Egzaminy do szkół teatralnych trwają, a dokładnie w dniu publikacji tego odcinka zaczynają się te w Krakowie! Z tej okazji przychodzimy do Ciebie z nowym odcinkiem podcastu - a w nim studenci IV roku Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego odpowiadają na pytania jak to się stało, że wylądowali w Krakowskim AST? Za którym razem się dostali? Jaka była ich historia? W tym napiętym czasie egzaminów do szkół teatralnych posłuchajcie jakie drogi prowadzą do aktorstwa! w odcinku wzięli udział: Filip Zaręba, Magdalena Żak, Karol Grzyk, Karol Pawluszek, Sandra Boryczka, Charles Rabenda, Kamil Żebrowski, Paulina Gajewska, Mateusz Wróblewicz, Jakub Tofil, Julia Arendowska, Kamil Micał, Mateusz Kurcius.

Rozmowy skrzętnie przeprowadziła Maria Różycka.

00:35 - Filip Zaręba

03:44 - Magdalena Żak

06:51 - Karol Grzyk

10:18 - Karol Pawluszek

14:31 - Sandra Boryczka

15:58 - Charles Rabenda

17:25 - Kamil Żebrowski

20:43 - Paulina Gajewska

22:13 - Mateusz Wróblewicz

24:09 - Jakub Tofil

26:21 - Julia Arendowska

31:56 - Kamil Micał

34:08 - Mateusz Kurcius

35:48 - zakończenie

fot. Marcin Liber, Sylwia Matyja,

Tym razem przychodzimy do Ciebie z lekkim opóźnieniem, ale – jak to mówią – co się odwlecze, to nie uciecze. A to drobne przesunięcie dało nam szansę, żeby naprawdę porządnie zrewidować to, co działo się na krakowskich scenach w kwietniu i maju.

Było intensywnie, było różnorodnie, było też sporo zaskoczeń – zarówno tych pozytywnych, jak i takich, które zmuszają do zadania kilku niewygodnych pytań.

00:31 - Sonety Szekspira - Teatr KTO

4:22 - Skóra po dziadku - Łaźnia Nowa

8:21 - SIX - Teatr Variete

12:37 - Sceny z życia małżeńskiego - Stary Teatr

15:00 - Proces. Spektakl muzyczny - Teatr Bagatela

16:53 - Salon Bizzare - Teatr KTO

18:49 - Od Nowa - Teatr w Krakowie im. Juliusza Słowackiego

20:08 - Proszę zejść ze sceny - Teatr STU

21:57 - zapowiedź czerwca

Odcinek przygotowały Agnieszka Loranc, Marysia Różycka oraz Tomasz Pytko.

A jak już przesłuchałeś to Chodźże do Teatru

Do Festiwalu Szkół Teatralnych organizowanego przez Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. L.Schillera w Łodzi wracamy już tylko we wspomnieniach, niezwykle barwnych i miłych! Wracamy na chwilę po-festiwalowo, aby podsumować ten niezwykle intensywny czas. Jeżeli chcesz dowiedzieć się jacy są nasi faworyci, czy zgadzamy się z wynikami jury to koniecznie posłuchaj naszego krótkiego podsumowania tego czasu!

I nie zapomnij Iść do teatr

0:16 – Wstęp

0:40 – Ogólne wrażenia z festiwalu

3:45 – Charakterystyka dyplomów

7:25 – Faworyci festiwalu

15:10 – podsumowanie

Otwieramy nowy cykl w podcaście Chodźże do teatru!

Czas na świeżutkie Podsumowanie krakowskich premier miesiąca – czyli marcowy przegląd tego, co działo się na krakowskich scenach. A działo się, oj działo!

Zapraszamy Cię w krótką podróż przez to bogate kalendarium. Podrzucimy garść naszych polecajek i małą klasyfikację spektakli – tak, żeby łatwiej było Wam wybrać coś idealnego dla siebie.

(0:41) – „Pogo” reż. Małgorzata Bogajewska, Teatr Ludowy

(2:37) – „Aida” Giuseppe Verdi, ins. Giorgio Madia, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Opera Krakowska

(4:01) – “Zamach na Narodowy Stary Teatr w Krakowie. Narodziny narodu” reż. Jakub Skrzywanek, Narodowy Stary Teatr

(7:38) – „Święty Rysiek ze Śląska (Wehikuł czasu)” reż. Piotr Sieklucki, Teatr Nowy Proxima

(9:58) – „Magiczna rana” reż. Paweł Świątek, Teatr im. Juliusza Słowackiego

(14:44) – Premiery, których nie widziałyśmy, ale się wypowiemy. „Czerwone i czarne” reż. Bartosz Szydłowski, Teatr Łaźnia Nowa; „Idioci. Spass!” reż. Jakub Zalasa, Teatr Barakah

(16:55) – „Saga rodu Szyców” reż. Remigiusz Brzyk, Teatr Ludowy

(18:35) – Spektakle do rozważań nad życiem lub do czystej rozrywki

(19:44) – Śledźcie nas!

