مَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا (۱۵)

هرکس هدایت یافت جز این نیست که به سود خودش هدایت می‌یابد، و هرکس گمراه شد فقط به زیان خودش گمراه می‌شود، و هیچ‌کس بارِ گناه کسی را به دوش نمی‌گیرد، و ما بر آن نبودیم که پیش از فرستادن پیامبری، امّتی را عذاب کنیم‌ (۱۵)

وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا (۱۶)

چون بخواهیم شهری را نابود کنیم خوش‌گذرانان غرق در ناز و نعمتِ آن را فرمان [به طاعت و تقوا] می‌دهیم، [هنگامی که روی برتابند] و در آن به گنهکاری و نافرمانی روی آرند، وعدۀ عذاب بر آنان حتمی می‌شود، در نتیجه آنان را به شدت درهم می‌کوبیم‌ (۱۶)

وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ ۖ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا (۱۳)

عمل هر انسانی را برای همیشه ملازم او کرده‌ایم، و روز قیامت نوشته‌ای را [که کتاب عمل اوست] برای او بیرون می‌آوریم که آن را پیشِ رویش گشوده می‌بیند‌ (١٣)

اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا (۱۴)

[:به او می‌گویم]

کتاب [عمل] خود را بخوان! کافی است که امروز خودت بر خود حسابگر باشی‌ (۱۴)

وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ ۖ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا (۱۱)

انسان همانگونه که [با شتاب] خواهانِ نیکی است، [به همان صورت و بدون توجه به عواقب امور] خواهان بدی است، و انسان [به سبب نادانی‌اش به سود و زیان حقیقی خود] بسیار شتابزده است‌ (١١)

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ ۖ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا (۱۲)

ما شب و روز را دو نشانۀ [قدرت و حکمت خود] قرار دادیم، پس شب را تاریک، و روز را روشن ساختیم تا [در آن با کوشش و تلاش،] جویای احسان و روزی پروردگارتان شوید، و [نیز] شمارِ سال‌ها و حساب [اوقات و زمان و امورتان] را بدانید، و هرچیزی را [که برای دنیا و دین و آخرتتان به آن نیازمند هستید] به روشنی توضیح داده‌ایم‌ (١٢)

عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ ۚ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا ۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا (۸)

امید است پروردگارتان [درصورتی‌که از ستمکاری‌های خود توبه کنید] بر شما رحم کند، و اگر [به تبهکاری و فتنه‌انگیزی] بازگردید ما نیز [به عذاب‌دادنتان] بازمی‌گردیم، و دوزخ را برای کافران، زندانی تنگ قرار داده‌ایم‌ (٨)

إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا (۹)

مسلّماً این قرآن به استوارترین [آیین] هدایت می‌کند، و به مؤمنانی که کارهای شایسته انجام می‌دهند مژده می‌دهد که برای آنان پاداش بزرگی است‌ (٩)

وَأَنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (۱۰)

و برای آنان‌که به قیامت ایمان ندارند عذاب دردناکی آماده کرده‌ایم‌ (١٠)

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا (۶)

آن‌گاه پیروزی بر آنان را به شما بازمی‌گردانیم، و شما را به‌وسیلۀ اموال و فرزندان مدد می‌رسانیم، و نفراتتان را [بر آنان] فزونی می‌دهیم‌ (۶)

إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ۚ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيرًا (۷)

اگر نیکی کنید به سود خود نیکی کرده‌اید، و اگر بدی کنید به [زیان] خود [بدی] کرده‌اید. چون [زمان انجام] وعدۀ پایانی [برای عذاب‌کردنتان که وعدۀ دوم ماست] فرارسد، [جنگ‌جویانی بسیار سخت‌گیر بر ضد شما برمی‌انگیزیم] تا شما را [با دچارکردن به آسیب‌های شدید] اندوهگین کنند، و به مسجد [الاَقصی] درآیند چنان‌که بار اول درآمدند تا به هرکه و هرچه دست یابند، نابودش کنند‌ (٧)

وَقَضَيْنَا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا (۴)

ما در تورات به بنی‌اسرائیل اِعلام کردیم که مسلّماً دوبار در زمین تبهکاری و فتنه‌انگیزی می‌کنید، و به [سرکشی و] برتری‌جویی سختی دچار خواهید گشت‌ (۴)

فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ ۚ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا (۵)

چون [زمان انجام] وعدۀ [عذابِ ما به کیفرِ] نخستینِ آن دو [تبهکاری و فتنه‌انگیزی شما] فرارسد، بندگان به شدت جنگ‌جو و نیرومندِ خود را بر ضدّ شما برمی‌انگیزیم که [برای دست‌یابی به شما و ثروت و اموالتان] لابه‌لای خانه‌ها را [به دقّت] جست‌وجو می‌کنند، این وعده یقیناً انجام‌شدنی است‌ (۵)

وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا (۲)

ما به موسی کتاب عطا کردیم و آن را وسیلۀ هدایت بنی‌اسرائیل قرار دادیم، [کتاب موسی دارای این پیام سعادت‌بخش بود] که: جز مرا [که خداوندِ یکتا و قادرم] کارسازِ [خود] انتخاب نکنید‌! (٢)

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا (۳)

[ای]

نسلِ کسانی که همۀ آنان را با نوح [در کشتی] سوار کردیم! همانا او همواره بنده‌ای بسیار شکرگزار بود، [شما هم با اطاعت از حق، در شمار شکرگزاران درآیید‌!] (٣)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (۱)

[از هر عیب و نقصی]

پاک است آن [خداوندی] که شبی بنده‌اش [محمّد صلی الله علیه وآله] را از مسجدالحرام به مسجد الاَقصی، که پیرامونش را خجسته و پُرخیر قرار داده‌ایم حرکت داد تا بخشی از نشانه‌های [قدرت و عظمت] خود را به او نشان دهیم، مسلّماً خداوند شنوا و داناست‌ (١)

وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ ۖ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ (۱۲۶)

اگر [خواستید ستمکار را] مجازات کنید فقط به مانند ستمی که بر شما شده به مجازات برسانید! و چنانچه [از مجازات] گذشت کنید این [گذشت، کاری است که] برای شکیبایان بهتر است‌ (۱۲۶)

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ ۚ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ (۱۲۷)

و شکیبایی کن که شکیبایی تو جز به یاری خداوند نیست! و برای [گمراهی] آنان [و کارهای ناروایی که می‌کنند] اندوهگین مباش! و از نیرنگی که همواره [بر ضدّ اسلام] به کار می‌گیرند دلتنگ مباش [؛ زیرا خداوندِ قهّار در کمین آنان است]‌ (١٢٧)

إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ (۱۲۸)

بی‌گمان خداوند با کسانی است که [از او اطاعت کردند، و از محرّماتش] پرهیز داشتند، و نیز با نیکوکاران است‌ (١٢٨)

ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ۖ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ (۱۲۵)

[مردم را]

با حکمت و دانش، و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن! و با آنان به نیکوترین شیوه به بحث و گفت‌وگو بپرداز! یقیناً پروردگارت به کسانی که از راه او گمراه شده‌اند، و نیز به هدایت‌یافتگان داناتر است‌ (۱۲۵)