วันสุดท้ายที่ได้กล่าวธรรมบนโลกมนุษย์ ของอาจารย์เก่ง

อาจารย์เก่ง เป็นผู้มีบุญ มีปัญญา รู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท

น้อมไปในการมนสิการโดยแยบคาย ในปฏิจจสมุปบาท อยู่เนืองนิจ

สัมปรายภพอันประเสริฐ ย่อมปรากฏ แก่ผู้มีปัญญา รู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท

แนวทางเจริญสติ กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน ด้วยการเดินจงกรม

หรือด้วยการอาศัยสัมปชัญญะ ในขณะเดิน

มีชาวพุทธมากมาย ไปไม่ถึง สติ ตามคำสอน

จึงไม่อาจถึงความสิ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง

เป้าหมายของการสอนธรรมของพระศาสดา เพื่อให้ละอกุศล

ให้ประพฤติกรรมไม่ดำไม่ขาว เพื่อบรรลุกุศล

เพื่อสิ้นราคะ สิ้นโทสะ สิ้นโมหะ เพื่อสิ้นทุกข์

พระอรหันต์ย่อมน้อมไปในการไม่ยุ่งเกี่ยวกับกาม

ย่อมน้อมไปในปวิเวก สถานที่อันสงบ ไม่พุกพล่านด้วยกามทั้งหลาย

เพราะรู้ชัดกามทั้งปวง เห็นโทษภัย และความไร้สาระของกามทั้งปวงแล้ว

พระเจ้าพิมพิสารและสมาคม บรรลุธรรม เห็นธรรม เห็นปฏิจจสมุปบาท

ต้นเหตุใหมีการบัญญัติ ห้ามภิกษุนอนร่วมกันกับมาตุคาม

อาศัยธรรมเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้น เพื่อเดินมรรค

อาศัยดินน้ำไฟลม ธาตุอันหยาบ กายนี้จึงมีได้

กายนี้เกิดจากดินน้ำไฟลม อันหยาบ อันไม่เที่ยง

ความไม่งาม คือ ความเสื่อมไป ความแก่ ความเจ็บ ความป่วยไข้

หรือ สภาพที่ไม่งาม เป็นอสุภะ ย่อมปรากฏเกิดขึ้นในกายนี้