مردم ایران جنگ نمی‌خواهند و خواهان پایان فوری موشک‌پراکنی‌ها، بمباران‌های هوایی، و خلاص شدن از وضع اقتصادی بسیار دشواری‌اند که زندگی روزمرهٔ آنها را تباه کرده است. بر اساس گزارش‌ها، در پی حملهٔ جنایت‌کارانهٔ آمریکا به یک مراسم عروسی در بندر کوهستک، در شهرستان سیریک، در شامگاه سه‌شنبه ۱۰ شهریور، پنج نفر کشته و ۶۸ نفر مجروح شدند. این حمله در حالی صورت گرفت که به گزارش «اکسیوس» در تاریخ ۴ شهریور ۱۴۰۵، مارکو روبیو، وزیر امور خارجهٔ آمریکا، به شماری از همتایانش در «کشورهای متحد» گفته بود که آمریکا فعلاً قصد آغاز حمله‌های تازه به جمهوری اسلامی ایران را ندارد و در عوض بر تشدید فشار اقتصادی، ادامه دادن به محاصرهٔ دریایی، و افزایش انتقال نفت از تنگهٔ هرمز تمرکز می‌کند.

۲۸ مرداد ۱۴۰۵ مصادف با هفتاد و سومین سالگرد کودتای ننگین امپریالیسم آمریکا و بریتانیا علیه دولت ملی دکتر محمد مصدق و استقرار مجدد حکومت مزدور پهلوی در ایران بود. کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ نخستین مورد اجرای سیاست امپریالیستی «تغییر رژیم» در جهان بود که پیامدهای زیان‌باری برای تحولات بعدی در میهن ما داشت. در آن کودتای ننگین، نیروهای سلطنت‌طلب و روحانیت مرتجع به رهبری کاشانی دست در دست هم جامعهٔ ایران را برای بیش از هفت دهه از تحولات مردمی و ملی و دموکراتیک محروم کردند.

مسعود پزشکیان در مصاحبه‌ای که بخش اول آن چهارشنبه ۱۴ مرداد از تلویزیون ایران پخش شد اشاره‌های روشنی به جنگ قدرتی کرد که هم‌اکنون در هرم حکومت اسلامی در جریان است. صحبت‌های جنجال‌برانگیز باقر خرازی، رهبر «حزب‌الله ایران»، خبر برکناری ذوالقدر و برگماری محسن رضایی، که همچون جلیلی مخالف مذاکره و تفاهم نامهٔ امضا شده با آمریکاست،‌ به عنوان نمایندهٔ »رهبری« و دبیری شورای عالی امنیت ملی (شعام)، از جمله نمونه‌های این جنگ‌های جناحی در هفتهٔ گذشته است که در صحبت‌های پزشکیان نیز به آنها اشاره شد. پزشکیان همچنین به فسادی اشاره کرد که در همهٔ رده‌های تصمیم‌گیری حکومت وجود دارد. او در بخشی از صحبت‌هایش به اعتراض‌های مردمی دی ۱۴۰۴ و کشته‌ها و آسیب‌دیدگان این اعتراض‌ها اشاره کرد و گفت: «من هنوز هم نمی‌توانم این حوادث را فراموش کنم و نباید کارمان به اینجا می‌رسید»، گرچه حرفی از این نزد که آن چندهزار نفری را که خودش کشته‌ شدنشان را انکار نمی‌کند چه کسانی کشتند. او در بخشی دیگر از صحبت‌هایش گفت که با توجه به شرایط دشوار ناشی از تحریم و جنگ و محدودیت‌های اقتصادی، دولت اصلاحات را ضرورتی ناگزیر برای آیندهٔ کشور می‌داند.

آتش جنگ خانمان‌سوزی که با سومین تجاوز امپریالیسم آمریکا به میهن ما آغاز شد در سیزده روز گذشته لطمه های شدیدی به کشور وارد آورد و بی شک ادامه این روند می تواند خطرهایی جدی برای آینده و حاکمیت ملی ایران به همراه داشته باشد. اگرچه به دلایل نامعلومی از روز شنبه حملات آمریکا به ایران متوقف شده است.

پس از یورش مجدد و گستردهٔ امپریالیسم آمریکا به میهن ما، درگیری‌های سنگین نظامی میان ایران و آمریکا دوباره آغاز شد. بر اساس گزارش‌های منتشر‌شده، این درگیری‌ها به کشته شدن ۱۷ تن و زخمی شدن ده‌ها تن از هم‌میهنانمان منجر شد. این برخوردهای نظامی بار دیگر شکننده و ناپایدار بودن شرایط کنونی را نشان داد و خطری جدی که از سوی جنگ‌طلبان در آمریکا، در رژیم نژادپرست اسرائیل، و در ایران منطقهٔ ما را تهدید می‌کند پیش روی افکار عمومی جهان قرار داد. ما در هفته‌های اخیر بارها به این خطر و ناپایداری اوضاع اشاره کردیم. تحولات روزهای اخیر نیز نشان می‌دهد که ایران نه در مسیر صلح پایدار است و نه در آستانهٔ ثبات سیاسی.

