In Waalwijk wonen moslims en christenen. Chris Oppier vertelt over de Molukse voetbalclub FC Tjili Padi die de twee geloofsgemeenschappen bij elkaar bracht. Idja Marasabessy overlegt over een wooncomplex voor Molukse ouderen dat er moet gaan komen, en ook in deze wijk woont de beroemde gitarist Rudy de Queljoe die de grote hit Sajang É schreef voor Massada met zanger Johnny. In 1980 stond deze wekenlang op nummer 1, natuurlijk vertelt hij daarover en daarbij speelt hij nog een gitaarsolo, maar niet van Massada...

Waalwijk heeft een bijzondere Molukse wijk, want er wonen voornamelijk moslims. Zij zijn een kleine minderheid binnen de Molukse gemeenschap in Nederland. Dade Tehupelasury vertelt in de moskee An-Nur (het Licht) over de komst van de moskee in 1990, waar inmiddels ook andere moslims komen. Ramla Lessy woont in het huis dat voorheen dienst deed als moskee. Zij vertelt ook over vrouwen voor Vrede, een groep van moslims en christenen die vanuit Nederland streed voor vrede op de Molukken tijdens de burgeroorlog (1999-2002). En Idja Marasabessy praat namens de bewoners met de woningbouwcooperatie over het toewijzen van de woningen. Ondanks afspraken lijken medewerkers soms de regels te vergeten, wat veel frustraties geeft. 

“De Molukse wijk Vaassen is geen Molukse wijk maar een wijk waar ‘toevallig’ Molukkers wonen”. Dat vindt althans de gemeente Epe waar Vaassen onder valt. Allison Leuwol en Ais Leuhery hebben het vaker gehoord en gemerkt van de gemeente. De Molukkers zelf zien de wijk natuurlijk wèl als een Molukse wijk. De miskenning van de gemeente, heeft grote gevolgen voor bijvoorbeeld het woningbeleid van de gemeente. 

Vaassen staat vooral bekend om de brute inval van ME en de Koninklijke Marechaussee in de vroege ochtend van 14 oktober 1976. Jong en oud werd opgeschrikt. De grond trilde toen de militaire voertuigen de wijk binnen vielen. Er volgde een gewelddadige ontruiming. Er werd gezegd dat er een wapendepot lag maar er werden maar twee kleine wapens gevonden. Iedereen werd de barakken uitgejaagd en alles werd platgewalst. 

Podcast-maker Sam Jones merkte dat de gevolgen van die inval nog steeds voelbaar zijn. 

In Hoogeveen woont een gemeenschap van Molukkers die in 1962 vanuit Nederlands-Nieuw-Guinea naar Nederland zijn gekomen. Daar was oorlog want het onafhankelijk geworden Indonesië wilde ook dit gebied, dat nog Nederlands was, inlijven. Veel Molukkers voelden zich niet veilig, de meesten moesten vluchten om naar Nederland te komen. Zij kwamen terecht in Hoogeveen. Jan Tetelepta kwam er met zijn ouders en vertelt over de roerige  geschiedenis en hoe een burgemeester ervoor zorgde dat ze in Hoogeveen kwamen. En Gill Aringaneng organiseerde met vriendinnen in de werkgroep NGNL60 een groot feest naar aanleiding van 60 jaar Nieuw-Guinea Molukkers in Nederland. 

Molukse wijk Hoogeveen bestond afgelopen december 60 jaar, daarom is er pas een expositie geopend in de bibliotheek over de historie van de wijk. Gita Lopulissa werkte mee aan de inrichting en vertelt met veel enthousiasme over alles wat er te zien is. Tiny Ratuhaling - Kailey geeft een inkijkje in hoe het voor haar inmiddels overleden vader was om in deze week te komen en de 83 jarige Jacob Loupatty vertelt uit eigen ervaring hoe het was om de overtocht te maken en vervolgens in Nederland en in Hoogeveen te moeten wennen. Gratia Kuhurima geeft als jongere generatie haar visie op de wijk.

De meest zuidelijke gelegen Molukse wijk van Nederland ligt in Maastricht. Je hoort het ook aan het Limburgs accent van de bewoners die naast Nederlands ook Maleis praten. In een wandeling met Djehoshua Sahetapy maakt podcastmaker Sam Jones kennis met verschillende wijkbewoners. Ze ontmoeten onder andere dominee Frans Pelletimu die met 80 jaar één van de oudste inwoners is van de Molukse wijk en ze komen langs het huis dat in 2019 door Molukkers bekogeld en beklad werd met de tekst ‘Dit is een Molukse wijk. Alleen voor Molukkers’. Het was een keerpunt voor de aandacht voor Molukkers in Maastricht en de reden waarom Sahetapy en andere Molukkers uit de wijk in actie kwamen en iets nieuws begonnen.

Mona Matitaputty neemt verslaggever Guido Spring mee naar de begraafplaats van Oost-Souburg waar de graven van oud KNIL-militairen en hun echtgenotes "eeuwigheidswaarde" hebben gekregen. Deze beschermde status zorgt ervoor dat de geschiedenis kan worden blijven verteld, en dat volgende generaties kunnen begrijpen waar de pijn van de eerste generatie vandaan komt. Verder vertelt Nella Pesiwarissa over de gewoontes en de saamhorigheid in de wijk en Alex Telehala vertelt over de Molukse zaalvoetbalvereniging Toma die al sinds 1979 bestaat.

In de periode 1951-1961 woonden Molukkers in Zeeland verspreid over 19 kampen. Na opheffing van de kampen ontstonden drie Molukse woonwijken in de provincie: Middelburg, Kouderke en Oost-Souburg. In augustus 1961 verhuisden de eerste Molukse bewoners naar Oost-Souburg. Ze kwamen ondermeer van de kampen Serooskerke, Nadorst Middelburg en Havendorp Vlissingen. Bob Latuheru kwam van Havendorp terecht in Oost-Souburg en weet alles van de bewogen geschiedenis waarin integratie in twee richtingen heeft plaatsgevonden. De Molukkers integreerden met de omliggende Nederlanders en de Nederlanders integreerden in de Molukse wijk. Nu is Oost-Souburg bekend om het Midzomerfeest waar mensen van heinde en ver op af komen. Edwin Matitaputty is er trots op en ook zijn dochter Sisera, die  in de zomer altijd weer naar Oost-Souburg, voor het feest, maar ook voor haar familie.