Stres, akut ve kronik olarak ikiye ayrılıyor. İkisi arasındaki farkı, geçmiş yaşantılarımız ile stres tepkilerimiz arasındaki ilintiyi ve özellikle kronik stresin insan anatomisi üzerindeki etkilerini anladığımızda önümüze bambaşka bir dünya açılıyor. Bu dünyada vücudumuzun sonunda bize neden hayır demek zorunda kaldığını ya da kalabileceğini anlıyoruz. Dolayısıyla kronik stres=fizyolojik hastalık denkleminin yaşamımızda vucüt bulmasına hayır diyebilmenin yollarını aramamız gerektiğini ve bunun mümkün olduğunu da görmüş oluyoruz. Buradan hareketle, kendine dönebilen ve incinmekten korkmayan insanın bu bölümde insan vücudundaki stresle bağlantılı meseleleri anlaması ve zihin ile beden arasındaki birliğin daha fazla farkına varabilmesi mümkün olabilirse ne mutlu bize.