وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ (۸۹)

و زکریا را [یاد کن]، که پروردگارش را ندا داد: ای پروردگارم! مرا تنها [و بی‌فرزند] نگذار، که تو بهترین وارثانی‌ (٨٩)

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ (۹۰)

پس دعایش را مستجاب کردیم، و یحیی را به او بخشیدیم، و برای او همسرش را [در عین نازا بودن] صلاحیتِ بارداری دادیم، آنان همواره در کارهای خیر می‌شتافتند، و ما را از روی امید و بیم می‌خواندند، و پیوسته در برابر ما فروتن بودند‌ (٩٠)

وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ (۸۷)

و صاحب ماهی [یونس] را [یاد کن]، هنگامی که خشمگین [از بین قومش] رفت، و گمان کرد که ما هرگز بر او تنگ نخواهیم گرفت، پس در تاریکی‌ها[ی شب، و عمق آب، و شکم ماهی] ندا داد که: معبودی جز تو نیست، تو [از هر عیب و نقصی] منزّهی، همانا من [به سبب کناره‌گیری از قومم بدون اِذن تو،] از کسانی بودم که به خود جفا روا داشتم (٨٧)

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ (۸۸)

پس دعایش را مستجاب کردیم، و از اندوه نجاتش دادیم، و مؤمنان را این‌گونه نجات می‌دهیم‌ (٨٨)

وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ ۖ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ (۸۵)

و اسماعیل و ادریس و ذوالکفل را [یاد کن]، که همه از شکیبایان بودند‌ (۸۵)

وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ (۸۶)

و آنان را در رحمت خود درآوردیم؛ زیرا از شایستگان بودند‌ (۸۶)

وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (۸۳)

و ایوب را [یاد کن]، هنگامی که پروردگارش را ندا داد که: مرا رنج و آسیب رسیده، و تو مهربان‌ترین مهربانانی‌ (٨٣)

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ ۖ وَآتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَذِكْرَىٰ لِلْعَابِدِينَ (۸۴)

پس دعایش را مستجاب کردیم، و آنچه از آسیب به او رسیده بود برداشتیم، و خانواده‌اش را [که از دستش رفته بودند،] و همانندشان را همراه با آنان به او عطا کردیم، [که همه و همه] رحمتی از سوی ما [بود]، و مایۀ پند و بیدارباشی برای عبادت‌کنندگان‌ (۸۴)

وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ (۸۲)

و از شیاطین کسانی را [به نفع او به کار گرفتیم] که برایش غوّاصی و کارهایی غیر آن انجام می‌دادند، و ما نگهبان آنان بودیم‌ (٨٢)

وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ ۖ فَهَلْ أَنْتُمْ شَاكِرُونَ (۸۰)

و صنعت ساختن پوشش‌های دفاعی را به سود شما به او آموختیم تا شما را از [آسیب] جنگ‌هایتان محافظت کند، آیا شما [با توجه به این نعمت‌ها] سپاس‌گزار هستید؟ (٨٠)

وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ (۸۱)

و برای سلیمان تندباد را به کار گرفتیم، که به فرمانش به‌سوی آن سرزمینی که در آن خیر فراوان نهادیم حرکت می‌کرد، و ما همواره به همه‌چیز داناییم‌ (٨١)

وَدَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ (۷۸)

و داود و سلیمان را [یاد کن]، زمانی که دربارۀ آن کشتزار که گوسفندانِ مردم شبانه بدون ‌چوپان در آن چریده بودند داوری می‌کردند، و ما گواه داوری آنان بودیم‌ (٧٨)

فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ (۷۹)

پس ما [داوری] آن را به سلیمان فهماندیم، و هریک را درستی [در کار] و دانش بخشیدیم، و کوه‌هاو پرندگان را به کار گرفتیم که همواره همراه داود تسبیح بگویند [و خدا را از هر عیب و نقصی پاک و مبرّا بدارند]، و ما انجام‌دهندۀ [این کار برای دیگر پیامبرانِ پیش از داود] بودیم‌ (٧٩)

وَنُوحًا إِذْ نَادَىٰ مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (۷۶)

و نوح را [نیز نجات دادیم]، آن زمان که پیش از این [پیامبرانِ یادشده] ندا کرد [: پروردگارا! مرا از این قوم تبهکار نجات ده!] پس ندایش را پاسخ دادیم، و او و خانواده‌اش را از آن اندوه بزرگ رهاندیم (۷۶)

وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ (۷۷)

و در برابر گروهی که آیات ما را انکار کردند یاری‌اش دادیم، همانا گروه بدی بودند، در نتیجه همۀ آنان را غرق کردیم‌ (٧٧)

وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ (۷۴)

و به لوط درستی [در کار] و دانش عطا کردیم، و او را از آن شهری که [مردمش] کارهای زشت انجام می‌دادند نجات دادیم، بی‌تردید آنان قومی منحرف و نافرمان بودند‌ (۷۴)

وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (۷۵)

و او را در رحمت خود درآوردیم؛ زیرا او از شایستگان بود‌ (۷۵)

وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءَ الزَّكَاةِ ۖ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ (۷۳)

و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت می‌کردند، و انجام‌دادنِ کارهای نیک و برپاداشتنِ نماز، و پرداخت زکات را به آنان وحی کردیم، و آنان فقط مرا عبادت می‌کردند‌ (٧٣)