जर तुम्हाला माहित असेल की हे एक वाक्य बोलल्यावर पोलीस तुम्हाला पकडून नेतील आणि जेलमध्ये टाकतील, तर तुम्ही खरं बोलण्याची हिंमत कराल? खूप अवघड आहे ना? पण टिळकांसाठी हे रोजचं होतं. एकदा त्यांच्या 'केसरी' वर्तमानपत्रात कोल्हापूरच्या प्रकरणावर एक जळजळीत लेख छापून आला. तो लेख इतका कडक होता की सरकार हादरलं. पोलीस वॉरंट घेऊन आले आणि त्यांनी विचारलं, "हा लेख कोणी लिहिलाय? जो कोणी लेखक असेल त्याला आम्ही अटक करणार." आता खरी गंमत अशी होती की तो लेख टिळकांनी लिहिलाच नव्हता! तो त्यांच्या एका सहकाऱ्याने लिहिला होता. टिळक सहज म्हणू शकले असते, "हे बघा, हे मी नाही लिहिलं, त्यांना पकडा." आणि त्यांची सुटका झाली असती. पण टिळक म्हणजे 'लॉयल्टी'चा दुसरा नाव! ते पोलिसांसमोर छाती काढून उभे राहिले आणि म्हणाले, "तो लेख माझ्या वर्तमानपत्रात आलाय ना? मी या पेपरचा संपादक आहे. त्यामुळे त्यातील प्रत्येक शब्दाची जबाबदारी माझी आहे. मीच तो लिहिलाय असं समजा आणि मला अटक करा." त्यांनी आपल्या सहकाऱ्याला वाचवण्यासाठी स्वतः जेलमध्ये जाणं पसंत केलं. याला म्हणतात खरा लीडर! जो संकट आल्यावर टीमला पुढे करत नाही, तर स्वतः पुढे होऊन गोळी झेलतो. टिळकांची हीच डेअरिंग त्यांना 'लोकमान्य' बनवून गेली. 'माझं ते खरं' करणारे खूप असतात, पण 'खऱ्यासाठी मरणारे' फक्त टिळकच असू शकतात...