Verwonderd is Ineke Swanevelt (1943) als ze bij andere gezinnen ziet hoe gezellig vader en moeder tegen elkaar doen en hoe gemoedelijk ze met de kinderen onder een dak leven. Dat kent ze als enig kind helemaal niet. Haar ouders hebben altijd ruzie met elkaar. Het beïnvloedt haar leven. Ze ontwikkelt angsten. Zo erg dat haar veelbelovende toneelcarrière in de knop wordt gebroken. Toch is ze er niet bitter over. Helemaal niet. “Je komt een eind als je de dingen neemt zoals ze zijn”, stelt ze. En haar doortastende houding zorgt voor een verrassende, romantische wending als ze 70 plus is.