تهران اسکین

ورزش کگل را چگونه انجام دهیم؟

شناسایی عضلات کف لگن و یادگرفتن چگونگی سفت و شل کردن آنها نیاز به مدتی تلاش و پشت کار دارد. در ادامه به چند نکته که ممکن است بتوانند به شما کمک کنند اشاره خواهیم کرد:

❶ عضلات درست را پیدا کنید. برای شناسایی عضلات کف لگن، در حین ادرار سعی کنید جریان ادرار را با عضلات خود متوقف کنید. اگر موفق به انجام این کار شدید، عضلاتی که برای این کار به کار بردید، همان عضلاتی است که باید تمرین داده شوند.

❷ تمرینات کگل را درست و کامل انجام دهید. بعد از شناسایی عضلات کف لگن، مثانه خود را تخلیه کنید و به پشت بخوابید. عضلات کف لگن خود را سفت کنید و این انقباض را برای 5 ثانیه نگه دارید و سپس برای 5 ثانیه آنها را رها کرده و استراحت کنید. سعی کنید در هر نوبت تمرین این کار را 4 تا 5 بار تکرار کنید. می توانید این تمرین را تا 10 ثانیه انقباض و 10 ثانیه استراحت ارتقا دهید.

❸ تمرکز خود را حفظ کنید. برای گرفتن نتیجه بهتر بر روی عضلات کف لگن خود تمرکز کنید. از نگه داشتن نفستان اجتناب کنید و آزادانه نفس بکشید. مراقب باشید که با عضلات شکم، ران و باسن خود کاری انجام ندهید.

❹ این تمرین را سه بار در روز تکرار کنید. سعی کنید میزان تمرینات خود را به 3 سری 10 تایی در روز افزایش بدهید.

در حین ادرار کردن از تمرینات کگل بپرهیزید. انجام تمرینات کگل در حین ادرار کردن می تواند منجر به تضعیف عضلات و تخلیه ناقص مثانه شده و خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.

ورزش کگل را چه زمانی انجام دهیم؟

کگل را به بخشی از کار های روزمره خود تبدیل کنید. شما می توانید ورزش کگل را در هر حالتی (نشسته و یا درازکش) و در هر مکانی و به صورت پنهانی انجام دهید. می توانید این تمرینات را با کار های روزانه خود هماهنگ کنید به عنوان مثال هر روز در هنگام چک کردن ایمیلهایتان این تمرین را انجام دهید.

اگر مشکل در انجام ورزش ها داشتیم، چه باید بکنیم؟

اگر در انجام تمرینات کگل مشکل دارید، خجالت نکشید و در این زمینه درخواست کمک کنید. پزشک می تواند در یادگیری و انجام روش درست تمرینات کگل به شما کمک کند. ممکن است پزشک برای کمک به شما از روش های پزشکی خاص مانند آزمایش بیوفیدبک های زیستی استفاده کند.

نتایج را بعد از چند وقت به وضوح می توان مشاهده کرد؟

اگر تمرینات کگل را درست و منظم انجام دهید در کمتر از چند ماه نتایج مطلوبی مانند کاهش نشت ادرار را مشاهده خواهید کرد. سعی کنید این تمرینات را به بخشی از برنامه روزمره خود تبدیل کنید و به صورت دائمی و روزانه انجام دهید.

ورزش کگل می تواند به جلوگیری یا کنترل بی اختیاری ادرار و سایر مشکلات کف لگن کمک کند.

راهنمای گام به گام انجام تمرینات کگل را دنبال کنید:

تمرینات کگل باعث تقویت عضلات کف لگن می شوند. این عضلات از رحم، مثانه، روده بزرگ و کوچک پشتیبانی می کنند. شما می توانید این تمرینات را فرا بگیرید و در هر شرایط و زمانی انجام دهید.

چرا ورزش کگل مهم است؟

عوامل بسیاری از جمله بارداری، زایمان، جراحی، پیری و اضافه وزن می توانند باعث تضعیف عضلات کف لگن شوند.

در موارد زیر، ورزش کگل ممکن است به شما کمک کند:

♦ نشت یک یا چند قطره ادرار در هنگام عطسه، سرفه و یا خنده

♦ احساس نیاز شدید و ناگهانی به دفع ادرار مدتی کوتاه بعد از دفع ادرار (بی اختیاری ادراری)

♦ نشت مدفوع (بی اختیاری مدفوع)

شما می توانید به منظور پیشگیری از بی اختیاری ادراری، ورزش کگل را در دوران بارداری و یا بعد از زایمان انجام دهید. ورزش کگل (همراه با مشاوره و درمان) می تواند به زنانی که در به ارگاسم رسیدن مشکل دارند نیز کمک کند.

به خاطر داشته باشید که ورزش کگل برای خانم هایی که میزان نشت ادرار آنها در هنگام سرفه، عطسه و یا خنده شدید است، کمتر می تواند مفید باشد. همچنین این ورزش برای خانم هایی که به علت پر بودن مثانه، با نشت ادرار غیر منتظره و ناخواسته مواجه می شوند کارایی ندارد.

