ความรู้ความเข้าใจในอนุปุพพิกถา และ อริยสัจ ๔

เป็นเรื่องสำคัญสูงสุด เป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ เป็นก้าวแรกแห่งการบรรลุธรรม

การอบรมจิต เป็นหลักคำสอนที่สำคัญของพระศาสดา

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๒๔ หน้าที่ ๑๒๗

ปัพพัชชาสูตร

อ.แป๊ะ กล่าวธรรมชี้แนะหมู่คณะ

วิปัสสนา เป็นพุทธบัญญัติ ที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า

โยนิโสมนสิการ จิตตสังขาร ปรุงแต่งจิต สังขาร สังกัปปะ ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ พิจารณาเห็นกายเวทนาจิตธรรมทั้งปวง เจริญสติปัฏฐาน

เป็นการกระทำไว้ในใจอย่างแยบคาย พิจารณาใคร่ครวญไปตามความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง(อริยสัมมาทิฏฐิ สัญญาที่ไม่วิปลาส) ซึ่งจะทำให้เกิดดวงตา ญาน ปัญญา วิชชา แสงสว่าง คือสัมมาญาน และทำให้เกิดสัมมาวิมุตติ

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๐ หน้าที่ ๑๐๕

วิธีการบรรลุโอกาส ๓ ประการ

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๐

หน้าที่ ๒๑๙

โพธิปักขิยธรรม คือ หนทางที่จะพาให้บรรลุช่องว่าง หรือ ธรรมชาติอันปราณีตนั้น

ความเพียรเพื่อบรรลุความจริงของแม่ชี และขบวนการบรรลุความจริง

ภิกษุผู้ไม่ฉลาด เพราะยังไม่รู้แจ้งอริยสัจสี่ประการ เพราะยังไม่รู้แจ้งธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้น

ทบทวน บทเรียนเรื่องการฝึกเจริญสติ