Konuşmam artık, ağır sözler söylemem

Bir düş için, sabahları göğsüme sedeften

Bir çiçek işlerim

Hiç bilmedim, konuştuklarımdan ne anladın,

Ormanın korkunçluğunu söyledim,

Ovanın serinliğini sustum,

Sen uzun bir uykuyu uyudun, ben düş gördüm

Durmadan bir yoldan söz ettim:

Suyum ben, adımı unutmadım,

Dolanıp, bir gün yanına düştüğüm bir dağdan söz ettim;

Dünyanın işine karışmadım,

Beni avutmaz dünya, beni tutmaz da,

Dolanıp içinde kirinin

Yine temiz geldim.

Göğsümde sedeften bir çiçek taşırım:

Bir büyü bu, hayata karşı yaptırdım

Konuşmam artık, kalbini kırdımsa senin

Bil ki yanına düştüm.