توی یه نامه‌ای داستایفسکی به همسرش نوشته بود الان توی مسکو همه ایوان گنچاروف رو خیلی سریع و فقط بخاطر همون رمان ابلوموف می‌شناسن. با اینکه گنچاروف توی سن پطرزبورگ هست و هیچ تلاشی برای شهرت نکرده. درحالیکه در همون دوره هنوز خود داستایفسکی بعد از نوشتن چندین رمان من‌جمله (جنایت و مکافات) اونقدرا معروف نشده بود. داستایفسکی معتقد بود این رمان زاییده ذهنی سرشار از استعداد بوده و تولستوی این رمان رو یه شاهکار بزرگ ادبی می‌دونست. ابلوموف درواقع هجوی است درباره پولدارهای قرن نوزدهم روسیه که زندگی رو با تن‌پروری و تنبلیِ مطلق می‌گذروندن. به قول معروف ابلوموفیسم نشان دهنده مسخ و خمودگی انسانه. این کتاب با کارگردانی علی عمرانی، خیلی خوب به نسخه صوتی تبدیل شده. به این هم دقت کنید که با همه این حرفها کاراکتر ابلوموف خیلی دوست داشتنی و به یاد موندنی از کار دراومده.

#ادبیات_روسیه

برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: 

[email protected]

Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.