آتش‌بس شصت‌روزه و آغاز مذاکرات جمهوری اسلامی و آمریکا برای دستیابی به توافقی پایدار اگرچه خطر گسترش جنگ را موقتاً کاهش داده است، اما به‌هیچ‌وجه به معنای پایان بحران و امکان آغاز مجدد تجاوز نظامی به ایران نیست. روشن است که هر نیروی مردمی و آزادی‌خواهی پایان جنگ و تجاوز امپریالیسم آمریکا و اسرائیل به ایران را با خرسندی استقبال می‌کند، اما برخلاف تبلیغات رسمی جمهوری اسلامی و روایت‌های متفاوت در واشنگتن و تل‌آویو، آنچه امروز در برابر مردم ایران قرار دارد همچنان راهی طولانی و پُرچالش برای رسیدن به «صلح» و هم‌زمان ادامهٔ دوره‌ای از ناروشنی و نابسامانی سیاسی، اقتصادی، و اجتماعی است.

روز یکشنبه ۲۴ خرداد رسانه های گروهی جهان اعلام کردند که چارچوب یک توافق کلی میان جمهوری اسلامی و دولت ترامپ برای پایان دادن به جنگ چندماهه به دست آمده است و با باز شدن تنگه هرمز مذاکرات برای رسیدن به توافق در مورد دیگر مسایل باقی مانده آغاز خواهد شد.

در تاریخ معاصر ایران کمتر دوره‌ای را می‌توان یافت که کشور تا این اندازه در وضعیت تعلیق و بلاتکلیفی قرار گرفته باشد. امروز اگر چه توافق اولیه ای صورت گرفته است ولی هنوز تا دستیابی به صلحی پایدار و در چارچوب تحقق منافع ملی ایران راه درازی باقی است.

هفته‌هاست که شاهد اظهارنظرهای متناقض ترامپ و نمایندگان دولت آمریکا دربارهٔ وجود امکان جدی برای رسیدن به توافقی اساسی با جمهوری اسلامی و انتشار غیررسمی شماری از نکات مهم توافق مورد مذاکره و گزارش‌هایی دربارهٔ امکان امضا شدن توافق از سوی ترامپ هستیم. اما حالا نیویورک تایمز به نقل از «مقام‌های آگاه» گزارش داده است که رئیس‌جمهور آمریکا پس از بررسی پیش‌نویس توافق خواستار اعمال تغییراتی در آن شده است. به گفتهٔ این منابع، مشخص نیست این تغییرات دقیقاً شامل چه مواردی می‌شود، اما هدف از آنها «سخت‌گیرانه‌تر شدن برخی مفاد توافق» است. در عین حال توجه به این موضوع نیز اهمیت دارد که وجود مراکز متعدد قدرت در ساختار حاکمیت جمهوری اسلامی ایران و نبود یک رویکرد واحد و شفاف، فرآیند تصمیم‌گیری در سیاست خارجی را دچار نوسان کرده است.

تجاوز نظامی امپریالیسم آمریکا و رژیم جنایت‌کار اسرائیل به ایران اوضاع کشور را به‌کلی تغییر داد. پیش از این تجاوز نظامی شاهد اعتراض‌های مداوم و گستردهٔ قشرهای گوناگون مردم از جمله کارگران و دیگر زحمتکشان، بازنشستگان، فرهنگیان، پرستاران، زنان، جوانان، و دانشجویان کشور به اجرای سیاست‌های نولیبرالی اقتصادی برای تأمین منافع کلان‌سرمایه‌داری، فساد فراگیر در دستگاه‌های دولتی و نهادهای وابسته به سران رژیم و نزدیکان آنها، و همچنین سرکوب خشن و خونین هرگونه اعتراض بودیم. اما با آغاز تجاوز نظامی امپریالیسم و اسرائیل این اعتراض‌ها در سایهٔ بمباران‌های مداوم متجاوزان و همچنین در همیاری برای دفاع از کشور و حق حاکمیت ملی ایران فروکش کرد.

پس از گذشت بیش از ۶۰ روز از آغاز حمله‌های نظامی گستردهٔ امپریالیسم آمریکا و رژیم جنایت‌کار اسرائیل، میهن ما با یکی از عمیق‌ترین و چندلایه‌ترین بحران‌های تاریخ معاصرش مواجه شده است. این بحران فقط محدود به ادامهٔ وضع «نه جنگ، نه صلح» نیست، بلکه در تار و پود اقتصاد، جامعه، و ساختار سیاسی کشور نیز نفوذ کرده است. ترکیب فشارهای نظامی خارجی، محاصرهٔ اقتصادی، و واکنش‌های داخلی حکومت شرایطی را ایجاد کرده است که پیامدهای گسترده‌اش تا سال‌ها احساس خواهد شد.