Klagen en lachen, twee uitingsvormen van emoties die zorgen voor herkenning en een gevoel van saamhorigheid: we hebben het allebei koud, we hebben er allebei genoeg van, we vinden dit allebei leuk, we hebben samen lol. Maar als ik mag kiezen tussen die twee, geef mij dan maar de lach.

Zoals je als puber moet leren je te verhouden tot je veranderende lichaam, als adolescent tot de volwassen wereld, als ouder tot kinderen en als niet-ouders tot wel-ouders, als vijftiger tot het idee dat je wees bent of wees wordt, als zestiger tot het vijftig-plus zijn, zo moet je als zeventiger leren je te verhouden tot het vergeten. Een zoektocht dus...

Het verhaal Minnaar had ook Afzender onbekend of  Anoniem kunnen heten. Iemand stuurt je iets maar vermeldt de afzender niet.

Wie is het, wie was het???

Meestal zijn anonieme boodschappen verre van onschuldig en bron van stress, angst en wantrouwen. In dit onschuldige verhaal leidt het slechts tot lichte verwarring...En voor de zeer oplettende luisteraar: op de achtergrond kraait een haan mee.

De allereerste relatie die je als kind hebt, is die met je moeder. Die band kan uitgroeien tot een intense, liefdevolle relatie. Dan heb je geluk. Maar er zijn ook complexe of verstoorde moeder-kind-relaties die de ontwikkeling van het kind in de weg staan. Zoals bij Lieke in ‘Leer om leer’

Sneeuw.

Een vrouw wandelt in haar eentje door de witte wereld maar alleen is ze niet...

Ze vertrekt op kerstavond en komt op eerste kerstdag aan. Voor haar, de pas gescheiden vrouw in dit verhaal, staat het woordje 'als' voor: verlangen, spijt, onzekerheid, zoeken en vinden.

Wie of wat moeten we geloven?

Onze eigen waarneming, onze influencer, Buienradar of volkswijsheid?

In het verhaal ‘Geluk’ blijk ik voor alles ontvankelijk…

Je eerste lief maakt bijna altijd een onuitwisbare indruk.  Zijn lach, haar oogopslag, zijn hand, haar huid, zijn stem, haar geur reist de rest van je leven met je mee. Maar wat als hij zich na meer dan vijftig jaar online meldt?

Vriendschap tussen kinderen: leren hoe je vrienden wordt en blijft, regels en normen aftasten, leren delen, vertrouwen en ook leren omgaan met onenigheid, afwijzing en breken....

Het missen van mensen die dichtbij staan, het verlangen naar je vertrouwde omgeving, je vertrouwde ritme. Maakt niet uit of je jong bent of oud, we kennen het allemaal. Heimwee.