Çok fazla hissedilmesine rağmen çok az konuşulan bir hissiyat. Sadece basit bir şekilde hiç var olmamış olmayı dilemek. Basit dememe bakmayın söylemesi ne kadar basit olsa da tanımlaması bir o kadar zor. Bir daha hiçbir şey hissetmemek, hiç doğmamış olduğun bir düzleme düşmek, yavaş yavaş fiziksel ve psikolojik evrenden silinmek. Tamamen yok olmak. Toplumdan ve kendimden yabancılaştığımda beni kaplayan bu ilkel hissiyat yanında bazı sorgulamaları da getirir acaba yeterince zeki misin, yeterince güçlü müsün, gerçekten iyi bir insan mısın kısacası yeterince yeterli misin? Bunların hepsi bütün düzlemlerden silinmek isteğini arttıran belki de intiharın asimptot çizgisi. İntiharla kendini ayıran belki de tek özellik. Var oluşumumuz tamamlanmamak, tatmin olmamak üzerine kurulu. Ve de belki de bu yüzden bu kadar kurcalamadan akışına bırakılması gereken şeyler.
---
Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/syntaxx13/message