ورزش کگل را چگونه انجام دهیم؟

شناسایی عضلات کف لگن و یادگرفتن چگونگی سفت و شل کردن آنها نیاز به مدتی تلاش و پشت کار دارد. در ادامه به چند نکته که ممکن است بتوانند به شما کمک کنند اشاره خواهیم کرد:

❶ عضلات درست را پیدا کنید. برای شناسایی عضلات کف لگن، در حین ادرار سعی کنید جریان ادرار را با عضلات خود متوقف کنید. اگر موفق به انجام این کار شدید، عضلاتی که برای این کار به کار بردید، همان عضلاتی است که باید تمرین داده شوند.

❷ تمرینات کگل را درست و کامل انجام دهید. بعد از شناسایی عضلات کف لگن، مثانه خود را تخلیه کنید و به پشت بخوابید. عضلات کف لگن خود را سفت کنید و این انقباض را برای 5 ثانیه نگه دارید و سپس برای 5 ثانیه آنها را رها کرده و استراحت کنید. سعی کنید در هر نوبت تمرین این کار را 4 تا 5 بار تکرار کنید. می توانید این تمرین را تا 10 ثانیه انقباض و 10 ثانیه استراحت ارتقا دهید.

❸ تمرکز خود را حفظ کنید. برای گرفتن نتیجه بهتر بر روی عضلات کف لگن خود تمرکز کنید. از نگه داشتن نفستان اجتناب کنید و آزادانه نفس بکشید. مراقب باشید که با عضلات شکم، ران و باسن خود کاری انجام ندهید.

❹ این تمرین را سه بار در روز تکرار کنید. سعی کنید میزان تمرینات خود را به 3 سری 10 تایی در روز افزایش بدهید.

در حین ادرار کردن از تمرینات کگل بپرهیزید. انجام تمرینات کگل در حین ادرار کردن می تواند منجر به تضعیف عضلات و تخلیه ناقص مثانه شده و خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.

جراحی های مرتبط با عمل لابیاپلاستی و واژینوپلاستی

اخیرا، واژینوپلاستی جزئی از جراحی های زیبایی در نظر گرفته شده است که با نام “جوانسازی واژن” نیز مشهور است. جراحان پلاستیک و متخصصین زنان و زایمان، جراحی های زیبایی خود را با شعار هایی مانند افزایش زیبایی و اعتماد به نفس تبلیغ می کنند. در واقع، اندام تناسلی زنان به طور طبیعی، ظاهرهای متفاوتی دارند که از نظر آناتومی بدون اشکال هستند و هیچ شکل استانداردی برای واژن و لبه های آن وجود ندارد.

اخیرا، تکنولوژی لیزر نیز توسط برخی جراحان برای جوانسازی واژن و سایر عمل های جراحی مربوط به اندام تناسلی به کار گرفته می شود.

برخی از پزشکان وابسته به انجمن جراحان پلاستیک آمریکا، خود به طور مستقل عمل های جوانسازی واژن مختلفی را پیشنهاد می کنند؛ اما این انجمن هیچ عمل خاصی را در این زمینه توصیه نکرده و اعتقاد دارد که در این زمینه نیاز به مطالعات پزشکی بیشتری است. تا کنون هیچ یک از عمل های زیبایی واژینوپلاستی قابل قبول معرفی نشده اند.

در اینجا به برخی از نمونه های جراحی جوانسازی واژن اشاره می کنیم:

جراحی تجدید پرده بکارت یا ریویرجیناسیون. پرده بکارت، بافت نازکی است که در مدخل واژن قرار دارد و به طور معمول با اولین مقاربت یک زن، پاره می شود. جراحی ترمیمی پرده بکارت، هایمنوپلاستی نام دارد و در آن پرده بکارت مشابه حالت اولیه آن ترمیم و بازسازی می شود. به دلیل اهمیت بسیار بالای باکره بودن در برخی از فرهنگ ها، این جراحی، یکی از متداول ترین عمل های جراحی واژن در سر تا سر دنیا به شمار می رود.

جراحی پنهان سازی کلیتورال. برخی از جراحان نیز روشی بنام جراحی پنهان سازی کلیتورال را ارائه می دهند که در آن بافتی که به طور معمول کلیتوریس را پوشش می دهد، برداشته می شود.

جراحی تقویت نقطه G. به اعتقاد برخی از کارشناسان، دیواره جلویی واژن، ناحیه ای فوق العاده تحریک کننده و حساس است که به نام نقطه G شناخته می شود. این نقطه در برابر تحریک جنسی و ارگاسم، بسیار حساس است. در جراحی تقویت نقطه G، جهت افزایش لذت جنسی، کلاژن به دیواره جلویی واژن تزریق می شود. خطرات احتمالی عمل لابیاپلاستی و واژینوپلاستی

در زنانی که این جراحی ها را انجام داده اند، رضایت بلند مدت گزارش شده است و هیچ پیامدی در نتیجه جراحی های واژینوپلاستی و لابیاپلاستی رویت نشده است. با این حال، از آنجایی که این جراحی ها مانند سایر جراحی ها مورد مطالعات پزشکی قرار نگرفته اند، کالج آمریکایی زنان و زایمان آن ها را “اثبات نشده” می پندارد.