Odcinek przygotowały Agnieszka Loranc i Marysia Różycka.

A jak już przesłuchałeś to Chodźże do Teatru

„Życie, to jest teatr” śpiewał Edward Stachura. A o tym, jak toczyło się ono na krakowskim, teatralnym podwórzu w 2024 roku, porozmawiałem z Agnieszką Loranc – krytyczką teatralną i koleżanką z Chodźże do teatru, którym kieruję.

W odcinku o wszystkim, co w ubiegłym roku nas zaintrygowało, zachwyciło i... rozczarowało.

Poruszyliśmy temat nowych idei wprowadzanych przez krakowskie instytucje teatralne takie, jak Narodowy Stary Teatr czy Teatr KTO.

Dlaczego premiery „Proszę państwa, Wyspiański umiera” i „Quanta” zdobyły szczególną uwagę mojej gościni, a w moim rankingu znalazł się m.in. „Najszczęśliwszy dzień”, „Amadeusz” oraz „Wesele”?

Ponadto wspomnieliśmy o debiutach roku i tych, którzy dołączyli do zespołów teatralnych – Antek Sztaba, Wojtek Dolatowski, Vitalik Havryla, Karolina Staniec, Dorota Gojasz, Krzysztof Oleksyn, Miłosz Markiewicz czy Monika Padewska.

W końcu, jakie trendy będą kształtować krakowską scenę teatralną 2025 i gdzie warto je śledzić.

(1:11) - początek rozmowy.

(1:46) - najciekawsze wydarzenia teatralne minionego roku zdaniem Agnieszki Loranc.

(4:49) - blamaż teatralny minionego roku zdaniem Agnieszki Loranc.

(5:54) - teatralny blamaż roku zdaniem Tomasza Pytko.

(7:11) - najciekawsze wydarzenia teatralne minionego roku zdaniem Tomasza Pytko.

(10:31) - najlepsze spektakle 2024 roku zdaniem Agnieszki Loranc.

(12:15) - 3 najlepsze spektakle 2024 roku zdaniem Tomasza Pytko.

(17:19) - najlepsze spektakle 2024 roku zdaniem Agnieszki Loranc ciąg dalszy.

(19:15) - nowe twarze w krakowskich teatrach.

(26:37) - zapowiedzi wydarzeń teatralnych 2025 roku.

Dowiedz się więcej o Chodźże do teatru: https://www.facebook.com/ChodzzeDoTeatru

Intro music by Andrii Poradovskyi from Pixabay

Z Filipem Fotomajczykiem, który bez przedstawicielem młodego pokolenia szopkarzy, ale i jednocześnie może pochwalić się już 20-letnim doświadczeniem udziału w konkursie Szopek Krakowskich, rozmawiamy o naszym niematerialnym dziedzictwie. W rozmowie, którą nagrywaliśmy w szoparskiej pracownii dowiadujemy się więcej o procesie twórczym, społeczności i inspiracjach.

(0:56) - początek rozmowy, pracownia twórcza, miejsce inspiracji i szopkarskie sąsiedztwo.

(5:08) - Od kiedy możemy mówić o odrodzeniu Szopki Krakowskiej?

(8:08) - Jak szopkarstwo uznano za sztukę i na jaką ochronę może liczyć?

(8:53) - Co stało się z pierwszą konkursową szopką Filipa?

(10:06) - Droga do Listy Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

(13:46) - Co jest elementarzem Szopki Krakowskiej?

(17:19) - Szopka konkursowa na 2024 rok, Politechnika Krakowska.

(23:19) - Czym jest szopka secesyjna Filipa?

(24:52) - Ile trwa wykonanie szopki?

(32:57) - Jak wyglądają ostatnie dni przed konkursem?

(33:30) - Jak wygląda kontakt pomiędzy twórczyniami i twórcami?

(40:00) - Jak żyje szopka poza konkursem?

(43:08) - Podróże z Szopką Krakowską.

(44:39) - Jak zadbać o naszą tradycję?

