Bir varanın, bir sürenin. Zaman zamanda iken. Kalbur samanda iken, sucu tellal keçi berber iken. Tavşan bize çırak iken, ben on beş yaşımda çocuk iken. Samanlık tepesinde çelik çomak oynardım. Öteden doğru dedem geldi: “Oğlum müjde, baban dünyaya geldi” dedi. Samanlık saçağından kendimi attım yere. Sonra eve gittim anam verdi babamı elime. Salla dedi beşiği salladım da salladım. Ben beşiği tıngır mıngır sallarken, babam düştü beşikten, ben atladım eşikten…