Lange tijd was de structuur van mijn moeder de standaard. Dan is het goed, dan word ik succesvol. Zo behaal ik de beste resultaten. Onzin, want het riep alleen maar weerstand op. Ik kreeg veel minder gedaan. En vroeger wist ik dit, maar waarom was ik dat nu opeens vergeten nu ik ouder ben? Dit jaar staat echt in het teken van zonder verontschuldigingen leven, dit is een podcast die er perfect bij past. Want wat voor de ander werkt kan jou enorm tegenwerken.

Als ik op een pagina kom, die er te mooi uitziet, dan ga ik er alweer snel vanaf. Ik ben op zoek naar authenticiteit en echte verhalen, die trekken mij aan. Maar vooral ben ik op zoek naar herkenning. Posts die gaan over wat ik meemaak en waarvan ik denk ‘die begrijpt mij’. Het probleem is niet hoe mooi je content is, maar dat je verhaal te vaag is.

Waarom is het dat als we gaan ondernemen we soms vergeten dat we - wellicht in mindere mate - ook andere titels ons mogen toe-eigenen? Vandaag heb ik na weken inspiratie en overweging toch de stap genomen om een nieuw Instagram account te gebruiken hiervoor.

Ik dacht eerst waarom gebeurt dit, ook al wist ik dat het de verkeerde vraag was. Maar in het moment zit je soms vast in het ‘waarom’ en kan je nog niet goed naar ‘waartoe’ leidt dit? Ik heb er lang overnagedacht of ik het wel zou delen, uit angst voor oordeel. Maar ik had gezegd dat ik ‘unapologetically’ zou leven dit jaar. Dus zonder verontschuldigingen hierbij een podcast die je hopelijk helpt met jezelf en je business te promoten als geen ander… unapologetically 😌

Noem het een fluwelen kussen of een gouden kooi, maar het houdt jou tegen om nou eindelijk eens een keuze te maken. Ik stel je een vraag om over na te denken. Want wat als je nu wel die keuze maakt? Wat gebeurt er dan?

Maar voor alles is een eerste keer en dus vandaar deze podcast. Hoe ging mijn week en welke keuzes ik heb gemaakt in mijn business.

Hele prijslijsten met allerlei opties zie ik voorbijkomen en het lijkt wel het menu van die bekende fastfoodketen. Maar dit levert alleen maar keuzestress op bij je klant en dan ben je ze kwijt. Hoe maak je dan wel keuzes? Luister dan naar deze aflevering over aanbod van jouw dienstverlening.

‘Nou je weet ook niet wat je wil’, zei de nieuwe manager toen ik vertelde over mijn cv als praktijkopleider van de trainees. Ik was zo geschokt dat hij het zei, dat ik geen poker-face meer kon opbrengen. En dat merkte hij, hij wist zich geen houding. Ik was juist trots over de carrière stappen die ik had gemaakt, want eerlijk, na 1 jaar ben ik alweer uitgekeken op wat ik doe. Herkenbaar? Luister mee hoe ik hiermee omga.

De laatste tijd herinner ik me telkens een aantal spreekwoorden die mijn oma me telkens zei. Een van ze was ‘aldoende leert men’. En als kind of tiener kan je niet ten volste begrijpen wat zij ermee bedoelde. Maar nu ik ouder en wijzer ben, snap ik het steeds meer en meer.

Je start niet omdat je het nog niet helemaal hebt uitgezocht, of erger nog, het is niet goed genoeg. Ik geloof echt in 'aldoende leert men' en doordat je het doet, wordt je er steeds beter in. Aflevering 1 is minder goed dan aflevering 30, en 30 minder dan 100. Maar dan moet je wel bij 1 beginnen ;).