ابوجعفر، امیر سیستان، رسولی به دربار ماکان، امیر دیلمیان در ری می فرستد. ماکان در حال مستی ریش رسول را می تراشد، بعد به خود می آید و از او عذر می خواهد و او را اعزاز و اکرام می کند و نگاه می دارد تا ریشش دوباره درآید. ابو جعفر که این را می شنود، با لشکر کوچکی به ری می رود و ماکان را می گیرد و به دربار خودش می برد و با او همان کار را می کند!

امیر خراسان، نصر بن احمد سامانی، که این را می شنود، ابوجعفر را می ستاید.

مادر می را بکرد باید قربان، بچه او را گرفت و کرد به زندان.

ابوجعفر برای رودکی ده هزار دینار می فرستد.