Το βιβλίο της ζωής με τον Θανάση Λάλα

Από το 1979, οπότε και εκδόθηκε το «The Ghost Writer», το πρώτο βιβλίο του όπου αφηγητής είναι ο Νέιθαν Ζούκερμαν, ο Φίλιπ Ροθ έχει πάντα κάτι σπουδαίο να σου πει για την ζωή σου, είτε για την φιλική, είτε για την συναισθηματική, είτε για την σεξουαλική, είτε για την επαγγελματική.

Ο σπουδαίος συγγραφέας Φίλιπ Ροθ άνοιξε την ψυχή του στον Θανάση Λάλα και μίλησε με ειλικρίνεια και αυτοσαρκασμό για τα παιδικά του χρόνια, τη συγγραφή, τη φιλία, τον έρωτα και τον θάνατο. Μια σπάνια συνέντευξη-εξομολόγηση, ένα συγκινητικό πορτρέτο του αείμνηστου Φίλιπ Ροθ.

Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν γεννήθηκε το 1918 στην Ουψάλα της Σουηδίας.  Δημιούργησε 62 ταινίες και σκηνοθέτησε γύρω στις 170 θεατρικές παραστάσεις. Κέρδισε 7 βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών. Τιμήθηκε με τρία Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Διαβόητος, φυσικά, και για την έντονη σεξουαλικότητα του – παντρεύτηκε πέντε φορές και γίνε πατέρες εννιά φορές. Τελικά πέθανε στο αγαπημένο του σουηδικό νησί Φάρο την 30ή Ιουλίου του 2007. Ο Θανάσης Λάλας τον συνάντησε το 1994 για μια συνέντευξη γεμάτη αποστάγματα, όχι κατ’ ανάγκην σοφίας, όσο «βιωμένης ζωής». Ο Μπέργκμαν σε μια ώριμη, κατασταλαγμένη φάση τότε, μίλησε για τον εαυτό του, σα να μιλά για έναν τρίτο, σαν…αυτοκινηματογραφούμενος.

Μεταξύ άλλων, δήλωσε στον Θανάση Λάλα: «Όνειρα υπάρχουν για να κινητοποιούν την ακινησία της πραγματικότητας. Η πραγματικότητα είναι εκπληκτική. Αν δεν υπήρχαν τα όνειρα, θα ήταν ανυπόφορη» .

Όπως, επίσης: «Στα παραμύθια, όπως και στην παιδική ηλικία, δύσκολα διακρίνει κανείς τη φαντασία από την πραγματικότητα». Ακούστε περισσότερα σε αυτό το podcast που αποπειράται να σας συστήσει με μια πιο υποφωτισμένη πλευρά του αξεπέραστου κινηματογραφιστή ο οποίος ανήκει, πια, στην σφαίρα του θρύλου.

Το 1996 κυκλοφόρησε σε βιβλίο από τις Εκδόσεις Καστανιώτη η πολύ ιδιαίτερη συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάνος Χατζιδάκις στον Θανάση Λάλα.

Η συζήτησή τους κινήθηκε σε απρόσμενες ατραπούς, διακρίθηκε από ποιητικότητα, αλλά και ουσία. Έμεινε, τελικά, στην ιστορία.

Όχι τόσο επειδή ο Χατζιδάκις είναι ιστορικό πρόσωπο, ούτε επειδή οι ερωτήσεις του Θανάση Λάλα χαρτογράφησαν ένα εν πολλοίς ανεξερεύνητο μέρος της προσωπικότητας του Μάνου, με την εμβρίθεια και την γενναιότητά τους.

Αλλά γιατί κάποιες συζητήσεις έχουν την δύναμη να φωτίζουν μια ολόκληρη εποχή, έναν ολόκληρο τρόπο σκέψης και δράσης, αποκαλύπτουν μια ανθρώπινη διάσταση που δύσκολα θα ξαναϋπάρξει ατόφια στο μέλλον. Και οι ίδιες αυτές συζητήσεις είναι γλυκόπικρες υπενθυμίσεις ότι το να γράφεις ιστορία είναι (και) θέμα timing!

«Η μουσική είναι βροχή... Όταν βρέχει, άλλοι τρέχουν να βρουν ένα μέρος να προφυλαχθούν και άλλοι συνεχίζουν να περπατάνε στη βροχή, γίνονται μούσκεμα, αλλά δεν τους μέλλει... αυτοί είναι οι μουσικοί...»

Ακούστε περισσότερα στο podcast του Θανάση Λάλα για το OLAFAQ.

Η ημέρα που ο Woody Allen συνάντησε τον Θανάση Λάλα, για μια ιδιαίτερη και αποκαλυπτική συνέντευξη, γίνεται podcast. Δεν ήταν μια εύκολη συνέντευξη-ο ευρηματικός, αυτοσαρκαστικός και κάποτε αποπροσανατολιστικός σκηνοθέτης κράτησε αρκετή αντίσταση στον επίμονο δημοσιογράφο. Στο τέλος, ο Άλεν λέει στον Λάλα: «Ελπίζω να είστε επίμονος στη ζωή σας όσο ήσασταν σ’ αυτή την περίπτωση για να σας δώσω συνέντευξη. Η επιμονή έκανε τον Μπέργκμαν να είναι ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης στην ιστορία του κινηματογράφου και η έλλειψη υπομονής εμένα θαυμαστή του».

Πριν από αυτό, όμως, ο Γούντι Άλεν βρέθηκε ενώπιον ενός άκρως ψυχαναλυτικού momentum του: «Δεν σας κρύβω ότι μια ολόκληρη ζωή, κι αν δεν θέλετε να είμαι υπερβολικός… τη μισή ζωή μου τη σπατάλησα προσπαθώντας να είμαι πιο βαθύς, πιο στοχαστικός, να φτάσω με κάθε τρόπο στην ουσία των πραγμάτων». Ακούστε περισσότερα σε ένα podcast γεμάτο Νέα Υόρκη, ευφυΐα και ωμές αλήθειες. Κυρίως, έναν Γούντι Άλεν όπως δεν τον φαντάζεστε.

Όταν ο Θανάσης Λάλας πέρασε μία ώρα με την Πίνα Μπάους, η συνέντευξη μεταμορφώθηκε σε χορογραφία: Όταν η πιο εμβληματική χορογράφος της γης επισκέφθηκε την Αθήνα το 2001 για την παράσταση «1980» στο Ηρώδειο, ο Θανάσης Λάλας ετοιμαζόταν να κάνει μια από τις σημαντικότερες συνεντεύξεις της ζωής του μαζί της. Ανάμεσα σε τσιγάρα που αναβόσβηναν σαν αστέρια γύρω της, η Πίνα Μπάους απάντησε στα πάντα, «καταπίνοντας» τις ερωτήσεις και γεννώντας απαντήσεις ευρηματικές, μα απολύτως αποκαλυπτικές της ευφυίας και της τρυφερότητάς της, ως γυναίκας και ως καλλιτέχνιδας. Ο Θανάσης Λάλας περιέγραψε την Πίνα Μπάους ως εξής: «η πραγματικότητα μεταμορφωμένη σε μια θεία εικόνα, σε ένα υπέροχο πρόσωπο, σε μια σιγανή φωνή γεμάτη νόημα».

Ακούστε περισσότερα για αυτήν την συνέντευξη-χορογραφία στο podcast του olafaq.gr