அரசே.. என் அரசே.. என் புருஷா. நீ இறந்து விடுவாயோ என்று அந்த நேரம் அதிகம் பதறினேனப்பா. நீங்கள் வேகமாகப் போன போது, எங்கே துண்டுபட்டு வருவீர்களோ என்று வயிறு கலங்கினேனய்யா. இங்குள்ள அத்தனை பெண்டுகளுக்கும் நான் என்ன பதில் சொல்வேன் என்று பதறினேனப்பா. என்னை எடுத்துக் கொள். என்னை எடுத்துக் கொள். எங்கள் தலைவனைக் கொடு என்று வாய்விட்டு அழுதேன். பிளிறினேன். இதோ... இங்கே... இந்த தஞ்சை மாநகரில் இந்த நிசும்ப சூதனியின் கோயிலுக்கு முன்னே நீங்களும், நானும் அமர்ந்திருக் கிறோம். இங்கே மிகப்பெரிய வெற்றியோடு வந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.