerste jaar. De aandacht uit de omgeving neemt af, terwijl het gemis blijft. Damia verloor niet alleen haar partner, maar ook haar gevoel van thuis. Dat was Bauke. Ze hoopt meer inzicht te geven in hoe rouw onderdeel blijft van het dagelijks leven en hoe een klein gebaar of een eenvoudige vraag veel kan betekenen.

Wil jij iets zeggen tegen Damia? Heb je behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur het naar [email protected].

Robin stapte onverwacht uit het leven. Evi was 27 jaar en in één klap veranderde alles. De toekomst die ze samen voor zich zagen, viel volledig weg. Tijdens de podcastopname heeft Evi haar hondje Abeltje op schoot. Ze vertelt openhartigover de impact van rouw en trauma, de zoektocht naar passende hulp en hoe het is om op jonge leeftijd verder te moeten zonder je grote liefde. Alles komt ter sprake: schuldgevoel, eenzaamheid, het geloof, de kleine lichtpuntjes die haar op de been houden en waarom ze haar verhaal bewust blijft vertellen. Een indrukwekkend gesprek over liefde, verlies en opnieuw leren leven. Boos is ze niet op Robin, want ze weet dat het uit pure wanhoop gebeurde. Evi is op social media heel open over haar rouwproces, je kunt haar volgen via liefdeinrouw.

Wil jij iets zeggen tegen Evi? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je reactie naar [email protected].

Mischa vertelt dat hij een erg zwaar jaar achter de rug heeft, en dat is zacht uitgedrukt. Eerst overlijdt zijn schoonzus en een maand later ook zijn broer. Hun zoon Nathan van 13 was plotseling wees geworden. Ze hadden bij ons een overlijdensrisicoverzekering en zo kwamen wij in contact met Mischa, de oom van Nathan. Mischa voelde gelijk de verantwoordelijkheid voor Nathan. Er was door de ouders van Nathan geen voogd geregistreerd, wat grote gevolgen gehad voor alle betrokkenen. Jeugdbescherming werd hierdoor de voogd, maar voor hen was dit een van de vele projecten. De menselijkheid was soms ver te zoeken. Zo mochten ze niet meer zonder begeleiding van Jeugdbescherming in het huis van Nathan. Dit kon alleen heel even, om wat spullen op te halen. Een van de zwaarste gebeurtenissen is de dag dat ze plotseling te horen krijgen dat Nathan ook weg moest bij Petra, uit zijn vertrouwde omgeving in Zeeland, weg bij de vrouw die als een tweede moeder voor hem voelde. Uiteindelijk heeft de rechtbank Mischa als voogd aangewezen, maar tegen die tijd zat Mischa tegen een burn-out aan en had Nathan trauma op trauma gekregen.

Mischa roept alle ouders met jonge kinderen dringend op: leg een voogd vast! Dit kun je regelen via een notaris of gratis via Voogdij| Rechtspraak

Wil jij iets zeggen tegen Mischa? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je reactie naar [email protected].

Vier weken na deze opname heeft Erik afscheid genomen van het leven, op 18-5-2026. Wij wensen zijn familie en vrienden veel sterkte. Erik zal in onze herinnering blijven als een bijzondere, positieve, nuchtere man. Een lieve levensgenieter.

In deze aflevering gaan we niet in gesprek met een weduwnaar, maar met Erik, die zelf ongeneeslijk ziek is. Hij weet zijn diagnose al twee jaar, maar sinds een paar maanden gaat zijn gezondheid snel achteruit. Hij is gestopt met alle behandelingen en heeft zijn lot inmiddels geaccepteerd. “Het is wat het is, we maken er het beste van”. Vanwege de hersentumor is zijn gezicht aan één kant verlamd en kan hij ook niet meer horen. De vragen die aan hem gesteld werden,werden in tekst op zijn iPad getoond. Het is bijzonder om te horen hoe hij alles al geregeld heeft: euthanasieverklaring, de uitvaart, zijn testament, de erfenis, etc. Een paar weken vóór deze podcastopname is hij nog getrouwd, om het ook voor haar goed geregeld te hebben. Hij wil zijn geliefden heel goed achterlaten, zonder gedoe en onduidelijkheden. Erik kan nog enorm genieten van zijn kleindochter, bezoekjes van vrienden, van een lunch, zijn hobby vissen, een biertje drinken en nog van veel meer.

Wil jij iets zeggen tegen de nabestaanden van Erik? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je reactie naar [email protected].

