People pleasing, grenzen stellen, rouw, trauma, stress en het lichaam dat alles onthoudt: daar praat ik over met Sarah van Zensa. Ze deelt als jonge vrouw de diagnose ziekte van Crohn kreeg, waarom ze niet bleef hangen in “leer er maar mee leven”, en hoe ze via ademhaling, zenuwstelselwerk en een holistische blik stap voor stap medicatievrij en symptoomvrij werd. We hebben het ook over verlies, burn-out, honden die spanning spiegelen, en over haar mini Aussie Beau, die bezoek moeilijk vindt. Een diep gesprek dus, maar wel heel concreet: met inzichten en kleine tools die je meteen kan meenemen voor jezelf én je hond.
The body remembers. Ons lichaam onthoudt alles. Wat je hebt ingeslikt. Wat je hebt weggeduwd. Waar je je hebt aangepast. Waar je bent blijven doorgaan terwijl je eigenlijk al lang voelde: dit klopt niet meer.
In deze aflevering zit Sarah van Zensa bij mij in de gele podcaststudio. Holistisch coach, zenuwstelsel-expert, krachtige ondernemer, mama en mantelzorger. En vooral: iemand die niet alleen spreekt over herstel, maar het ook zélf doorleefd heeft.
Want op haar negentiende kreeg Sarah de diagnose ziekte van Crohn, een auto-immuunziekte waarvan dokters zeiden dat ze er nooit vanaf zou raken. Leer er maar mee leven. Medicatie, voor altijd. En toch liep het anders. Sarah koos ervoor om verder te kijken dan enkel symptomen. Naar haar lichaam. Naar haar zenuwstelsel. Naar opgeslagen stress. Naar emoties, overtuigingen en trauma. En vandaag leeft ze al bijna twintig jaar medicatievrij en symptoomvrij.
Dat gesprek alleen al is de moeite waard. Maar wat deze aflevering zo sterk maakt, is dat het niet vaag of zweverig wordt. Integendeel. We maken het superconcreet. Over people pleasing, over hoe moeilijk het is om grenzen te stellen, over wat schuld en schaamte doen in je lichaam, en over hoe je daar in kleine stapjes mee aan de slag kan.
We hebben het over dat moment waarop je eigenlijk nee wil zeggen, maar toch ja zegt. Over hoe stress vaak niet begint in je hoofd, maar voelbaar wordt in je buik, borstkas, schouders of keel.
En over hoe één simpele shift al verschil kan maken: niet focussen op meer inademen, maar op langer uitademen. Sarah deelt waarom die lange uitademing je letterlijk uit je stressrespons haalt. Waarom we zoveel herhaling nodig hebben. Waarom een smartwatch of vaste ankers doorheen de dag kunnen helpen. En hoe “even ademen” vaak veel meer is dan een oppervlakkige tip: het is een ingang naar veiligheid.
We praten ook over rouw. Niet alleen het verlies van een persoon, maar ook levend verlies, zoals dementie. Het verlies van een job. Een kinderwens die niet vervuld wordt. Een stuk identiteit dat wegvalt. Een droom die anders loopt dan gehoopt. En hoe weinig ruimte daar maatschappelijk vaak voor is.
Sarah vertelt heel open over haar papa, over het langzame afscheid dat dementie met zich meebrengt, en over wat haar helpt: aanwezig zijn in het hier en nu, aanraking, bewust verdriet toelaten en zelfs muziek opzetten om tranen ruimte te geven. Niet om jezelf kapot te maken, maar net om lichter te worden. Een zin die blijft hangen in deze aflevering: tranen zijn diamanten van diepe liefde.
Ook ik deel in dit gesprek een stuk van mijn eigen verhaal. Over de longontsteking die mij letterlijk platlegde. Over hoe ik pas achteraf begon te zien dat daar veel meer onder zat. Over het systeem waarin ik niet meer paste. Over het schuldgevoel en de schaamte om te erkennen dat iets wat “goed genoeg” leek, mij toch uitputte. En hoe mijn lichaam daar veel sneller eerlijk over was dan ikzelf.