Filip Fotomajczyk od 2011 roku jestem licencjonowanym przewodnikiem miejskim po Krakowie. Ukończył studia magisterskie: muzykologiczne oraz historyczne w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim – specjalizuje się w historii Krakowa oraz muzyce XX wieku. Od 2000 roku jest członkiem Związku Harcerstwa Polskiego, od 2008 pracuje jako instruktor-wolontariusz, od 2019 roku w stopniu harcmistrza. Swoje zdolności pracy z młodzieżą wykorzystuje podczas szopkarskich warsztatów. Poza wykształceniem muzycznym i muzykologicznym w zakresie jego zainteresowań znajdują się sztuki plastyczne. Od 2004 roku tworzy grafiki autorskiego pomysłu. Jego prace były wystawiane na wystawach grupowych („Sztuka teraz”, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2016) oraz indywidualnych (Polska Akademia Umiejętności, 2014). Od 2023 roku angażuje się w bycie kuratorem wystaw młodych krakowskich osób twórczych. Zaangażowanie i działalność Filipa Fotomajczyka przyczyniły się do pierwszego polskiego wpisu szopkarstwa krakowskiego na Reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO.

fot. Wojciech Matusik

Z Kamilem Stasiakiem, autorem książki "Życie w dawnym Krakowie - od mamutów do pierwszej kawiarnii", zaangażowanym społecznie muzealnikiem rozmawiałem o tym co przez wieki współtworzyło różnorodność Krakowa, skąd przybywali jego mieszkańcy i jak tutaj tworzyli swoje miejsce do życia. Czym pałali się Szkoci i kto odławiał Bobry?

(0:50) - początek rozmowy. Co było pierwsze, książka czy wystawa?

(2:16) - czym różni się projektowanie wystawy od pisania książki, skoro temat podobny?

(3:27) - co mamy najstarszego w Krakowie?

(4:34) - jakie miejsca w Krakowie są niesłusznie pomijane przez turystów, przewodników i samych mieszkańców?

(7:31) - osady służebne Krakowa.

(10:41) - jak na miasto wpływali zagraniczni przybysze?

(16:48) - jaki okres w historii Krakowa najbardziej je zmienił?

(18:56) - czy jesteśmy bogaci w źródła wiedzy o naszym mieście?

(21:14) - co jest najbardziej odkrywcze w poznawaniu Krakowa?

(25:05) - gdzie ta pierwsza kawiarnia?

(27:53) - co znajduje się na okładce książki?

(32:21) - czym jest centrum działań społecznościowych w muzeum?

Kamil Stasiak – kustosz w Muzeum Krakowa kierujący Centrum Działań Społecznościowych „Jestem Kraków”, kurator wystawy stałej „Kraków od początku, bez końca” w Pałacu Krzysztofory, przekrojowo opowiadającej o mieście. Absolwent kierunku historia na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie, podyplomowych studiów z zarządzania kulturą oraz studium muzeologicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor artykułów naukowych i popularnonaukowych z zakresu historii i muzealnictwa. Licencjonowany przewodnik miejski po Krakowie. Inicjator i prowadzący cyklu spotkań „DNA Krakowa”, skupiającego osoby aktywnie współtworzące wizerunek współczesnego miasta. Krakowianin zafascynowany miejscem, w którym żyje

Z Anitą Bokwą, pierwszą kobietą, która dyrektoruję Instytutowi Geografii, a który został założony na UJ 170 lat temu przez Wincentego Pola, rozmawiam o zmianach. Zmianach, które są na tyle szerokie, że nie dotyczą tylko klimatu a środowiska. Pani Profesor zajmuje się miejskimi wyspami ciepła i w naszej rozmowie poświęciliśmy sporo miejsca na analizę uwarunkowań ukształtowania terenu Krakowa i ich wpływu na zjawiska pogodowe.

(1:42) - początek rozmowy, zainteresowania badawcze Pani Profesor, czym się teraz zajmuje.

(3:55) - co musimy wiedzieć o miejskich wyspach ciepła?

(6:50) - jak prowadzi się obserwacje miejskich wysp ciepła?

(13:15) - jak prowadzone badania mogą być wykorzystywane w ułatwianiu życia społeczeństwa we współczesnych miastach?

(14:19) - jak to jest z tym "krakowskim obwarzankiem" w ukształtowaniu terenu?

(25:05) - wyzwania przywracania wody do miast, łapania wody i jej gospodarowania.

(30:39) - jak to jest, że w USA lepiej i skuteczniej przygotowano się na ataki huraganów niż w Europie na powodzie?

(34:18) - czy istnieją proste metody przeciwpowodziowe?