خطرات ناشی از عمل لابیاپلاستی و واژینوپلاستی عبارتند از:

عفونت

تغییرات حسی به طور دائمی

درد مداوم

اسکار

بهترین توصیه برای زنانی که در فکر عمل جراحی واژن هستند این است که در خصوص احساسات و نگرانی های خود در خصوص اندام تناسلی شان با یک متخصص مشورت کنند. همچنین، انتظارات خود را از این عمل جراحی بازگو کرده و در خصوص هر یک از گزینه های غیر جراحی دیگر نیز پرس و جو کنند. سعی کنید ورزش کگل را انجام دهید تا عضلات ضعیف و شل واژن را تقویت کنید. میل جنسی خود را افزایش دهید تا بدین ترتیب عزت نفس و اعتماد به نفس تان نیز افزایش یابد.

برخی از سوالاتی که می توانید از جراح تان بپرسید

این جراحی ها چه خطرات کوتاه مدت و بلند مدتی دارند؟

این جراحی ها چه فوایدی دارند؟

آیا این جراحی بر بارداری یا زایمان من در آینده تاثیر خواهد داشت؟

آیا انتظارات من از این جراحی واقع بینانه هستند؟

چه گزینه های غیر جراحی دیگری برای بهبود این وضعیت وجود دارد؟

آیا حس ناحیه واژنم بعد از جراحی کمتر خواهد شد؟

آیا این جراحی بر توانایی ارگاسم من اثر خواهد گذاشت؟

آیا بعد از جراحی محدودیت هایی برای استفاده از محصولات بهداشتی زنانه مثل تامپون وجود دارد؟

آیا بیمه، هزینه این جراحی ها را پوشش میدهد؟

واژینوپلاستی یا جراحی واژن به عملی اطلاق می شود که هدف آن سفت و تنگ کردن واژنی است که پس از زایمان طبیعی یا پروسه افزایش سن، شل و گشاد شده است. برخی از جراحان مدعی هستند که این روش حتی می تواند حساسیت این ناحیه را بهبود و افزایش دهد. از آنجایی که کشیده شدن بافت های واژن یک امر طبیعی است که دیر یا زود رخ می دهد، جراحی تنگ کردن بافت واژن به تنهایی نمی تواند پاسخگوی تنگ شدن آن، افزایش تمایلات جنسی و اوج لذت جنسی یا همان ارگاسم باشد. علاوه بر این، حساسیت جنسی نیز به لذت جنسی بیشتری منجر نخواهد شد؛ زیرا ممکن است با درد همراه باشد. به همین منظور، ممکن است عمل جراحی دیگری نیز مورد نیاز باشد.

لابیاپلاستی یا جراحی زیبایی دستگاه تناسلی به عملی اطلاق می شود که بر روی لبه های اطراف واژن (لابیا) صورت می پذیرد. این جراحی را می توان همزمان با واژینوپلاستی یا به تنهایی انجام داد. عمل لابیاپلاستی را می توان بر روی لبه بزرگ و بیرونی یا لبه کوچک و داخلی واژن انجام داد. در عمل لابیاپلاستی، اندازه و شکل لبه ها تغییر می کند و به طور معمول، کوچک تر شده و عدم تقارن بین آنها اصلاح می گردد.

عمل لابیاپلاستی چگونه انجام می شود؟

عمل لابیاپلاستی یا به صورت بیهوشی کامل و یا بیحسی موضعی (به همراه قرص های مسکن) انجام می شود. این عمل به لبه های واژن فرم می دهد و آن ها را کوتاه تر و کوچک تر می کند. بافت های ناخواسته با چاقوی جراحی کوچکی و یا لیزر برداشته می شوند و لبه های بریده شده با بخیه های جاذب گرفته می شوند.

به طور کل، عمل لابیاپلاستی حدود ۱ تا ۲ ساعت طول می کشد. برخی از بیماران، روز عمل قادر به بازگشت به خانه هستند و برخی دیگر باید در بیمارستان بمانند؛ این امر به صلاحدید جراح بستگی دارد.

عمل لابیاپلاستی نباید بر روی دختران کمتر از ۱۸ سال انجام شود. لبه های واژن در این گروه افراد با بالا رفتن سن افزایش می یابند و این رشد تا اوایل بزرگسالی ادامه دارد.

پس از عمل لابیاپلاستی باید نکاتی رعایت شوند، از جمله:

ناحیه تناسلی باید به دور از هر گونه عفونت، تمیز نگاه داشته شود.

لباس زیر های آزاد و گشاد پوشیده تا از هر گونه تماس با محل اجتناب شود.

حدود چند هفته از مقاربت پرهیز شود.

تا چند هفته از دستمال های حوله ای بهداشتی به جای پنبه ای استفاده شود.

مقایسه جراحی ترمیمی و جراحی زیبایی

به منظور اتخاد تصمیم در خصوص این که عمل واژینوپلاستی برای تان مناسب تر است یا عمل لابیاپلاستی، درک تفاوت بین جراحی ترمیمی و جراحی زیبایی بسیار اهمیت دارد.

