Tot er iets gebeurde. In 2016 kwam Inge ongelukkig ten val met één van haar dressuurpaarden.. ‘Mijn doel waar ik al die jaren naartoe streefde was Grand Prix rijden en ineens ben je aan het vechten om weer normaal deel te kunnen nemen aan de maatschappij.’ De wereld van Inge en die van haar ouders staat op zijn kop. ‘Voor mij kwam het echte besef pas na 2,5 week, in de revalidatiekliniek.’ Of zij ooit weer zou kunnen lopen was nog de vraag, maar één ding was zeker, een leven zonder paarden kon zij zich niet voorstellen.