't Was in de regering al maanden ellende

Ze sloegen er onderling lustig op los

Ze hadden ook niks met elkaar Balkenende

En aan de andere kant Wouter Bos

Samen in een kabinet gaan regeren

Ze hadden het uiteraard nooit moeten doen

Dat kon toch alleen in verdriet resulteren

Dat wist je al wel met de kennis van toen

Het volk riep al lang: stop met dat gemekker

Trek er de stekker, trek er de stekker, trek er de stekker maar uit

Trek er de stekker, trek er de stekker, trek er de stekker maar uit

Lang hielden ze vol dat er niks aan de hand was

Crisis na crisis beweerden ze weer

Dat 't 'n misverstand over 'n misverstand was

En heus, vanaf nu, gebeurt dat niet meer

Maar toen de Yankees ons landje verzochten

Blijf nog een tijdje, in Uruzgan

Toen werd in het kabinet feller gevochten

Dan ginds onze jongens met de Taliban

En in de Kamer klonk: kan 't nog gekker

Trek er de stekker, trek er de stekker, trek er de stekker maar uit

Trek er de stekker, trek er de stekker, trek er de stekker maar uit

Het was evident onvermijdelijk wat er

Tenslotte heel diep in de nacht is gebeurd

Misschien is het droefst van het drama nog dat er

Vrijwel geen mens is die het betreurt

Het was al bij al een genante vertoning

Die ons in de wereld voor schut heeft gezet

Toch kreeg het land als riante beloning

De val van dit flut-, zo niet k..-kabinet

Daarom klinkt dit treurig refrein toch wel lekker:

Trek er de stekker, trek er de stekker, trek er de stekker maar uit

Trek er de stekker, trek er de stekker, trek er de stekker maar uit

Tekst en muziek: Marc De Koninck

Copyright: © 2010