Ateş, sardı kör yılanın gözünü

İspinoz kuşu da ötmez oldu

Kurudu evinizin önündeki asma

Yüzünüzün denizinde yapraklanan kan, Şimdi ölü suların dibine çöküyor

Artık cellatlar sizi hatırlamıyor.

Avlunuzun taşlarından bir ses Soruyor belirsiz zamanlarda

“Öldün mü oğul?”

Kim biliyor bu sorunun karşılığını?

Sizin için değil artık gölgeli, serin Bir ikindi masası konuşmaları

Oralarda demirden çeneleriyle,

Zamanın kahvesini öğütüp, içen

Bir yudum kahveye, bir yudum acı

Bir yudum kahveye, koca bir deniz.

Ölüleri öylesine gömdüler...

İyi ki mayıs ve sabah erken

Keten çiçekleri getirmiş rüzgâr

Başka da kimseler yoktu,

Şimdi bazen mayıs mı unutuyorum

Ah daracık avludan geçen ses,

Oğlumun boynuna dokunamıyorum

Geri gelmeyecek olan Nasıl bilir ve oradan vururlar?

Denizin yüzü ürperiyor

Nereye gidersen git, seni tanıyorum.

Üzülme baba, nerdeyse çıkar Şimdi

dağlardan Gelir serin bir esinti, terini siler

Okşar derisini, kanı temizler

Biz o rüzgârı biliriz

Rüzgâra parmaklık konur mu?

Kahırlanma baba, demir kapılar Ardından iki türkü şimdi erişir

Biz o türküleri tanırız

Türküye kurşun sıkılır mı?

Unutma baba onun arkadaşları var

Altın eylül ağaçları gibi, genç kızlar Alnını çiçeklerle donatırlar

Çiçeksiz düğüne gidilir mi?

Unutma baba, onun arkadaşları var

uçsuz bozkırlardan koşarak Ölüme açılan yiğit çocuklar

Yaşamanın savaşçısı çocuklar, Tez ulaştırırlar onu güneşe

Güneş balçıkla sıvanır mı?

Hatırlar mısın baba, ninem anlatırdı

Serin yaz sabahlarında  Söğüt dallarında bir ak güvercin

Açarmış eski kitabın sayfalarını,

Okuu okuuu… dermiş ağzında can dili

Koysak bir gün okuyan olur mu?

Darağacına tahta veren çınar ,bir gün anlar

Bayrağı taşıyan düşerse, onu taşırlar

Son yoksul çocuğun yüzü gülünceye kadar...

İdamlara karşı düzenlenen imza kampanyasında, başını az önce okuduğumuz şair çekiyor. Fakat üç fidan için çabaladığı bu imza kampanyası sonuç vermiyor ve idam ediliyorlar. Ve şair bundan çok etkileniyor.

Daha sonra bir arkadaşının yanına gidip, yazdığı bu şiiri veriyor. Bir kopyasını çıkartmasını isteyip- o zamanlar da fotokopi yaygın değil tabi-eliyle çıkartıyor.

Çok sonra şair şiir kitabının hazırlığını yaparken, bu şiirini bulamıyor. Ve arkadaşından çıkardığı kopyasını isteyince, arkadaşı da bulamıyor. Daha sonra şair bombalı saldırı sonucu öldürüldükten 15 yıl sonra arkadaşı bu şiiri bir kitabın arasında buluyor.