جراحی ترمیمی سبب بهبود عملکرد بخشی از بدن می شود، در حالی که جراحی زیبایی، تغییرات اساسی ای را در راستای زیبایی آناتومی طبیعی ایجاد می کند. برای مثال جراحی بینی را تصور کنید: جراح می تواند حفره داخلی بینی را ترمیم و بازسازی کند و به شما در بهتر تنفس کردن کمک کند، یا به دلیل زیبایی ظاهری، شکل آن را تغییر دهد.

این یک وجه تمایز اساسی است؛ چرا که کالج آمریکایی زنان و زایمان، جراحی های رفع یک مشکل و پیامدهایی که در پی دارند، مانند بی اختیاری ادرار را ازریابی کرده است. این کالج به دلیل خطرات و عدم وجود اطلاعات کافی نسبت به ایمنی و اثربخشی آن تردید دارد و در خصوص جراحی زیبایی واژن بسیار محتاط عمل می کند.

برخی از روش های واژینوپلاستی جهت ترمیم نقص های مادر زادی کاربرد دارند که در آن واژن، ناهنجار و بد شکل یا بسیار کوتاه بوده و یا اصلا واژن وجود ندارد (آژنزی واژن). این جراحی بدین منظور صورت می گیرد که دختر بچه بتواند به طور طبیعی رشد کند، ادرار خود را دفع کند، عادت ماهانه شود و در آینده نیز مقاربت داشته باشد.

چربی بیش از حد شکم برای سلامتی بسیار مضر است. چربی بیش از حد شکم یک عامل خطر برای بیماری هایی مانند سندرم متابولیک ، دیابت نوع 2 ، بیماری قلبی و سرطان است . اصطلاح پزشکی برای چربی های ناسالم در اطراف شکم “چربی احشایی” است که به چربی اطراف کبد و سایر اعضای داخلی بدن در شکم شما اشاره دارد. چاق بودن شکم حتی در افرادی که دارای وزن طبیعی هستند ، خطر ابتلا به مشکلات و بیماری ها را افزایش می دهند. در اینجا لیست 12 مورد از آنچه به تجمع چربی شکم کمک می کند را مشاهده می کنید :

مصرف غذا ها و نوشیدنی های شیرین ،

مصرف نوشیدنی های الکلی ،

مصرف چربی های دارای ترانس بالا ،

بی تحرکی ،

رژیم غذایی کم پروتئین ،

یائسگی ،

وجود باکتری های مضر در دستگاه گوارش ،

نوشیدن آب میوه ها به علت قند فراوان ،

استرس و هورمون کورتیزول ،

رژیم غذایی با فیبر کم ،

ژنتیک ،

نخوابیدن به اندازه کافی.

عوامل مختلف بسیاری می توانند باعث افزایش چربی شکم شوند. در این میان عواملی وجود دارند که شما نمی توانید آنها را تغییر دهید از جمله ژنتیک و یائسگی. اما عوامل بسیاری نیز وجود دارد که می توانید آنها را کنترل کنید.

انتخاب سالم در مورد اینکه چه چیزی باید بخورید و ازخوردن چه چیزی باید اجتناب کنید ، چقدر ورزش می کنید و چگونه استرس تان را مدیریت می کنید ، می توانید چربی شکم شما را کاهش دهد.

چربی های احشایی شکم

وجود چربی های احشایی در اطراف اعضای داخلی ضروری است زیرا این چربی ها از اندام های داخلی شکم محافظت می کنند. اما اگر این چربی ها بیش از حد معمول باشند ، ممکن است احتمال بروز بیماری هایی مانند فشار خون بالا ، دیابت نوع 2 ، بیماری قلبی ، فراموشی ، برخی از سرطان ها ، از جمله سرطان سینه و سرطان روده بزرگ را بیشتر کند.

هنگامی که شما چاق می شوید ، بدن شما شروع به ذخیره چربی ها در مناطق غیر معمول می کند. با افزایش چاقی ، چربی به اندام های داخلی و اطراف قلب منتقل می شود. چهار کلید برای کنترل چربی شکم وجود دارد:

ورزش ،

رژیم غذایی ،

خواب ،

مدیریت استرس.

ورزش : تمرینات شدید ، تمام چربی های شما را می سوزاند از جمله چربی احشایی.

حداقل 5 روز در هفته دست کم 30 دقيقه ورزش متوسط ​​انجام بدهید. تا زمانی که عرق کنید و سخت تر نفس بکشید و ضربان قلب شما سریع تر از حد معمول شود.

برای به دست آوردن نتایج مشابه در نیمی از این زمان ، می توانید سرعت خود را بالا ببرید و تمرین های شدید مانند دویدن یا راه رفتن انجام دهید. شما باید این کار را برای 20 دقیقه در روز، 4 روز در هفته انجام دهید. تمرینات شدید روی دوچرخه ثابت و دستگاه قایقرانی و ترد میل نیز مؤثر هستند.

رژیم غذایی : هیچ رژیم جادویی برای کاهش چربی شکم وجود ندارد. اما هنگامی که شما رژیم می گیرید ، چربی شکم را اول از همه از دست می دهید.

مصرف فیبر کافی می تواند به لاغر شدن شکم شما کمک کند. افرادی که 10 گرم فیبر محلول را در روز مصرف می کنند – بدون تغییرات دیگر در رژیم غذایی – در طول زمان کمی چربی احشایی را نسبت به دیگران از دست می دهند.

