Advent, Advent, Advent un noch mol Advent. Övermorn hebbt wi all de Lichter op’n Kranz togang. Jo.
Overs wo kümmt de Traditschoon mit den Adventskranz eegentli her? Dat wull ick mol weeten. Also heff ick noforscht un sogor wat rutfunnen.
Op de Idee is de Hambörger Theologe Johann Hinrich Wichern in’t Johr 1839 kom‘. Jo, genau de, no den dat Huus blang den Meldörper Dom an No’ermart nöömt is.
Dat is keen Tofall, denn Wichern hett de Diakonie op’n Weg bröcht. Dat weer overs lang ni allns. De patente Mann weer ook noch Sozialpädagoge, un he hett dorför sorgt, wat dat „preußische Gefängniswesen“ reformeert wurr. De Knastbröder schulln ni mehr in Eenzelhaft sitten, dormit se ni verrückt in Kopp wurrn.
As denn twee un mehr Spitzbooven tosom brummt hebbt, kunnen se sick al mol överleggen, wat se utfreeten wulln, wenn se weller frieloten wurrn. Tscha, allns hett twee Sieden, ne.
Un denn weer Wichern ook noch de drievende Kraft bi de Grünnung vun’t Ruuge Huus in Hamborg-Horn. Dat weer ’n Reddungshuus för arme Kinner. Un dat weer jümmers noch ni allns, wat he mokt hett. Jo, Wichern weer würkli ’n fixen Dutt.
Overs bi de Kinner sünd wi al op de richtige Spoor, wat den Adventskranz angeiht. Wichern wull de Kinner nömli dat Tööven op Wiehnachen lichter moken. Ick weet gor ni, wat de Kinner Jehann oder Hinne to em seggt hebbt. Jedenfalls hett he ’n Kutschrad nohm un dor veer groote Talliglichter op fastmokt – een’t för jeden Adventssünndag – un veele lütte – jümmers een’t för de Doog dormang. Un wenn all de Lichter brennt hebbt, denn weer Wiehnachen un dat Tööven weer vörbi.
Vun de veeln Lichter sünd noher blots noch de veer Grooten överbleeven, overs op de veer Lichter wüllt all, de Wiehnachen fiert, ni mehr verzichen.
Körter ward de Adventstied dör den Kranz twor ni, overs schmücker.
Un näste Week hett de Kranz sien Deenst för düt Johr weller dohn.
Dat is meist so as mit mien Deenst, denn an Heiligobend ick meld mi an düsse Steed to’n letzten Mol in düssed Johr. Un bet dorhen wünsch ick Ju ’n scheunde Tied…
In düssen Sinn