In deze aflevering vertelt Roderick, door vrienden en familie ook wel Rodje genoemd, over de zelfdoding van zijn vrouw Nicolette. Op 49-jarige leeftijd kreeg ze steeds meer last van slapeloze nachten, opvliegers en soms ook hartkloppingen. De vrolijke, energieke vrouw die hij kende, veranderde langzaam in iemand die vaak moe was. Vooral de slapeloosheid maakte haar wanhopig. Roderick denkt dat het een radeloze opwelling is geweest, een poging om aan het ellendige gevoel te ontsnappen. Vier jaar later blijft het gissen naar de precieze reden. Volgens hem hebben hormonen en de premenopauze waarschijnlijk een grote rol gespeeld. Hij zegt: ik weet dat ze niet dood wilde, maar ze wilde van dat klotegevoel af. Met lippenstift tekende ze nog een hart op de spiegel, met de woorden: “ik hou van jou.”

Wil jij iets zeggen tegen Roderick? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je reactie naar [email protected].

Wilma en Mark waren samen een nieuw leven aan het opbouwen als samengesteld gezin. Ze woonden al vijf jaar samen toen Mark plotseling overleed tijdens een werkproject in Noorwegen. Ze waren niet getrouwd, hadden nog geen samenlevingscontract, er was geen overlijdensrisicoverzekering. Het huis inclusief de hele inboedel ging naar zijn kinderen, die minderjarig waren. Daardoor werd hun moeder, Marks ex-vrouw, de executeur en kreeg zij alle rechten. Wilma bleef achter met lege handen en moest snel het huis uit. Ze woont tijdelijk in bij haar oudste zoon en schoondochter en zoekt nog steeds naar een eigen huis. Financieel zijn er veel onduidelijkheden omdat Wilma ook heeft meebetaald aan renovatie- en uitbouwwerkzaamheden van het huis waarin ze met Mark samenwoonde. Krijgt ze dat geld terug? Wilma wil anderen waarschuwen voor de situatie waarin zij terecht is gekomen: regel het goed! Ga niet zomaar samenwonen zonder zaken zoals je rechten en de erfenis goed vast te leggen.

Wil jij iets zeggen tegen Wilma? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt? Stuur je reactie naar ⁠⁠[email protected]⁠⁠.

In deze openhartige podcast deelt Sabine haar verhaal over haar grote liefde Ferry en de uitputtende financiële strijd. Ferry was haar rots, maar ook haar grote uitdaging. De creatieve dierenvriend had haar hart gestolen met zijn charme en warme persoonlijkheid. Ook haar kinderen waren gek op hem. Sabine werd rondom en na zijn overlijden geconfronteerd met onverwachte schulden en financiële problemen, waaronder het ontbreken van een geldige overlijdensrisicoverzekering, omdat de premie al jarenlang niet was betaald. Ze wilde niet in de slachtofferrol, dus ze bleef doorvechten tot de laatste euro was afbetaald. Haar eigen auto-ongeluk werd de ommekeer naar meer empathie en zachtheid voor zichzelf. Een verhaal over de emotionele en financiële impact van verlies, en de veerkracht die nodig is.

Wil jij iets zeggen tegen Sabine? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt?

Stuur je reactie naar ⁠⁠[email protected]⁠⁠.

Deborah werd op haar 42ste weduwe en bleef achter met twee jonge dochters, toen 8 en 4 jaar oud. De jaren voor het overlijden van Dylan waren moeilijk voor hen allebei; hij veranderde van een positieve, zorgzame levensgenieter in een man die zoekende was naar de zin van het leven. Pas laat in zijn ziekteproces werd duidelijk hoe ernstig de mentale klachten van Dylan waren en Deborah vergelijkt zijn uiteindelijke psychotische depressie met mentale kanker: een ziekte die je overkomt, waar je niet zelf voor kiest en waar je op tijd de juiste behandeling voor moet krijgen. Tijdens zijn gedwongen opname vlucht Dylan weg en is hij ruim zeven weken vermist. Deborah straalt kracht en vechtlust uit om, ondanks de uitdagingen uit het verleden, een gelukkig gezin te zijn met haar kinderen. Dankzij de uitkering van de overlijdensrisicoverzekering konden zij in het huis blijven wonen dat Dylan ooit had uitgekozen, waar ze enorm dankbaar voor is. 

Wil jij iets zeggen tegen Deborah? Of heb jij behoefte om je reactie te geven, wil je iets kwijt?

Stuur je reactie naar ⁠[email protected]⁠.