این کار بسیار ساده است. خوردن دو سیب کوچک ، یک فنجان نخود سبز یا نیم فنجان لوبیا پینتو در طول روز فیبر کافی را به بدن شما می رساند. حتی اگر شما همه مواد غذایی را مانند قبل مصرف کنید و فقط از نان با فیبر بالا استفاده کنید ، ممکن است قادر به حفظ وزن خود باشید. خواب کافی : مقدار کافی خواب به لاغری شکم کمک می کند. در یک مطالعه ، افرادی که 6 تا 7 ساعت در شب خوابیده بودند ، در مقایسه با افرادی که 5 ساعت یا کمتر در شب یا 8 ساعت یا بیشتر در شب خوابیده بودند ، در کمتر از 5 سال کمتر از میزان چربی احشایی کمتری برخوردار بودند. خواب به تنهایی ممکن است عامل مهمی نباشد ، اما بخشی از برنامه لاغری است.

استرس: حتماً شما هم مانند همه افراد استرس دارید. اما چطوری به آن رسیدگی می کنید؟ بهترین کارهایی که می توانید انجام دهید عبارتند از:

آرامش در کنار دوستان و خانواده ،

مدیتیشن ،

ورزش کردن به منظور آرام شدن ،

مشاوره.

این کارها شما را سالم تر می کند و به شما کمک می کند تا انتخاب های خوبی برای خودتان داشته باشد.

چربی های دور شکم بسیار سمج هستند و دیرتر از چربی قسمت های دیگر بدن آب می شوند. سلول های چربی که در اطراف شکم و کمر جمع می شوند ، به نام سلول های چربی بتا شناخته می شوند که به سختی از بین می روند. بنابراین اگر شما به طور مرتب ورزش می کنید و یک رژیم متعادل را حفظ می کنید ، اما لاغر نمی شوید ، مقاله زیر را مطالعه کنید.

عللی که باعث می شوند شکم شما کوچک نشود عبارتند از :

به اندازه کافی نمی خوابید ،

ورزش های اشتباه انجام می دهید ،

شکر و مواد قندی زیاد مصرف می کنید ،

به اندازه کافی پروتئین مصرف نمی کنید ،

استرس و اضطراب دارید ،

می خواهید خیلی زود به نتیجه برسید و لاغر شوید ،

به دنبال پیشرفت نیستید ،

رژیم خود را می شکنید ،

فعالیت بیش از حد دارید ،

در انجام تمرینات ورزشی رعایت تعادل را نمی کنید ،

انگیزه خود را برای لاغر شدن از دست داده اید.

چرا لاغر کردن شکم سخت است؟

اگر از خانم ها بپرسید که دوست دارند کدام قسمت از بدن شان لاغر شود ، حتماً می گویند شکم . اما از آنجا که چربی های شکم سمج هستند به سختی از بین می روند. و چون شکم بیشتر از مناطق دیگر بدن دیده می شود ، لاغری شکم باعث افزایش اعتماد به نفس خانم ها خواهد شد.

به غیر از چاقی ظاهری شکم ، وزن بیش از حد در اطراف شکم سلامتی افراد را در درازمدت به خطر می اندازد و خطر ابتلا به بیماری های قلبی ، دیابت و سرطان را افزایش دهد.

برای اینکه پاسخی برای این سؤال پیدا کنیم که چرا چربی اطراف شکم به سختی آب می شود از دکتر لوک جیمز خواستیم توضیحاتی در این مورد بدهد.

” اساسا چربی اطراف شکم به همان دلیلی به وجود می آید که چربی در هر جای دیگری از بدن شما کلاً از بین بردن چربی های شکم بسیار سخت است زیرا مقدار بسیار زیادی از سلول های چربی آنجا هستند که به راحتی به فرآیند تجزیه چربی (لیپولیز) پاسخ نمی دهد. ”

سلول های چربی آلفا و بتا

همه ما دو نوع سلول چربی در بدن مان داریم : آلفا و بتا” ، دکتر جیمز توضیح داد که چگونه این سلول ها به لیپولیز واکنش متفاوت نشان می دهند. “سلول های آلفا بهتر به لیپولیز پاسخ می دهند و پروسه را تسریع می کنند ، در حالی که سلول های بتا به طور مطلوب پاسخ نمی دهند و به سختی چربی را از دست می دهند”.

مناطق مختلف بدن دارای مقادیر مختلفی از هر یک از این سلول ها است. برخی از قسمت ها دارای مقدار بالا تری از سلول های آلفا نسبت به بتا است و بالعکس ، برخی از قسمت ها دارای مقدار بالا تری از سلول های بتا نسبت به آلفا است. مناطقی که سلول های چرب بتای بیشتری دارند ، به ناچار دیرتر لاغر می شوند.

دکتر جیمز می گوید : “هنگامی که شما به طور فعال در تلاش برای از دست دادن چربی هستید ، ممکن است تغییراتی را روی پاها ، صورت و سینه ها مشاهده کنید. زیرا این مناطق دارای سلول های آلفا هستند. برعکس ، مناطقی مانند ران ، باسن و شکم که دارای سلول های بتا هستند ، دیرتر از مناطق دیگر لاغر می شوند و از دست دادن وزن را سخت تر می کنند.

