trudno być katolikiem

Temat czerwonych jałówek (Para Aduma) oraz odbudowy Trzeciej Świątyni w Jerozolimie jest napędzany przez niezwykły sojusz dwóch pozornie odmiennych środowisk: radykalnych grup żydowskiego mesjanizmu w Izraelu oraz amerykańskich ewangelikalnych syjonistów chrześcijańskich (dyspensacjonalistów).

Objawienia w Fatimie to seria spotkań trójki portugalskich dzieci – pastuszków – z Matką Bożą (oraz wcześniej z Aniołem Pokoju), do których doszło między 13 maja a 13 października 1917 roku w dolinie Cova da Iria nieopodal miasteczka Fatima w Portugalii. Kościół katolicki uznał je oficjalnie za autentyczne (nadprzyrodzone) w 1930 roku, uznając ich przesłanie za jedne z najważniejszych proroctw XX wieku.

Proboszcz z Ars to przydomek św. Jana Marii Vianneya (1786–1859) – francuskiego księdza katolickiego, mistyka, ascety oraz oficjalnego patrona wszystkich proboszczów na świecie.

Udzielanie komunii świętej na rękę ma swój początek w nieposłuszeństwie episkopatu holenderskiego. Samowola liturgiczna (połowa lat 60.): Wbrew obowiązującemu prawu kościelnemu, w wielu parafiach w Holandii i sąsiednich krajach księża zaczęli rozdawać Komunię na rękę, a lokalni biskupi (m.in. kard. Bernard Alfrink w Holandii) nie reagowali na te nadużycia, a wręcz zaczęli je popierać i domagać się ich legalizacji w Rzymie.

Proboszcz z Ars to przydomek św. Jana Marii Vianneya (1786–1859) – francuskiego księdza katolickiego, mistyka, ascety oraz oficjalnego patrona wszystkich proboszczów na świecie.

Objawienia w Fatimie to seria spotkań trójki portugalskich dzieci – pastuszków – z Matką Bożą (oraz wcześniej z Aniołem Pokoju), do których doszło między 13 maja a 13 października 1917 roku w dolinie Cova da Iria nieopodal miasteczka Fatima w Portugalii.

Kościół katolicki uznał je oficjalnie za autentyczne (nadprzyrodzone) w 1930 roku, uznając ich przesłanie za jedne z najważniejszych proroctw XX wieku.

Proboszcz z Ars to przydomek św. Jana Marii Vianneya (1786–1859) – francuskiego księdza katolickiego, mistyka, ascety oraz oficjalnego patrona wszystkich proboszczów na świecie.

Przekonanie, że Watykan nie opublikował pełnej treści III tajemnicy fatimskiej w 2000 roku (lub ukrył jej najbardziej wrażliwą, słowną część), utrzymuje się od ponad dwóch dekad i ma kilka konkretnych źródeł – zarówno w zachowaniu samej hierarchii kościelnej, jak i w wypowiedziach osób mających dostęp do dokumentów.

Historycznie ruch zielonoświątkowy (pentekostalny) narodził się poza Kościołem katolickim – w 1901 roku w Topeka (w stanie Kansas) za sprawą metodystycznego kaznodziei Charlesa Parhama, a następnie w 1906 roku podczas tzw. przebudzenia przy Azusa Street w Los Angeles (William Seymour).

Z punktu widzenia tradycyjnej eklezjologii katolickiej każda wspólnota wyrosła z protestantyzmu i odrzucająca hierarchię oraz sakramenty ustanowione przez Chrystusa jest definiowana jako sekta lub wspólnota heretycka/schizmatycka.

W 1967 roku na Uniwersytecie Duquesne w USA grupa katolickich studentów i wykładowców przejęła praktyki modlitewne bezpośrednio od protestantów zielonoświątkowych, dając początek tzw. Katolickiej Odnowie Charyzmatycznej.

Gabriel García Moreno (1821–1875) – prezydent Ekwadoru i jedna z najbardziej wyrazistych postaci w historii katolickiej myśli politycznej XIX wieku. Zreformował państwo, zmodernizował gospodarkę i edukację, a w 1873 roku dokonał oficjalnego poświęcenia Ekwadoru Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Został zamordowany na schodach pałacu prezydenckiego w Quito przez zamachowców związanych z lożami masońskimi, wypowiadając przed śmiercią słynne słowa: „Bóg nie umiera!” (¡Dios no muere!).