Dr hab. Anita Bokwa, prof. UJ pracuje w Zakładzie Klimatologii, jest dyrektorem Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej, który jest w strukturach najmłodszego wydziału UJ - Geografii i Geologii. Naukowo zajmuje się klimatem miasta, mikroklimat, klimatologią historyczną, bioklimatologią, percepcją społeczną zjawisk klimatycznych, edukacją geograficzną.

fot. Andrzej Banaś

Z Andrzejem Chwalbą znanym popularyzatorem historii, specjalistą historii Polski i powszechnej XIX i XX wieku, dziejach Krakowa oraz historii obu wojen światowych; niezwykle płodnym autorem książek rozmawiałem o tym jak rzeka Wisła kształtowała Kraków, co w związku z nią zanikło już w naszym mieście, ale i o tym co ze sobą niosła. Punktem odniesienia do rozmowy jest książka "Wisła. Biografia rzeki", która ukazała się nakładem Wydawnictwa Literackiego.

(01:00) - początek rozmowy, jaką rolę odgrywała dla prof. Chwalby Wisła nim napisał o niej książkę?

(3:23) - kto zajmował się rzeką na dworze królewskim i w mieście?

(7:36) - kim byli włóczkowie?

(10:02) - rurmistrz na dworze? Kanalizacja królewska.

(13:24) - dieta w oparciu o rzekę, co przypływało na talerze?

(15:10) - bezpowrotny krajobraz straganów nad Wisłą.

(21:21) - zamarznięta Wisła i bezcenny lód.

(23:29) - plantacje wikliny nad Wisłą.

(25:18) - śmierć niesiona przez wodę.

(28:17) - zmiany w biegu Wisły w Krakowie.

(32:04) - jak wyglądała praca nad tak złożonym tematem, jak historyk radził sobie z biologią?

prof. Andrzej Chwalba - polski historyk i eseista, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego specjalizujący się w historii XIX wieku, historii relacji polsko-rosyjskich, historii najnowszej Polski i dziejach Krakowa.

W latach 1996–1999 dziekan Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1999–2005 prorektor UJ do spraw dydaktyki. Kierownik Zakładu Antropologii Historycznej w Instytucie Historii UJ. Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Historycznego. Inicjator i organizator Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski w Krakowie. Autor szeregu książek historycznych, w tym podręcznika akademickiego Historia Polski 1795–1918.

Z Mariuszem Czopem odważnym człowiekiem nauki rozmawialiśmy o tym dlaczego nasze zasoby wodne są porównywalne do krajów Afryki, dlaczego nie potrafimy w Polsce chronić naszego środowiska. Nie uciekliśmy również od tematu oportunizmu w nauce i wyzwaniach jakie stoją przed społeczeństwem i władzą w zakresie stanu wód.

(00:58) - początek rozmowy

(02:11) - działalność naukowa prof. Czopa na AGH,

(03:11) - co tak naprawdę odsłoniła nam opadająca po powodzi woda?

(05:37) - kto jest winny planistyce na terenach zalewowych? Jakie błędy w zabezpieczeniach przeciwpowodziowych są na Dolnym Śląsku?

(08:49) - dlaczego Polska ma tak niski bilans wodny?

(11:43) - w jaki sposób Polska powinna przygotować się na niedobór wody,

(12:56) - dlaczego największa susza występuje na terenach górskich?

(13:27) - na kuli ziemskiej jest stale tyle samo wody, dlaczego więc występują susze?

(15:53) - co współczesna nauka robi względem odzyskiwania wody? Jak wygląda nasze prawo względem trucicieli.

(20:41) - jak wygląda nasza świadomość wodna?

(22:31) - dlaczego trudno wokół wodny ciężko budować ruch, działa oddolne czy akcje społeczne,

(26:10) - dlaczego nie udaje nam się monitorować stanu zanieczyszczenia rzek?

(28:25) - motywacja do działania prof. Mariusza Czopa,

(29:19) - oportunizm w nauce,

(30:30) - trzy pierwsze decyzje Mariusza Czopa jako Ministra Klimatu i Środowiska,

(32:35) - dlaczego Lotnisko w Balicach jest krakowskim trucicielem i nie chce nic z tym zrobić?

prof. Mariusz Czop – specjalista z zakresu hydrogeologii, gospodarki wodnej i ochrony środowiska i wód oraz inżynierii środowiska, w tym w szczególności w tematyce modelowania, przenoszenia i transformacji zanieczyszczeń w środowisku. Autor lub współautor około 120 publikacji naukowych, około 350 opracowań naukowo-badawczych oraz badawczo-rozwojowych dla przemysłu, w tym głównie dla zakładów górniczych i energetycznych oraz zakładów wodociągowych, a także jednostek samorządowych. Popularyzator tematów związanych z ochroną i remediacją środowiska, uczestnik licznych audycji radiowych i telewizyjnych, pomysłodawca i realizator społecznych kampanii informacyjnych. Pracownik Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, jest zaangażowany w działalność społeczną i edukacyjną, członek Koalicji Ruchów Krakowskich "Wspólnie dla miasta".