با این حال ما از شما می خواهیم که صبور باشید. زیرا حداقل 12 هفته طول بکشد تا تغییراتی در شکم شما ایجاد شود. با تمرین منظم و شدید ، افزایش مصرف پروتئین و کاهش میزان شکر در رژیم غذایی باید بعد از 3 ماه تغییراتی ایجاد شود.” ایجاد می شود.

چه وقت و در چه قسمت هایی باید از دئودورانت استفاده کنیم؟

دئودورانت، ابزاری است که در زیر بغل استفاده می شود. با این حال، برخی از زنان از آن برای زیر سینه نیز استفاده می کنند. همچنین در برخی افراد بسیار رایج است که دئودورانت را در امتداد ران فوقانی (ناحیه بیکینی) به منظور جلوگیری از ایجاد بوی بد و عرق سوز شدن استفاده می کنند. اما باید به یاد داشته باشید که این نواحی برای استفاده از دئودورانت مناسب نیستند. برای این قسمت های بدن، پودر بچه بسیار بهتر و مطمئن تر است.

بعد از استحمام باید از دئودورانت در ناحیه زیر بغل خود استفاده کنید. اما باید منتظر بمانید تا پوست تان کاملا خشک شود.

همچنین اگر احساس می کنید که بدن تان شروع به تولید بوی بد کرده است، می توانید دئودورانت را در اواسط روز استفاده کنید. قطعا نمی خواهید آن فردی در اداره باشید که همکارانش را خفه می کند. زیرا واقعاً خجالت آور است. خوشبختانه شما می توانید به منظور دسترسی راحت تر، دئودورانت های کوچک برای استفاده در محل کار، همراه بردن در ساک ورزشی و یا حتی در کیف دوشی تان خریداری کنید تا در بین روز آن را به کار برید. علاوه بر استفاده از پودر بچه و دئودورانت می توانید از اسپری بدن، عطر و یا ادکلن نیز استفاده کنید تا از بوی بد ناخواسته در طول روز جلوگیری کنید.

کدام دئودورانت بهتر است؟

اگر ماموریت تان این باشد که بهترین دئودورانت موجود در بازار را بیابید، ممکن است کمی نا امید شوید. بدن همه افراد با یکدیگر یکسان نیست. بنابراین، دئودورانتی که بهترین دوست تان رویش قسم می خورد، ممکن است گزینه مناسبی برای شما نباشد. این اصلا موضوع ناراحت کننده ای نیست، زیرا محصولات زیاد دیگری در بازار موجود است. شما حتی می توانید در بین برند های مختلف، یک دئودورانت کاملا طبیعی یا دست ساز را انتخاب کنید.

اکثر گزینه های موجود در فروشگاه ها، ترکیبی از دئودورانت و ضد عرق می باشند. بنابراین اگر یک محصول از یک شرکت مشهور مانند Secret، Speedstick یا Dove انتخاب کنید و برچسب آن ها را مطالعه کنید، احتمال این که این محصول واقعا ترکیبی از دئودورانت و ضد عرق باشد، بسیار بالا است. اگر بخواهید مانع از بوی بد بدن و عرق کردن شوید، این گزینه خوبی برای شما است. اما اگر بیش از حد تعریق دارید، ضد عرقی که به طور معمول در دئودورانت شما وجود دارد، کافی نیست. در این شرایط، علاوه بر مصرف دئودورانت باید از یک ضد عرق قوی تر مانند SweatBlock استفاده کنید. دئودورانت های طبیعی و دست ساز خانگی، ضد عرق ندارند. این بدان معنا است که حتی اگر به ندرت عرق می کنید، باید از یک ضد عرق نیز استفاده کنید. اکثر محصولات طبیعی با مواد تشکیل دهنده گیاهی ساخته و با استفاده از روغن های اساسی، معطر شده اند. حساس دارید، دئودورانت های طبیعی بدون عطر خریداری یا تهیه كنيد.

بر خلاف دئودورانت، ضد عرق می تواند در هر جایی از بدن شما مورد استفاده قرار گیرد. به همین دلیل است که افرادی که مستعد تعریق بیش از حد هستند باید علاوه بر دئودورانت از یک ضد عرق بالینی قوی نیز استفاده کنند. محصولاتی مانند SweatBlock می تواند برای کاهش میزان تولید عرق در ناحیه زیر بغل، صورت، کشاله ران، و دست ها مورد استفاده قرار گیرد و نتایج آن بین 4 تا 7 روز ماندگار است.

اما بر خلاف دئودورانت، ضد عرق را باید شب ها قبل از رفتن به رختخواب استفاده کنید. مدت زیادی طول می کشد تا ضد عرق عمل کند. غدد عرق تان وقتی که خواب هستید، فعالیت کمتری دارند؛ زیرا زمانی که استراحت می کنید، دمای بدن به طور طبیعی پایین می آید. این بدان معنا است که ضد عرقی که انتخاب کردید، نیازی به انجام کار دشواری ندارد تا نتایجی که می خواهید را عیان کند.