We gaan ook dieper in op trauma. Niet alleen trauma met een grote T — iets ingrijpends, zichtbaar, schokkends. Maar ook trauma met een kleine t: die subtiele, herhaalde momenten waarop je als kind niet kreeg wat je nodig had. Niet gezien werd. Je aanpaste. Leerde pleasen. Leerde stil zijn. En hoe dat later overtuigingen worden. Over jezelf. Over wat veilig is. Over hoeveel plaats jij mag innemen.
Sarah legt dat heel helder uit als een drieluik: gedachte of overtuiging, emotie, en wat je daarvan voelt in je lichaam.
En net daar ontstaat bewustzijn. Want zolang het vaag blijft, kun je er moeilijk mee werken. Zodra je leert herkennen: ik voel dit in mijn borstkas, dit komt door die gedachte, daaronder zit die emotie — dan begint er iets te verschuiven.
En natuurlijk brengen we ook haar hond mee in het gesprek.
Beau, haar mini Aussie van vijf, vindt bezoek ontvangen moeilijk. Ze voelt zich snel verantwoordelijk, gaat in een soort bodyguardrol en probeert spanning weg te blaffen. Dus we gebruiken het gesprek meteen ook om live te kijken wat daaronder zit.
Wat blijkt? Ook bij honden gaat het niet alleen over gedrag.
Niet alleen over blaffen.
Maar over: ik voel mij niet zeker, dus ik ga het regelen.
We hebben het over hoe belangrijk het is om die rol als baas over te nemen. Hoe een leiband op zo’n moment niet betekent dat je straft, maar dat je je hond bij de hand neemt. Dat je zegt: ik heb dit, jij hoeft het niet op te lossen. We kijken naar hoe voorspelbaarheid en structuur helpen, hoe je thuis al veel kan oefenen, en waarom je hond niet de hele dag jouw bodyguard hoeft te zijn.
Daar raken onze werelden elkaar opnieuw: bij mensen én bij honden helpt het niet om alleen symptomen te onderdrukken.
De echte shift zit in kijken naar de oorzaak. Wat speelt eronder? Wat is er nodig om je veiliger te voelen? Wat mag zachter? Waar mag jij meer ruimte innemen?
Deze aflevering is voor jou als je voelt dat je vaak over je eigen grenzen gaat. Als je veel draagt. Als je altijd sterk probeert te zijn. Als je lichaam signalen geeft waar je misschien nog te weinig naar luistert. Of als je merkt dat jouw hond jouw onrust soms feilloos oppikt.
Je hoeft niet ineens alles om te gooien. Maar misschien mag je wel beginnen met één ademhaling. Één bewust moment. Één eerlijker ja tegen jezelf. En misschien ook: even schudden.
Raakte deze aflevering jou?
Deel dan een screenshot van je luistermoment, een selfie of een foto van je hond in je stories en tag ons allebei: @zensa.be en @superhond.be Zo kunnen wij jou leren kennen en weten we wat deze aflevering bij jou in beweging zet.
Timestamps
00:00 – Leren grenzen stellen
08:42 – Tips voor assertiever ouderschap
13:24 – Omgaan met verlies en rouw
17:31 – Yoga ontdekken en alternatieve geneeskunde
21:16 – Stress en medicatie bij honden
28:32 – Herstellen met kleine stapjes
32:59 – Praten over verlies en dementie
38:11 – Een emotioneel afscheid met Peppa
44:30 – Concreet maken van emoties
52:40 – Dieperliggende emoties en behoeften ontdekken
54:34 – Omgaan met blaffende honden
01:00:24 – Omgaan met hondstress en prikkels
01:05:22 – Terugblik en afsluiting podcast
