بزرگِ نیشابور حسنک وزیر بوده است که روایت بر دار شدنش از مشهورترین روایتهای تاریخ بیهقی است. حسنک از درباریان امیر محمود بوده و در دوران حکومت محمود با مسعود سر ناسازکاری داشته است.

اعیان نیشابور به استقبال می آیند و از امیر می خواهند که "رسمهای حسنکی نو" را بر اندازد و ستم هایی که حسنک روا داشته بود را داد برسد.

در نشابور به امیر خبر می رسد که افرادی به سرکردگی یکی از "شاهنشاهیان" (یعنی از امرای آل بویه) در ری شورش کرده اند. در نامه شرحی داده می شود از قتل عامی که "شحنۀ" ری (یعنی داروغه و نگهبان، یا همان رئیس نیروی انتظامی!) از شورشیان می کند تا "حشمتی بزرگ" بیاندازد چنانکه کسی دیگر قصد ری نکند.