اگر قصد استفاده از یک ضد عرق بالینی دارید، باید دوش تان را در شب بگیرید. سپس هنگامی که پوست شما کاملا خشک شد، از ضد عرق استفاده کنید و منتظر بمانید تا کاملا خشک شود (حدود پنج دقیقه یا بیشتر). پس از خشک شدن، تنها کاری که باید انجام دهید این است که به رختخواب بروید و اجازه دهید ضد عرق کار خودش را انجام دهد.

تفاوت دئودورانت و ضد عرق

تفاوت بین دئودورانت و ضد عرق به آنچه انجام می دهند، بستگی دارد. دئودورانت مانع از بوی بد بدن می شود و ضد عرق کمک می کند تا میزان تولید عرق در بدن کاهش یابد. به همین سادگی.

اگر در حال مقابله با بوی بد بدن تان هستید، باید دئودورانت های مختلف را بررسی کنید تا بتوانید گزینه ای که برای شما مفیدتر است را پیدا کنید. اگر در تلاش برای مقابله با عرق کردن بیش از حد هستید، باید یک ضد عرق قوی انتخاب کنید. همچنین می توانید برای کسب نتایج بهتر، ترکیبی از این محصولات را استفاده کنید. به عنوان مثال، اگر بوی بد بدن و تعریق بیش از حد را باهم تجربه می کنید، می توانید روزانه از یک دئودورانت با خاصیت ضد عرق بالینی استفاده کنید و هر 4 تا 7 روز یک بار از SweatBlock در نواحی مشکل دار تر استفاده کنید. به این ترتیب بوی بدن خود را از بین می برید و تعریق بیش از حد تان نیز کاهش می یابد.

به یاد داشته باشید که همه افراد دارای بوی بدن منحصر به فرد خود هستند و همه نیز عرق می کنند. بنابراین با وجودی که می تواند شرم آور باشد، یک امر کاملا طبیعی است. شما تنها کسی نیستید که با این مشکلات دست و پنجه نرم می کند. خوبی این مشکلات، این است که قابل درمان هستند. با انتخاب محصولات مناسب، دیگر مجبور نیستید نگران لکه های به جای مانده از عرق بر روی لباس تان باشید، از بیرون آوردن پاهای خیس خود از کفش خجالت بکشید و یا از دست دادن با دستان خیس شرمنده شوید.

5 حقیقت مهم درباره ضد عرق و دئودورانت

دئودورانت، بوی بد را کنترل می کند اما در کنترل عرق بسیار موثر نیست.

ضد عرق (مام)، غدد عرق را مسدود می سازد و موجب کاهش میزان تولید عرق در بدن می شود.

استفاده همزمان از دئودورانت و ضد عرق، راه حل مناسبی برای رفع هر دو مشکل (بوی بد و تعریق زیاد) به شمار می رود.

نه دئودورانت، نه ضد عرق منجر به ایجاد سرطان نمی شوند.

استفاده از دئودورانت و ضد عرق در کنار هم، بیشتر از جلوگیری از تعریق به پیشگیری از لک شدن لباس کمک می کند.

10 درمان خانگی جهت رفع بوی بد عرق ١-جوش شیرین- یک قاشق غذا خوری جوش شیرین را با یک قاشق غذا خوری آب لیمو مخلوط کنید. محلول به دست آمده را زیر بغل خود و سایر قسمت های بدن که تعریق بیش از حد دارند، بمالید. اجازه دهید محلول برای چندین دقیقه روی بدنتان باقی بماند، سپس شستشو نمایید (احتیاجی به مالش نیست). پس از آن دوش بگیرید. این کار را هر روز، به مدت چند هفته انجام دهید.

روش دیگر، مخلوط کردن کمی جوش شیرین و آرد ذرت به میزان مساوی است. این مخلوط را به زیر بغل خشک خود بمالید تا از تعریق بیش از حد و بوی بد جلوگیری کنید. اگر می خواهید برای ساعت ها از شر بوی بد بدن تان خلاص شوید، ین روش را امتحان کنید. ٢-سركه سيب-تکه ای پنبه را به سرکه سیب آغشته کنید و آن را زیر بغل خود بمالید. 2 تا 3 دقیقه صبر کنید، سپس زیر بغل تان را آبکشی نمایید. این روش را 2 بار در روز، یک بار صبح و یک بار هم پیش از رفتن به رختخواب انجام دهید تا زمانی که متوجه حصول بهبودی شوید.٣- آب ليمو- یک لیمو ترش را به دو نیم برش بزنید. یکی از نیمه های لیمو ترش را زیر بغلتان ماساژ دهید. نسبت به جذب آب لیمو به پوست تان اطمینان حاصل کنید. اجازه دهید رطوبت زیر بغل تان خود به خود خشک شود، سپس دوش بگیرید. این روش را تا زمانی که بوی بد عرق به طور کامل رفع شود، انجام دهید.٤-رزماري ½ فنجان برگ رزماری خشک را به 4 فنجان آب گرم بی افزایید و اجازه دهید به مدت 10 دقیقه خیس بخورد. سپس آن را به آب وان اضافه کنید. برای مدت 15 تا 20 دقیقه داخل وان دراز بکشید و پس از خروج از وان، بدن تان را خشک کنید (احتیاجی به مالش حوله نیست). این کار را به طور روزانه انجام دهید تا بدن تان خوشبو شود.

