Godzinę przed tym, jak z moją żoną mieliśmy wypowiedzieć sobie nawzajem przysięgę małżeńską, spotkałem pod kościołem jedną z cioć zaproszonych na nasz ślub. Taką standardową ciocię numer jeden. Do dzisiaj pamiętam słowa, które wtedy do mnie wypowiedziała. Słowa, które (w jej mniemaniu) miały być mądrością płynącą z ust doświadczonej życiowo osoby. “Noooo Aruś… Kończy się… kończy…” powiedziała ze smutkiem w głosie. Potem było jeszcze coś o braku wolności po ślubie, o tym, że to już nie jest to samo, itp. Te słowa, nie wiedzieć czemu, wracają do mnie od czasu do czasu. I od czasu do czasu weryfikuję tę mądrość standardowej cioci numer jeden z tym, jak rzeczywiście wygląda moje życie po ślubie. I wiecie co? No... nie sprawdza się…