სვანი სახალხო მთქმელის და პოეტის, სვანური ენის უბადლო მცოდნის, გოგუცა ხერგიანის ულამაზესი ლექსის ,,თეკლა''-ს მიხედვით.

ბიძაჩემმა უთხრა თეკლას

- შენი სიყვარულით ვიწვი,

დღე და ღამე შენზე ვფიქრობ,

გულს მისერავს შენზე ფიქრი.

რომ ვნადირობ, შენი სახე,

ყველგან იგი მელანდება,

ყველგან გნახავ, სულ მოგაგნებ

ხარის რქაშიც რომ დაგმალონ.

სილამაზით დალსა ჰგევხარ,

კიდევ მასზედ უკეთესი,

თვალ-წარბი გაქვს უბადლო და

ბროლივით კბილები.

მის:

2x

ვოი ეგ თვალები, აი ეგ წამწამები,

ჩემი მგონია.

თეკლას დედა თავის თეკლას,

ყოველდღე თავს დასტრიალებს,

შაბათ დღეს - დიდ აღდგომას,

ცხრა მხედარი ადგათ კარზე.

გეგი და ყაფსუყი ერთმანეთში,

ცილაობდნენ და ჩხუბობდნენ,

არც ერთს შეხვდეს, არც მეორეს-

ერთმანეთში ფიცსა სდებდნენ.

თეკლას მამა ასე ამბობს:

- ვის მივცეთ და ვინ ჯობია,

თეკლას იმას მივათხოვებ,

ვინც ძლიერი ოჯახია.

გიერგის ოჯახს ჰყოლია,

ორი უღელი ხარი.

დეკეული, ცხრა ძროხა და

ასამდე თხა და ცხვარი.

მის:

2x

ვოი ეგ თვალები, აი ეგ წამწამები,

ჩემი მგონია.

გიერგი თეკლას მეტად სძულს,

სულაც არ ჰყვარებია,

ბუბაჩემის სიყვარული,

თეკლას გულში ჩავარდნია.

თუმცა თეკლა არ იმჩნევს,

ჩუმად თვალებს გააყოლებს,

ბუბა კიდე შეუმჩნევლად,

სულ რაღაცას ეუბნება.

- სიტყვა მაინც მითხარი -

ბუბა ხუმრობით ეტყვის.

- არც გეტყვი და არც ვთხოვდები

-თეკლა ასე ატყუებს.

დღე და ღამე ერთმანეთის

ჩუმად ცქერაში არიან,

ბედი კი მათ რას უმზადებს,

ისინი ამაზე არ უწყიან.

ბიძაჩემმა უთხრა თეკლას

- შენი სიყვარულით ვიწვი,

დღე და ღამე შენზე ვფიქრობ,

გულს მისერავს შენზე ფიქრი.

რომ ვნადირობ, შენი სახე,

ყველგან იგი მელანდება,

ყველგან გნახავ, სულ მოგაგნებ

ხარის რქაშიც რომ დაგმალონ.

თეკლა

მიშგუ̂ა ბუბად ხა̄̈ქუ̂ე თეკლას,

ისგუ მალა̈ტშუ̂ გუ̂ამა̈რ მეშხი.

ლე̄თ ი ლადა̈ღ სი ჯაჭკუ̂ა̈რი,

გარჯ მიჴდენი, გუ̂ი̄ლდ მეჟუ̂მი.

ლათხუ̂ია̈რჟი კოჯა̈რისგა,

ნამფე̄რუ̂ათე სი მეწუ̂ე̄ნი,

ჴა̈ნი მიჭუ̂თეჲსგა ლახ ადრი,

ჩი̄თე ჯაღუ̂იჭ, ჟი ჯითხე̄ლი.

გაცხა̈ჲდ სი ხი და̈ლი მაჯო̄ნ,

მარჷგლიტ შდჷქა̈რ ეშ ჯიწკლე̄პი,

თე̄რა̈ლ ჯისგურ ლემზჷრა̈ლზუმ,

ისგუ მჷსგდი ქაისუ̂ე̄ყი.