روش دیگر، مخلوط کردن 10 قطره اسانس رزماری با 30 میلی لیتر آب و مالیدن آن زیر بغل بغل است. ٥- مريم گلي شما می توانید با چندین قطره از اسانس مریم گلی، اسانس گشنیز، اسانس لوندر (اسطوخدوس) و 60 میلی لیتر عنبر سائل مقطر، یک دئودورانت طبیعی بسازید. همه موارد ذکر شده را با یکدیگر ترکیب کنید و آن را در یک بطری اسپری بریزید و به عنوان یک دئودورانت، هر روز از آن استفاده کنید.٦- عنبر سائل یک تکه پنبه را به عنبر سائل آغشته کنید و آن را زیر بغل تان بمالید. هر زمان که بدن تان بوی بد می دهد، این کار را انجام دهید. عملکرد این گیاه همانند یک ضد عرق است.٧- روغن درخت چاي 2 قطره روغن درخت چای را به 2 قاشق غذا خوری آب اضافه کنید. محلول را در یک بطری اسپری بریزید و به عنوان یک دئودورانت از آن استفاده کنید.٨- شلغم 2، 3 عدد شلغم را به قطعات کوچکی تبدیل کنید و آنرا داخل مخلوط کن بریزید تا خمیر مانند شود. خمیر حاصل شده را با یک قاشق بفشارید تا عصاره آن خارج شود. این عصاره را زیر بغل و کشاله ران خود بمالید. اجازه دهید کامل خشک شود، سپس با آب ولرم شستشو نمایید. اگر هر روز صبح این کار را انجام دهید، تا 10 ساعت از شر بوی بدن تان در امان خواهید بود.٩-گوجه فرنگي 7، 8 عدد گوجه فرنگی را به آرامی له کنید تا عصاره آن استخراج شود. عصاره را پس از صاف کردن به یک سطل پر از آب منتقل کنید و از آن جهت استحمام خود استفاده کنید. این روش را هر روز دنبال کنید تا بوی بد عرق تان از بین برود.١٠-سبزه گندم 1 تا 2 قاشق غراخوری سبزه گندم را در یک لیوان آب مخلوط کنید و هر روز صبح ناشنا آن را میل کنید. این روال را ادامه دهید تا بوی بد بدن تان از بین برود.

گهگاه بوی خفیفی که از بدن به مشام می رسد، طبیعی است، اما بیش از حد نا مطبوع بودن این بو می تواند موجبات ناراحتی دیگران را فراهم کند و این موضوع، بسیار حجالت آور خواهد بود. هنگامی بوی تند و ناخوشایند از بدن برخاسته می شود که غدد عرق بیش از حد فعال باشند. اما این عرق نیست که باعث ایجاد این بوی تند و زننده می شود. بوی نا مطبوع هنگامی ایجاد می شود که عرق با باکتری ها ترکیب می شود. باکتری هایی که عامل ایجاد بوی بد بدن هستند، در محیط گرم و مرطوب به سرعت رشد می کنند. سایر علل ایجاد بوی بد عرق شامل عدم رعایت بهداشت، کمبود مواد مغذی، مشکلات گوارشی مانند یبوست مزمن، و مشکلات پزشکی زمینه ای مانند اختلالات ژنتیکی سوخت و ساز بدن، بیماری کبد یا دیابت می باشد.

عمده ترین نشانه بوی بد عرق، بوی تند و زندده ای است که از بدن به مشام می رسد. سایر علائم این مشکل شامل تعریق بیش از حد، کاهش وزن، تعریق شبانه و سردی دستان می باشد.

بوی بد عرق را می توان با مصرف دارو های بدون نسخه و آزاد یا با رعایت کردن بهداشت فردی درمان کرد. علاوه بر این، راهکار ها و درمان های خانگی هم می توانند در خلاص شدن از این وضعیت به شما کمک کنند. از طریق این روش ها، رشد باکتری ها کنترل شده و تعریق تان کاهش می یابد. ما در ادامه به 10 درمان خانگی جهت رفع بوی بد عرق اشاره کرده ایم.١- جوش شيرين٢-سركه سيب٣-آب ليمو٤-رزماري٥-گيله مريم گلي٦-عنبرسائل٧-روغن درخت چاي٨_شلغم٩-گوجه فرنگي١٠-سبزه گندم در کنار درمان های ذکر شده باید بهداشت فردی تان را رعایت کنید و از یک رژیم غذایی متعادل پیروی کنید تا بوی بد عرق تان از بین برود. برای اینکه بدن تان بوی خوبی داشته باشد، این راهنمایی ها را نیز دنبال کنید:

حداقل، روزی یک بار حمام کنید.

همیشه پس از یک بار پوشیدن لباس، آن را بشویید.

از پوشیدن کفش تنگ و به پا داشتن طولانی مدت کفش بپرهیزید.

استرس و خشم خود را مدیریت کنید؛ زیرا سبب تعریق بیشتر می شوند.

تا جایی که می توانید بدن تان را خشک نگه دارید.

از لباس هایی با جنس پنبه استفاده کنید تا رطوبت ناشی از عرق تان را جذب کند.

جهت دفع سموم از بدن تان، آب فراوان بنوشید.