Þátturinn er frá Ítalíu að þessu sinni eða frá Lake Como þar sem Pétur fer yfir menninguna á staðnum eins og hún kemur honum fyrir sjónir.
Hann veltir fyrir sér matarmenningu, lífsgæðakapphlaupi og ýmsu fleira.

 Í þættinum þessa vikuna fjallar Pétur um það að reyna of mikið. Meginefni þáttarins er komið úr gamalli bloggsíðu Péturs. Þar er vitnað í bók sem segir frá lærling ræða við lærimeistar sinn um leggja sig fram til að ná settu marki. En svörin hjá lærimeistaranum eru á þá leið, að ef þú reynir of mikið þá tefurðu fyrir þér. Hvernig getur eiginlega staðið á því?

Í þessari viku veltir Pétur fyrir sér hvort heimurinn fari versnandi. Þær vangaveltur eru út frá því hvað fólk setur á samfélagsmiðla. 

Í þættinum er farið yfir að almenningur hafði ekki rödd hér áður fyrr til þess að tjá sig opinberlega en nú hafa allir sem vilja sinn eigin miðil. 

Tekin eru dæmi frá kommentakerfinu, hversu rætin og ógeðfelld þau geta verið. Því liggur beinast við að spyrja hvort mannfólkið sé verra en áður eða er slæmur hugsunarhátturinn að koma upp á yfirborðið sem var ekki áður en allir höfðu aðgengi í miðlana.

Tekin eru dæmi úr kommentakerfi fréttamiðils og óhætt er að segja að það sé ekki fyrir viðkvæma.

Í þessari viku vitnar Pétur í Bítlalagið Yesterday, um skyndilegar breytingar sem geta orðið í lífinu og að allt getur breyst á augabragði.

Út frá þeim vangaveltum þróast spjallið út í nægjusemi og hvernig vandamál okkar geta jafnvel verið sjónarmið, frekar en vandamál. 

Þegar við stöndum frammi fyrir til dæmis því að missa heilsuna, þá er skiptir lægðin yfir landinu eða há verðbólga mun minna máli. 

En eins og alltaf eru þetta vangaveltur sem eiga mörg sjónarmið og lausnin á lífsgátunni er ekki að finna í þættinum. Vekur þó mögulega upp ný sjónarhorn. 

Þessi þáttur er nokkurs konar framhald af þarsíðasta þætti, þar sem fjallað var um að vera eða ekki vera-eitthvað. 

Nú er farið aðeins dýpra í það og talað um góða fólkið, sem samkvæmt Pétri eru mögulega þeir sem telja sig yfir aðra hafna. Og þá liggur beinast við að skoða hvað snobb er, því það er mjög líklegt að við tölum um snobbað fólk með ýmsum mismunandi meiningum. 

Nútíminn er trunta

með tóman grautarhaus

Hjartað það er hrímað 

því heilinn gengur laus 

(Sigurður Bjóla Garðarsson) 

Í þættinum er Pétur að velta fyrir sér hvernig er best að fanga núið. Var þetta betra hér áður fyrr, fyrir 30-40 árum þegar við gengum hægar og gátum bara beðið eftir póstkorti frá útlöndum í marga daga og þá var ekkert DHL. Erum við orðin of kröfuhörð. 

Eins og oft áður leysir Pétur ekki þessa lífsgátu en dregur vissulega fram nokkur sjónarhorn.

Í þessari viku eru efnistökin; að vera eitthvað. Hvað er að vera eitthvað? 

Er það frægð og frami, peningar eða að ná akkúrat þeim markmiðum sem þú ætlaðir? 

Í dag er dónaskapur efstur í huga Péturs og reynir hann að horfa á það í aðeins víðara samhengi. Hvað er dónaskapur og hvernig verðum við dónaleg? 

Er mögulegt að dagsform okkar sem verðum fyrir dónaskapnum spili þar inn í, þannig að okkar upplifum sem verðum móðguð hafi meiri áhrif en okkur grunar?

Skiptir meira máli hvernig þú segir hlutina fremur en hvað þú segir?

Í þættinum veltir Pétur fyrir sér hvað það er að vera sérstakur. Erum við skrítin ef við erum öðruvísi en aðrir? Við hvað miðum við?
Ýmsar hliðar skoðaðar sem og ýmsar staðalímyndir. 

Í þessari viku fyrir verlsunarmannahelgina segir Pétur sögu frá 

einni slíkri helgi, sem gæti verið sönn en líður þó alls ekki fyrir sannleikann. 

Sagan segir af þremur drengjum sem fara á útihátíð en þurfa að hafa mikið fyrir því að fela vínið innan í hurðum bílsins eða að minnsta kosti þar sem gæslan við hliðið á hátíðinni, finnur það ekki.  Svo þegar kemur að því að tjalda, þá komast þeir að því að áherslan hefur verið full mikil á vínið því ýmislegt annað gleymdist. 

Þeir lenda í ýmsum ævintýrum en aðal málið er að þeir hafa nóg af víni og læra þarna, þá miklu listgrein að fá sér afréttara enda er þetta helgi áhrifabreytinga.