მის:

2x

ვოი, ალ თე̄რო̄ლა̈რ, ვოი ალ ნექჭო̄ლა̈რ,

მიშგუ მიხახ მი.

თეკლა̄̈ ნანას ჭყჷნტრე გუნაბშუ̂,

ჩი ლადა̈ღ ღალ ხატყცი ბო̄რს,

ხოშა̄მ თანაფუ̂ს - საფტინ ლადა̈ღ,

ჩხარა ლჷჩა̄̈ჟ ხა̄გდახ ყო̄რს.

გეგი ი ყაფსუყ ლაღე̄შგა̄ლჟი,

უშხუ̂ა̄რ ბჷგიდ ხოტე̄ვახ,

ქრისტე̄ თაუ̂დებ ლახუ̂ე̄მხ უშხუ̂ა̄რ,

ნო̄ჲ აშხუ̂ს ხა̄̈ცს ი ნო̄ჲ მე̄რმა̄მ.

- ჲა̈ს ლალო̄მად, მა̈ჲ ხოჩა მო,

ამბა̈უ̂ს იჴდე ქორა̈ მახუ̂ში.

-ხოჩა მეზგე ჲერუ̂ა̄̈ი ი̄რა,

მი თეკლას ღო ეჯას ხუ̂ახუ̂დი.

ხოჩა მეზგე გიერგ აღო,

იო̄რი უ̄ღუ̂ა ხორიხ ჴანა̈რ,

აშირთექა მა̈ნცინ ხაყახ,

დეკა̈უ̂ლა̈რ ი ჩხარა ფურა̈ლ.

მის:

2x

ვოი, ალ თე̄რო̄ლა̈რ, ვოი ალ ნექჭო̄ლა̈რ,

მიშგუ მიხახ მი.

თეკლას გიერგ მეუ̂არ ხა̈სისგ,

ეჩხა̄უ̂ გუ̂ჲს ღალ დეშ მოშ ჴიდე,

მიშგუ ბუბა̄̈ მალა̈ტ ესნა̈რ,

თეკლას ოთშყა̈დ ბჷგიდ გუ̂ჲთე.

მარე ქა ეში̄ დემგუ̂აშ ითნე,

უფგოშ თე̄რა̈ლს ქა ხა̈თხპინე,

ლუზრობისგა მიშგუ ბუბა,

ამბა̈უ̂ს ღვეშგიმ ქა ხა̈ჭმინე.

-ეშხუ̂ჲნ ეში̄ ქა ლამგჷრგა̈ლ-

მიშგუ ბუბა ხეჯღორა̄̈ლ.

-დე̄ჲ ჯემბუ̂ა̄̈ლ, დე̄ჲ ხუ̂იწუ̂ი̄ლა̄̈ლ -

ალას თეკლა ხეღროუ̂ა̄̈ლ.

იცი̄უ̂არა̄̈ლხ ლე̄თ ი ლადა̈ღ,

ამხა̈ნ ბუბა̄ ი ეჩხა̈ნ თეკლა,

მინე იღბალ იმ დო ამშიე,

ამი̄შ ცოდაუ̂შ მა̄მგუ̂ეშ თერა.

მიშგუ̂ა ბუბად ხა̄̈ქუ̂ე თეკლას,

ისგუ მალა̈ტშუ̂ გუ̂ამა̈რ მეშხი.

ლე̄თ ი ლადა̈ღ სი ჯაჭკუ̂ა̈რი,

გარჯ მიჴდენი, გუ̂ი̄ლდ მეჟუ̂მი.

ლათხუ̂ია̈რჟი კოჯა̈რისგა,

ნამფე̄რუ̂ათე სი მეწუ̂ე̄ნი,

ჴა̈ნი მიჭუ̂თეჲსგა ლახ ადრი,

ჩი̄თე ჯაღუ̂იჭ, ჟი ჯითხე̄ლი.