Dit is een vrolijk lied over het eind onzer beschaving
Na 'n millennium of twee is 't wel mooi geweest
De meest recente daden van terreur voer ik ter staving
Van 't feit aan dat 't uit is met ons christelijke feest
Wat hebben we 'n lol gehad de laatste twintig eeuwen
De kruistochten, de slavernij, de koloniale knoet
Heel ver in 't heelal hoor je de slachtoffers nog schreeuwen
Maar eindelijk is hier hun wraak en oh wat is die zoet
We zingen hier nu heel gezellig rond de turkey en ik
Geniet maar ik moet denken aan de band op de Titanic
'k Weet nog dat we altijd deden, als we naar New York toe reden
Wie 't eerst de torens aan de horizon zag staan
Naar die tijd kan ik verlangen, dat we samen onbevangen
't Spektakel van Manhattan konden ondergaan
't Lijken lang vervlogen jaren, hoe onschuldig we nog waren
Hoe naief, hoe positief, hoe opgewonden
We door New York konden zweven, zoveel lichter was 't leven
Toen de torens er nog stonden
Nadat de muur gevallen was, nu dertien jaar geleden
Stond plotseling de mensheid voor 'n stralend nieuw begin
Vooral voor ons die toch al heel veel hadden te besteden
Groeiden de bomen als 'n speer de hoge hemel in
Maar uit die hoge hemel kwam de ochtend van de elfde
September van het vorig jaar het onheil aangezet
De wereld was vanaf die zwarte dag nooit meer dezelfde
En dit is nog maar 't begin, we ain't seen nothing yet
Toch vraag ik jullie zing vanavond vrolijk me mee
We zitten hier gezellig en we zitten hier ok
'k Weet nog dat we altijd deden, als we naar New York toe reden
Wie 't eerst de torens aan de horizon zag staan
Naar die tijd kan ik verlangen, dat we samen onbevangen
't Spektakel van Manhattan konden ondergaan
't Lijken lang vervlogen jaren, hoe onschuldig we nog waren
Hoe naief, hoe positief, hoe opgewonden
We door New York konden zweven, zoveel lichter was 't leven
Toen de torens er nog stonden
Die terroristen vallen voor geen meter te bestrijden
Ze zitten overal, ze kunnen komen elke dag
Ze zijn ook graag bereid om zelf mee te overlijden
Omdat er dan een hemel vol met maagden op ze wacht
Het wachten is voor ons dan ook op de apotheose
Ik voel 't aan m'n water 't wordt iets heel spectaculairs
Iets wat ze zorgvuldig voor ons uit hebben gekozen
Iets chemisch of iets biologisch of iets nucleairs
Al is het einde dus nabij van onze way of living
We zijn heel dankbaar voor wat was, vanavond met Thanksgiving
'k Weet nog dat we altijd deden, als we naar New York toe reden
Wie 't eerst de torens aan de horizon zag staan
Naar die tijd kan ik verlangen, dat we samen onbevangen
't Spektakel van Manhattan konden ondergaan
't Lijken lang vervlogen jaren, hoe onschuldig we nog waren
Hoe naief, hoe positief, hoe opgewonden
We door New York konden zweven, zoveel lichter was 't leven
Toen de torens er nog stonden
Tekst en muziek: Marc De Koninck
Copyright: © Thanksgiving 2002